31 december 2011

Hukûmeta AKP-ê sersala îsal jî li kurdan kir şîn

Min nuha di Roj TV da li axaftina Mûrad Karayilan guhdarî kir. Karayilan di axaftina xwe da got, ev çend sal in dewleta tirk her çejnê û sersalê li kurdan dike rojên xemgîniyê û şînê.

Ez fikirîm bi rastî jî wisa ye, her sal gava ku cejn û sersal nêzîk dibin, hukûmeta AKP-ê miheqeq teşxeleyekê, bûyerekeke biêş, ya jî qetlîamekê dike û cêjnê û sersalê li me dikin rojên şînê, jahrî û zindan...

Wa ye îsal jî wisa kirin, li Qilabanê bi qetilkirina 35 xortên kurd sersal him li hemû malbatên şehîdan û him jî li hemû miletê kurd kirin rojeke şînê.

Hinek kurdên AKP-yî ji bo ku AKP-ê û hukûmetê derxin paqijiyê di qetlîamê da li "tiliya" Ergenekonê digrerin.

 Tiliya kesî tê tuneye, hertişt bi TILÎ û bi destûr û emrê hukûmetê hatiye kirin.
Erdogan bitir bûye, mêrik dixwaze nîşanî kurdan bide ku destê dewleta tirk pir giran e, sîleyekê li kê xe wisa dike. Dixwazin kurd ji qetlîamê dersekê bigrin.

Ya din ji bo ku yên tên kuştin kurd in loma jî zêde guh nadin dîqetkirinê. Bi ”şaşî”(!) çend kurdan bikujin jî pir ne girîng e. Loma jî pir bêperwa hereket dikin.

Û sebebekî din yê vê bêperwatifya wan jî kîn û nefreta wan ya li hemberî kurdan e.
Du rojan bêdengmana hukûmetê, gotinên Erdogan û dû ra jî beyanên hin berpirsiayran yên zorakî û dijminane diyar dike ku tu tiştekî bi ”şaşî” û bêyî haya hukûmetê bûye tuneye.

Pîlot bi serê xwe naçe însanan bombebaran nake, miheqeq hinekan emir daye.
Heger ne derewe e bira bibêjin kê bi "şaşî" emir daye û bira wî bigrin û derxin ber dadgehê.

Şêla hukûmetê û ya medyaya tik nîşan dide ku ev hukûmet û miletê tirk pir û pir neyarê kurdan e.
Heger kesên hatin kuştin ne kurd lê tirk bûna mediayê ewê qiyamet rakira, Erdogan, wezîrê edaletê, serokkomar ewê tavilê beyan li dû beyanê bidana û tavilê bizdana ciyê bûyerê.

Lê Serokkomar Gul hîn mesajeke sersaxiyê ji malbatên şehîdan ra neşandiye.
Rastiyek heye dibê em wê bibînin, Erdogan jî bi qasî Bahçelî neyarê miletê kurd e. Erdogan û hukûmeta wî jî weke Bahçelî miletê kurd neyarê xwe dibîne û dixwaze ji ortê rake.

Loma jî ji dilê Erdogan Gul, Şahîn û mediyayê û tu tirkî nayê ku ji bo kurdan bişewtin û xemgîn bibin.
Mêrika dibêjin "gotine belkî PKK-yî ne, yanî heger PKK-yî bûna ne 50, 500 kes bûna jî ewê bikuştina û dû ra jî serkeftina xwe pîroz bikirana.

Û ev hukûmet jî xwedêgiravî ewê hemû mafên kurdan bide. Ê heger ewê maf bide wê demê ji bo çi dikuje?



XXX
Gelî dost û hevalan, sala we ya nû pîroz be!
Piştî çend saetên din em saleke din li pey xwe dihêlin û dikevin saleke nû.
Sala 2011-an ji bo me û gelê me mixabin bi êş û qetlîameke mezin qediya.

Sê roj berê li gundê Roboskî ya girdayî navçeya Qilabana Şirnexê balafirên tirk yên şer 35 gundiyên kurd bi hovîtiyeke mezin qetilkirin. Ev komkujiya dewleta tirk bû sebeb ku em bi xemgînî û bi dilekî bi êş têkevin sala nû.
Êşa malbatên şehîdên Roboskî êşa me hemûyan e.

Bi hêviya ku sala 2012-a ji bo gelê me bibe sala serketinê û bidesxistina azadiyê.

Bi qetlîaman hûn nikanin vî miletî biqedînin

Min axaftinên hemû kesên di merasima cenaze da peyivîn bi dest nexist.
Min tenê beşek ji axaftina Demirtaş bi dest xist. Ez qismekî ji axaftina Demirtaş dikim kurdî û bi we dost û hevalan ra par ve dikim.
Ez hêvî dikim ku bi dilê we be.

"Min axaftinên hemû kesên di merasima cenaze da peyivîn bi dest nexist.
Min tenê beşek ji axaftina Demirtaş bi dest xist. Ez qismekî ji axaftina Demirtaş dikim kurdî û bi we dost û hevalan ra par ve dikim.
Ez hêvî dikim ku bi dilê we be.
”Bedena 35 kesî bi bombeyan peremperçe hatiye kirin. Di ser vê ra 24 saet bihurîye lê serokkomar derneket sersaxî nexwest. Muxalefetê sersaxî nexwest. Serokwezîr derneket ji malbatan ra negot serê we sax be. Ev tê wê maneyê ku ”êş êşa we ye.” Dibê hûn bizanibin ku gelê kurd ne bêxwedî ye. Ew kesên ku bedenên perçebûyî û cenazeyan bi tiştekî nahesibînin dibê bizanibin ku ev xort ewê vî welatî rizgar bikin….
Dadgehkirina adîl bidin aliyekî serokwezîr êşa gel jî parve nake.
Hûn 50 hezar caran jî van çiyan bombebaran bikin, 50 hezar caran jî vî gelî ji qetlîaman derbas bikin dibê hûn bizanibin ku navê vî welatî Kurdistan e û navê vî gelî jî kurd e. Tu kes nikane vê rastiyê biguherîne.
Kesên ku xebera vê qetlîamê çênekirin dibê bizanibin ku ev defter ewê li vir neyê girtin. Heta ku ji sûcê li hemberî însaniyetê em we derxin ber dadgehê têkoşîna me ewê dom bike.
Me gundê kesî neşewitandiye, me ziman, kultur û nasnameya kesî qedexe nekiriye. Ev gel dixwaze li ser axa xwe azad bijî. Yê li hemberî viya raweste faşîzim e, qetlîam e.
Dîrokê li serê van çiyan qetlîameke din jî nivîsî. Lê mixabin karê paqijkirina vê qetlîamê bi yekî kurd dan kirin, bi wezîrekî AKP-ê yê kurd(Hueseyîn Çelîk) dan kirin. Ji Anqereyê ev qetlîma weke ”qezayeke kar” bi yekî kurd dan gotin… Dîrokê vê rûreşiyê jî binivîsîne.
Dema gel gihîşt cenazeyên du zarokên ku di bombebranê da hatibûn kuştin, dîtin ku herduyan bi destên hev girtine. Ji bo me ev mesajeke. Heger cenazeyan bi destên hevûdu girtine, zindiyên me jî ewê destên xwe bidin hev û emê li ser vê axê bi heysiyet û azad bijîn.”



XXX

Di dema definkiriana 35 şehîdên Kurdistanê da dayikên şehîdan ji bo ku dilê dewlet û hukûmeta tirk xweş nekin ji dêlî girî û reşgirêdanê siniyek hine di destê xwe da gerandin.

Ev jî mêranî û restxwendineke jinên kurd ya ji dewleta tirk ra ye. Ez bi hurmet û giramiyeke mezin serê xwe li ber van dayikên qehreman ditewînim.

29 december 2011

Hûnê jî rojekê hesabê van komkujiyan bidin

Balafirên tirk yên şer do li gundê Qilebana girêdayî Şirnexê 35 mirovên kurd yên siwîl kuştin.
Di ser bûyerê ra 24 saet derbas bûne, lê hîn jî ne serokwezîr, ne serokkomar, ne wezîrê karên hundur û ne jî wezîrê parastinê derbarê qetlîamê da beyanek nedana, ji malbatên kesên jiyana xwe wendakirine sersaxî nexwestine, xemgîniya xwe neanîne diyar nekirine.

Di bûyereke trafîkê da jî hewqas însan bimrana Erd...ogan û Gul ewê dîsa jî beyanek bidana û ji malbatên kesên jiyana xwe wenda kirine ra sersaxî bixwestana.

Lê di vê bûyerê da hîn Erdogan û Gul bêdeng in.
Heger kesên hatine kuştin ne kurd, tirk bûna hukûmet het nuha wisa bêdeng nedibima, Erdogan, Gul, Şahîn û berpirsiyarên din heta nuha ewê gelek beyan dabûna.

Lê ji ber ku yên hatine kuştin kurd in, loma jî Erdoga û Gul nabêje nabêje serê we jî sax be...
Huseyin Çelîkê durre û bêesil piştî beyana serekerkaniyê dibêje ewê lêkolîn were kirin(!)
Şêla hukûmetê ya li hemberî vê qetlîamê têr dike ku em bizanibin ev hukûmet çiqasî neyarê miletê kurd e....



XXX

Serokerkaniya Tirk debarê qetlîama gundê Roboskê da beyaneke nivîskî belav kiriye. Serokerkan di beyanê da bi yek gotinê be jî nabêje ”şaşî bûye, me nizanîbû, me got belkî gerîla ne…”
Bi yek gotinê be jî uzrê xwe naxwazin, nabêjin ji ber vê ”şaşiya me”(!) em xemgîn in…
Dibêjin sûc yê wan e û me rast kiriye.

Li hemberî qetilkirina 40 însanên bê sûc û bêguneh gotineke însanî, gotineke bi rahm, goti...neke ku poşmaniyê îma bike bikar neanîne, gotine ew terorîst in û me rast kiriye….

Belê, dibê kurd bibînin ku ev dewlet çiqasî neyarê vî miletî ye. Li hemberî qetlîameke hewqas mezin jî gotineke ”poşmaniyê” û xemgîniyê ji devê wan derneketiye….
Di beyanê da jî kîn, nefret û neyetiya xwe baş nîşan dane…



XXX
Rejîma AKP-ê li aliyekî li Uluderê li gundê Roboskê bi kuştina 35 kesan qetlîameke meizn kiriye û li aliyê din jî ji bo ku xebera vê qetlîamê di întenetê da belav nebe êrîşên "sîber" dibe ser malpera Fratnewsê, weşana wê asteng dike.

Ev yek jî nîşan dide ku hukûmeta AKP-ê di şerê li hemberî kurdan çiqasî bi israr e. Him qetil dikin û him jî nahêlin kes qetlîama wan bibihîze...
Kurdina, bizanibin ku ev rejîm pir û pir neyarê we ye...



XXX
Ez qetlîama dewleta tirk ya li Uludereyê(Roboskê) bi şîdet û nefreteke mezin şermezar dikim.
Ev qetlîama dewleta tirk domandin herbeke mezin ya li hemberî miletê kurd e. Ev qetlîama li hemberî xelkê siwîl jî nîşan dide ku ev dewlet ji qetilkirina tu carî îmtîna nake.

Erdoganê ku xwedêgiravî ji ber qetlîama Dêrsimê uzir xwest, ew bi eynî qetlîaman dike, emrê qetlîaman dide.

Dibê hemû kurd bizanibin ku rejîma AKP-ê li hemberî miletê kurd dest bi herbeke berfireh kiriye.
Tiştê hukûmeta AKP-ê dike herb e, ne tiştekî din e...

28 december 2011

Ronakbîrên ku naxwazin li welatê xwe bijîn

Min nuha di Dunya TV-ê da li hevpeyvîna Dr. Tarik Zîya Ekîncî guhdarî kir. Heta nuha min wisa texmîn dikir ku birêz Ekîncî li Diyarbekrê dijî.

Lê di vê programê da ez fêr bûm ku ew jî ji dêlî Kurdistanê Tirkiye û ji dêlî Diyarrbekrê Stenbol tercîh kiriye.

Birêz Ekîncî, di programê da gazin ji salên sirgûniya Parîsê (1982-1989) ya mecbûrî kir, got sirgûnî pir zor e û pir ne xweş e.
Lê nuha jî bêyî mecbûriye wî bi kêfî xwe sirgûn kiriye, lê vê yekê jî weke sirgûn nabîne.

Tiştekî pir ecêb e siyasetmedar û ronakbîrên kurdên Kurdistana bakur bi piraniyeke mezin naxwazin li Kurdistanê bijîn, berê wan tim li Tirkiyê ye.

Loma jî bajarên Kurdistana Tirkiyê weke Silêmaniyê û Mehabadê tu carî nebûne merkezên siyasî, kulturî û edebî. Çimkî ne kesên xwedî sermiya û ne jî kesên xwedî "meju" nexwestine li Kurdistanê bimînin, tim koçî Tirkiyê kirine.

Ji dema Osmaniyan da ye dewletê bi darê zorê siyasetmedar û ronakbîrên kurd tim sirgûnî nava tirkan kirine; ji bo ku ne di nava gelê xwe da bin, ji bo ku ji gel qut bibin, tesîr û giraniya wan li ser milet çênebe.

Lê eynî siyasetmedar û ronakbîr gava ne mecbûr bûne, îcar wan bi xwe sirgûna nava tirkan tercîh kirine, tu carî nexwestine li welatê xwe û di nava gelê xwe da bijîn û li wlatê xwe bimrin.

Nuha bi sedan siyasetmedar û ronakbîrên kurd kêfî li Tirkiyê û di nava tirkan da dijîn, naxwazin li welatê xwe û di nava gelê xwe da bijîn.

Hemû gazinan ji sirgûna dewletê dikin lê dema dewlet wan sirgûn neke jî ew vi xwe sirgûnê hildibojêrin.

Ji bo piraniya siyasetmedar û ronakbîrên kurd welat û ciyê jiyanê tu carî nebûye tercîheke siyasî, rehetiya wan ya şexsî tim ji berpirsiyariya wan ya siyasî girîngtir bûye.
Loma jî hema hema hemû serok, siyasetmedar, ronakbîrên kurd yên ku kanibin li Tirkiyê bijîn Anqereyê, Stenbolê û hin bajarên din hildibijêrin. Tu carî nafikirin ku dibê li welatê xwe bijîn û di nava gelê xwe da bin.

Şexsiyetên wek Tarik Ziya Ekîncî, Nacî Kutlay, Kemal Burkay û bi sedan kesên weke wan dibê nuha li welatê xwe, di nava gelê xwe da bûna. Bi hebûn û jiyanên xwe jiyana siyasî û kulturî ya bajarên Kurrdistanê geştir û dewlementir bikirana…

Lê mixabin wiha nakin, sirgûniya di nava tirkan da tercîh dikin û tew belkî jî jiyana li Tirkiyê weke sirgûnê jî qebûl nakin…

X XX


Li ser şiroveya Salihê Kevirbirî ku gotibû, ”Ezbenî hema tu ji swêdê, em jî ji stenbolê sibê vegerin diyarbekir, mêrdîn, riha, sêrt, wan, batman û colemêrgê ;)” min jî ev bersîv da.

Salihê xoşewîst, kî vedigere, kî venagere ew dizane, lê roja ku ez bikanibim vegerim, helbet ezê vegerim. Roja ez teqawit bûm ezê vegerim. Lê nuha îmkana min ya madî tuneye.

Ya din, ez qala hemû kurdan nakim, helbet hin kes nikanin, ez qala serok, siyasetmedar û ronakbîrên ku di tu warî da ne mecbûr in li Tirkiyê bijîn dikim. Teqawit bûne lê naçin welatê xwe, li Stenbolê dijîn.

Ma çi îşê Ekîncî, Kutlay û Burkay û gelek kesên weke wan li Stenbolê heye?

Ma te cara bihîstiye ku serok, siyasetmedar û ronakbîrên kurdên Îranê û Îraqê li Bexda û Tahranê bicî bûne û ji wir serokatiye kurdan kirine?

Meseleya zimên û dera bicîbûna siyasetmedar û ronakbîrên kurdan meseleyeke hêjayî lêkolînan e.
Bi dîtina min piraniya siyasetmedar û ronakbîrên kurd ji zimanê xwe, ji kultur û welatê xwe hez nakin, pêve negirêdayî ne.

Ji bo wan ne ziman, ne jî welat ne girîng e. Ji kurdî û Kurdistanê bêtir, heyranê tirkî û Tirkiyê ne û loma jî li wir dijîn…

27 december 2011

Riya zindanê dîsa ji parlamenterên kurd ra xuya dike

Ahmet Altan, di nivîsa xwe ya îro da dibêje wisa xuyaye ku hukûmet haziriya girtina BDP-ê û hin parlamenterên BDP-ê dike.

Bi dîtina min ev texmîneke rast e. Ji xwe serokê BDP-ê Demîrtaş jî got me xebera vê yekê girtiye.
Altan dibêje, di demên firhe da BDP-ê gelek axaftinên zêde, gelek beyanên îro ji bo wê dikanin bibe sûc dan.

Wê demê konjoktur jihê bû û hukûmetê dengê xwe nedikir. Dewlet , him bi Apo ra û him jî bi Qendî ra muzakere dikir.

Lê nuha êdî tiştekî wiha nemaye, loma jî ewê wan kirin û axaftinên berpirsiyarên BDP-ê yên berê nuha ji wan ra bikin sûc.

Sedîsed hukûmetî viya bike û ji xwe ev serê sê salan e ku vê taktîkê bikar tîne. Bi van ”sûc û delîlên” bêbextiyê bi sedan siyasetmedar, abûkat û rojnamevan digre.

Nuha jî ewê eynî tiştî li hemberî merkeza BDP-ê û parlamenterên wê jî bikar bînin.
Lê ev, komplo û siyaseteke bêexlaqî ye.

Û li alî din jî ji vê êrîşê jî ewê tişt dernekeve, kurd ewê hinekî din jî ji dewletê û ji AKP-ê dûr kevin.
Kurd, ewê careke dibin jî bibînin ku ev dewlet û AKP çiqasî bêbext, beêxlaq û zalim in, dibê meriv tu carî pişta xwe nespêra wan û ji sozên wan bawer neke.

Altan di dawiya nivîsa xwe da dibêje, ”heger hukûmet wiha bike, tê wê maneyê ku qet guh nade hest û fikrên kurdan.”

Kenê min hat, hukûmet pênc pereyê xwe jî di ”hest û fikrên” kurdan nade, heger bida dibê nuha 6 parlamenter û 5 hezar siyasetmedarên kurd ne di zindanan da bûna. Dibê hewqas zul û neheqî li kurdan nekirana. Dibê hurmeta nîşanî îradeya kurdan bidana.

Hukûmet, ji hurmeta "hest û fikrên" kurdan bêtir, li dû pelçiqandina kurdan e, ji bo vê potansiyela kurda ya heyîû belav bikin amadene her zulmê bikin.

Piştî BDP-ê, hukûmetê eynî dosyayê ji bo HAK-PAR-ê, KADEP-ê, hemû kes û hêzên welatparêz û heta ji bo kurdên dostên AKP-ê jî veke, ji wan ra jî bibêje, filan wextê, li filan derê we filan tişt gotiye, filan fikir parasiye, nuha dibê hûn hesabê wê bidin.

Ji bo hukûmeta AKP-ê hemû BDP-yî gîha bi jahrî ne

Li gorî wezîrê karê hundur Îdrîs Naîm Şahîn, kesê ”terorîst” ne ew kesê ku çek di dest da û li serê çiyan e, nivîskar, şair, resam û mamosteyê zanîngehê jî terorîst, bi nivîs, helbest, risim û ilmê xwe moralê hêzên ewlekariyê xera dikin. Loma jî di ”bexçeyên dawî da ew gîhayên bi jahrî ne…”

Di rojnameya Yênî Şefakê da Alî Bayramoglu, di quncikê xwe da li ser vê axaftina Şahîn rawestiyaye ûgotiye dema min axaftina wî xwend verşiya min aht.
Beşekî axaftina Îdrîs Naîm Şahîn wiha ye:

”Xebatên rêxistina terorê êrîşên li çiyê, li çolê, li bajêr, li kolanê, bi kemîn danîn û kuştina bi xayinî ya li kuçeyan tenê nîne. Nigekî wê yê din jî heye. Terora ilmî jî heye… Bi çêkirine risman, derbasî tuvalê dike, bi nivîsandina helbestan, derbasî helbestê dike, bi nivîsandina meqaleyên rojane, propagande dike. Leşker û pûlisê ku di şerê li dijî terorê da wezîfe girtiye dike mijara sinetê xwe û demoralîze dike. Yanî bi kesên ku bi terorê ra micadelê dikin micadele dike. Bexçeyê dawî Stenbol e, Îzmîr e, Bursa ye, Wîyana ye, London e, Washington e, kursuya zanîngehê ye, komele ye, rêxistina siwîl e. Di bexçeyê dawî da gîha tahl û gîhayên cihê tevlihev dibin. Qismek bi feyde, qismek bi jahrî ye…”
Yanî kurd, tevgera kurd ya netewî, rêxistinên kurdan ”gîha bi jahrî” ye û dibê werin çinîn.
Helbet ev dîtin ne ya Şahîn tenê ye, ya hukûmetê û ya Erdogan bi xwe ye. Erdogan, wezîrekî li gorî siyaseta xwe dîtiye û kiriye wezîr.
Loma jî dibê meriv van gotina ne weke yên Şahîn tenê, weke yên hukûmetê qebûl bike.
Meriv ji van gotina jî fêm dike ku di rojên pêşda ewê bi hezaran kurdên din jî bigirin û bi îhtîmaleke mezin ewê kilîtê li deriyê BDP-ê jî xin. Dixwazin hemû rêxistin û kadirên kurdan ji kok da tasfiye bikin....

XXX
Welatên endamên Nato, hêdî hêdî fêm dikin ku Tirkiye ne mitefik û dîwarekî saxlem e. Tirkiye weke dîwarekî ji tepikan e, gava baran bibare meriv nikane pişta xwe bispêrê....

Tirkiye weletakî wisa ye ku tenê li kar û menfeeta xwe difikire, gava ne li gorî berjewendiyên wê be tu mesûliyet û berpirsiyariyê qebûl nake.

Ji xwe sebebê endametiya Tirkiyê ya Nato-yê mesela kurde, li hemberî tirsa alîkariya Sovyetê ya bi kurdan ra Tirkiye bû endamê Nato-yê.

Û nuha jî Tikriye Nato-yê li hemberî kurdan bikar tîne, xêra Nato-yê li hemberî kurdan xwe li ser nigan digre. Bêyî alîkariya Nato û emerîkayê şansê Tikriyê li hemberî kurdan tuneye.


XXX
Asli Aydintaşbaş, li Qerergeha Talabanî ya li Qolaçanê bi tarik el.Haşimî ra hevpeyvîneke balkêş kiriye.

Aydintaşbaş dibêje, Haşimî jî weke kurdan Xweseriyê dixwaze. Li gora wê di nava 10 salên pêş me da Îraq miheqeq ewê bibe sê perçe.

Ev tespît rast e, wê rojê di nivîseke xwe da min jî eynî tiştş gotibû. Lê ev perçebûn ewê bi xwîn bibe ya jî bêxwîn, mesele ev e.

Dîroka ereban nîşanî me dide ku ...ereban heta nuha tu meseleyeke xwe bi rehetî û bi riya aştiyê çareser nekirine.
Gelo Îraq ewê bibe îstîsna pêşîn?
Ez bi xwe bawer nakim.
Di vir da ya girîng rewşa kurda ye. Gelo kurdê çawa xwe ji vê veqetandina bi xwîn xelas bikin?
Bi hêviya ku kurd bikanibin bi riyeke aştiyane xwe ji ereban xelas bikin.

Turkone: Em difikirin ku Xelata Ataturk ya îsal bidin Burkay

Endamê Saziya Bilind ya Çand, Ziman û Dîrokê ya Ataturk Mumtazer Turkone, di hevpeyvîna xwe ya rojnameya Haberturkê da dibêje, ”Em difirkirin ku Xelata Ataturk ya Aştiyê ya îsal ya Tirkiyê bidin Kemal Burkay. Û ya navnetewî jî ji Tunesê bidin Gannuşî.”
Di vî warî da Burkay hîn tu beyan nedaye. Loma jî em nizanin ku Burkayê Xelata Ataturk ya Aştiyê bigre ya na.

Lê li gel vê jî ev beyana Turkone tê wê maneyê ku Saziya Bilind ya Ataturk û Mumtazeer Turkone, Burkay gelkî nêzî xwe û dostê îdeolojiya kemalîzmê dibînin.
Heger ne wiha bûya ewê cesraretî tiştekî wiha nekirana.

Burkay sibe vê xelatê red bike jî ev dîtina dijmin ya derheqê wî da pûç nabe, maneya xwe ya siyasî wenda nake.

Turkone, ne mimkûn bû ku 15-20 berê derbarê Burkay da tiştekî wiha bifikiriya. Lê nuha difikire. Maneya xwe  ew e ku sebeb û bingehekî wê yê îdeolojîk û siyasî heye.

Yê ku cesareta fikreke wiha daye Saziya Bilind ya Ataturk û Turkone ne fantaziyeke wan e, şêl û siyaseta Burkay bi xwe ye. Siyaseta Burkay ya piştî vegera Tikriyê di nava dewletê û kemalîstan da rê li ber vê fikrê vekiriye.
Yanî kes li ciyê rehetiyê tiştên wiha nafikire.

 Loma jî dibê Burkay kumê xwe deyne ber xwe, hinekî bifikire û bibêje:

 ”Wey bavo, min çi kir! Ma di taliya emrê min da ev jî bihata serê min?”

 Ev xelat tirkan di sala 1992-an da dabûn Nelson Mandela, lê Mandela ji ber zulm ali ser kurdan û xelata dîktatorekî weke Ataturk red kir û neçû Tikiyê.

 Li ser vê, tirk gelkî aciz bûn. Wê demê çapemeniya tirk gotinên pir ne xweş ji Mandela ra kiribûn û Mandela weke meymûnan nîşan dabûn û gotibûn ”reşikê pîs” ji xwe tu ne layiqî vê xelatê yî…

 Hela ka em binêrên Burkayê jî weke Mandela xelatê red bike ya na û ewê bersîveke çawa bide Turkone û Saziya Ataturk?

25 december 2011

Weleh malik li kurdan viritî, "pakêta" duyem jî di rê da ye

Du kurdên kurdperwer û jîr di binê nivîseke min da du şiroveyên pir xweş kirine, kêfa min ji herdu şiroveyan ra jî pir hat. Loma jî ez dixwazim van herdu şiroveyan jî bi we ra parve bikim.

Ji şiroveyan yek ya Mehmet Halît Çolgeçen e, gotiye:

”Veleh mamoste bi vê pakêtê vê carê tek tiştek maye nekirine, wê Xwedê bigrin û wê Wî jî biken zîndanê dê jê ra bêjin "te çima kurd anîn wê dinyayê?" Ma qey tiştekî ku van çavsoran nekirî maye?”
Xwediyê şiroveya duyem Bawer Berşev jî gotiye, ”Vê carê dora sewalên(heywanên)men ne. Gund nema, siyasetmedar neman.”
Bi rastî jî wisa ye, yên negirtine tenê ”Xwedayê” kurdan û sewalên wan mane, dibe ku bi vê pakêtê îcar wan jî bigrin.

Herçî pirsa, ”çima te kurd xuliqandin?”, heger mimkûn bûya ew bi rastî jî tirkan ewê ji Xwedê bikirana, lê nikanin bikin.

Tiştê dikanîbûn bikirana înkar bû, esas ew jî babetekî derketina (eduwatiya) li hemberî Xwedê bû bi salan kirin, 90 salî gotin kurd tunene.

Nuha fena ku hukûmet hebûna kurdan înkar nake, lê milet û dewletê hîn dev ji înkara xwe bernedane. Li herderê kurd hîn jî ji ber kurdayetiya xwe tên dîskrîmînîzekirin, pelçiqandin û kuştin.

Hukûmet jî erê herçiqasî bi devkî hebûna kurdan înkar nake jî lê di praktîkê da heta nuha tu gaveke ku hebûna kurdan û mafên wan bi qanûnan qebûl bike û têxe bin garantiyê navêtiye, hîn zimanê kurdî nekirine zimanê perwedehiyê, hîn navê welatê kurdan qedexe ye.

Îdîa ew bû ku di pakêta berê da ewê nasnameya kurd bihata qebûlkirin û hemû mafên kurdan bihata dayin.

Lê ji ”pakêtê” ji dêlî azadî û mafan, çiwisandin, terorîzekirin, girtin û kuştina kurdan derket. Agir bi ser serê kurdan da barandin.

Loma jî hercara ku qala ”pakêtê” tê kirin kurd ditirsin, diqutifin.

Heta nuha bi rastî jî yên ku ji doza KCK-ê negirtine tenê Xwedê û sewalên kurdan mane. Dibe ku di vê pakêta duyem da berê xwe bidin Xwedê û sewalan jî…

XXX
Weleh dîsa mala kurdan şewitî, dibê kurd haziriya xwe bikin, hukûmetê "pakêteke" din hazir kiriye.
Cîgirê serokwezîr Beşîr Atalay gotiye hukûmet "pakêteke" nuh amade dike. Atalay, îcar "pakêt" bi nav nekiriye, lê gotiye ev pakêt ji bo hertiştî ye.

Di pakêta pêşî da cenazeyên bi sedan gerîla û li dora 5 hezar girtiyên siyasî derketin.
Gelo di vê pakêtê da ewê çi heye?

Heger em ne li gotinê, li kirinên hukûmetê binêrin îhtîmal heye ku ji bo kurdan ev "pakêt" ji pakêta berê hîn xerabtir be...

Lê ez hêvî dikim ku reşbîniya min ne rast be....

24 december 2011

Xemgînî û lêborîna sexte

Her tiştê tirkan derî dinyayê ye, tu tiştekî wan ne li gorî urf û adetê ye, miheqeq anormalî û xaviyekê dikin.

Du roj berê mudûrê giştî yê TRT6-ê Îbrahîm Şahîn, li Anqereyê di civînekê da li ser pirseke derbarê TRT6-ê da ji bo hunermend Rojînê gotibû ”ew jina aşûte” yanî ew jina tolaz, şiliq, bi cîlwe, nerehet, vekirî...

Piştî ku bûyer di çapemeniyê da belav bû, cîgirê serokwezîr Bulent Arinç, him bi beyanekê Şahîn rexne kir û him jî telfonî Rojînê kiriye û jê uzir xwestiye.

Piştî vê reaksiyona Arinç, Şahîn jî bi beyanekê uzrê xwe ji Rojînê xwest û got dibê min ew gotin bikar neaniya.

Şahîn di beyana xwe da ji alîkî ve xwedêgiravî ji Rojînê uzrê xwe dixwaze(helbet bi zorê)lê li aliyê din îcar jî li hemberî Orhan Mîrogluyê ku pê ra ketibû minaqeşeyê eynî bêedebiyê dike.

 Şahîn di beyana xwe ya nivîskî da wiha dibêje:

”Di civînê da gotin hat ser TRT6-ê. Di civînê da YEKÎ weşana kanalê bi rengekî neheq rexne kir. Piştî pirs û îfadeyên tahrîkar, min jî di dema îzahkirina programên TRT6-ê da di heqê Rojînê da îfadeyeke ji nêta xwe wêdetir bikar anî. Ji ber vê yekê jî ez him ji wê û him jî ji bîrûraya giştî ya Tirkiyê uzrê xwe dixwazim.”

Kesê ku di civînê da bi Şahîn ra ketiye minaqeşeyê Orhan Mîrogluye. Şahîn, Mîroglu baş nas dike, lê li gel vê jî dema qala bûyerê dike navê wî nade, dibêje ”di civînî da YEKÎ...”

Yanî tenezul nake ku navê Orhan Mîroglu jî bigre devê xwe….

Ev aliyekî meselê ye.

Aliyekî din yê meselê yê herî balkêş, Şahîn tenê ji Rojînê uzir nexwestiye, li gorî çapemenî dinivîsîe piştî Arinç, serokwezîr Erdogan û jina wî Emîne xanin jî bi telefonê li Rojînê geriyan e û jê uzir xwestine.

Nuha uzirxwestina Îbrahîm Şahîn me fêm kir, çimkî wî heqaret li Rojînê kiriye, lê Arinç, Erdogan û jina wî Emîne çima xwe li ber baranê şil dikin û ew çima ji Rojînê uzir dixwazin?

Tu mane û sebebekî maqûl û di cîda tuneye ku Arinç, Erdogan û Emîne xanim uzrên xwe ji Rojînê bixwazin.

Ji ber ku di nabêna wan û Rojînê da tiştek neqewimîye.

Heger hinekan fikrên wan yê li ser vê meselê bipirsiya û wan jî fikrên xwe bigota û heta Îbrahîm Şahîn rexne bikirana dîsa dibû, lê telefonkirin û uzirxwestina ji Rojînê ”hurmet û nezaketeke” ne samîmî û siyasî ye. Û ev yek jî pir beloq û xuyaye.

Tirk tu tiştî bi rehetî qebûl nakin

Axelaqê tirkan e, tu carî tu tiştî bi rehetî û weke însanan qebûl nakin, miheqeq ewê serî li xwe bigerînin û him xwe û him jî hevalê xwe nerehet bikin.

Wek tê zanîn li Tirkiyê heta nuha ji bo Abdulah Ocalan bilêvkirina peyva ”birêz, rêber” ya jî bikaranîna gotineke pesindayinê qedexe û sûc bû. Kesê ku ji bo A. Ocalan di axaftina xwe da bigota ”birêz” dihat tewqîfkirin.

Lê li gorî xebera rojnameya Akşamê, 8-mîn Dahîreya Dadgeha Bilind ya Tirkiyê bi biryarekê ev qedexeya li ser pesindana A.Ocalan rakirye û gotiye ev mafekî însanan yê civakî ye.

Roj baş û siba we bixêr !

Yaho ev tirk çi kêmaqil in, ji bo ku werin vê nuxteyê tam 27 salan înat kirin, gelek argumentên dûrî aqilan nîşan dan, bi sedan însan avêtin hefsan lê dawiya dawî waye gotine heyran hûn serbest in, kî jê ra dibêje çi bila bibêje.

Mesle kurd jî wiha ye, berê gotin kurd tunene, dû ra gotin kurd hene lê mafên wn tuneye. Nuha jî dibêjin, mafên wan ne ev e, ev û ev e. Nizanim çi dibe û çi nabe...

Weleh weke numûneya navê A.Ocalan, hûnê mesela kurd jî qebûl bikin. Lê înkara nuha, bi vî şerî hûn tenê demê dirêj dikin û zirarê him didin xwe û him jî didin kurdan.

Ya baş ew e ku zêde israr nekin, tiştê ku hûnê 10 salên din qebûl bikin, baştir e ku hûn îro qebûl bikin...

XXX
Mudûrê giştî yê TRT6-ê Îbrahîm Şahîn, du roj berê li Anqereyê li Swiss Hotêlê bi hin rojnamevan û akademîsyenan ra hatiye ba hev.

Di civînê da li ser pirseke Orhan Mîroglu ya derbarê TRT6-ê da Şahîn mesele aniye ser ser BDP-ê û hunermenda kurd Rojînê û ji bo Rojînê gotiye, ”ew jina aşûfte” yanî ew jina tolaz, şiliq, bi cîlwe, nerehet, vekirî...

Li ser acizbûna Mîroglu , Şahîne” gotiye, ”uslûba min wihaye” û gotina xwe paşda negirtiye....
Li gorî çapemeniya tirk dinivîse, li ser vê, Mîroglu civîn terikandiye.

Ê ev îş wiha ye, tirk piştî ku karê xwe bi meriv diqedînin îcar nav û nîçokan li meriv dikin û meriv dikin ”aşûte”.

Lê dibê bête zanîn ku ne ji bo Rojînê tenê, ji bo ”transferên” programên siyasî jî sibe ewê eynî tiştî bibêjin.
Pêşiyan bela sebeb negotine ”bextê romê tuneye”!

XXX
Tirkiyê li dijî Fransayê dest bi tehdîda qetlîama Cezaîrê kiriye. Yanî Tirkiye ji Fransayê ra dibêje ku heger hûn qala qetlîama me bikin, emê jî qala qetlîama we bikin, ji ber ku we jî li Cezaîrê qetlîam kiriye.

Maneya vê tehdîda tirkan ew e ku wan ermenî qetil kirine, ew viya qebûl dikin, lê naxwazin Fransa qala vê qetlîamê bike.  Ji fransizan ra dibêjin, heger hûn ji ya me ra bibêjin qetlîam,  wê demê emê jî  qetlîama wan eşkere bikin...

Lê ew baş dizanin ku fransiz tu carî kirinên xwe yên li Cezaîrê înkar nakin û ev yek qebûl kirine. Bi sedan lêkolîn, kitêb li ser hatine weşandin, gelek fîlm li ser hatine çêkirin.

Ya din ew ji fransizan ra dibêjin qanûna li dijî înkarê dernexin, bes wan qanûna li dijî qebûl(301)derxistiye. Li Tirkiyê qebûlkirina qetlîama ermeniyan sûc e.
Tirk tiştên xwe normal û tiştên xelkê anormal dibînin.

"Pêşîvekirina mesela kurd" bi girtina 36 rojnamevanan berdewam e

Ji 42 rojnamevanên ku li ser fermana Erdogan 36 roj berê hatibûn binçavkirin jê 6 heb hatin berdan û 36 hebên wan jî ji alî dadgeha Stenbolê ya nobetdar ve hatin zindankirin.

Di dîroka Tirkiyê da ev cara pêşîye ku li dijî çapemeniya muxalif û hewqas rojnsmevan tewqîfateke hewqas mezin tê kirin.

Diyar e girtinên yeko yeko êdî ji bo hukûmeta AKP-ê têr nake, ew girtinên girseyî dike.
Yanî mêrika çita bilind kirine.

Wek tê zanîn dîsa li ser ferfmana Erdogan çend roj berê jî 47 abûqat bi carekê da girtibûn.
Û nuha jî 36 rojnamevanan bi carekê da tewqîf kirin.

Arinç du roj berê got, ewê nasnameya kurdan qebûl bikin û hemû mafên wan bidin.

Ê ev çawa mafdayin e min fêm nekir, ji alîkî da tu yê soza dayina hemû mafên kurdan bidî û ji aliyê din da jî bi girtinên wiha bixwazî çapemeniya kurd serkut û bêdeng bikî.

 Ev herdu tişt qet li hev nakin.

Heger ne liberxwedan, înat û israra kurdan ya têkoşînê bûya tevgera kurd îro nedigihîşt vê nuxteya ku Arinç di meclîsê da mecbûrî vê axaftinê bike.

 Loma jî dibê ev libexwedan, înat û israra di micadeleyê da berdewam bike heta ku kurd hemû mafên xwe yên netewî distînin.

 Wekî din tu rê, tu çare tuneye, sistiyeke herî biçûk jî ewê hukûmetê di dana mafan da dudil bike.

 A ji ber vê yekê jî dibê dewsa van 36 rojnamevanan tavilê werin dagirtin û têkoşîn ji berê xurttir dom bike.

 Çeka kurdan ya herî xurt ev e, ancax ev înat û israr hukûmetê û dewletê bîne rê.

Dîplomasiya tirkan tenê "ço" ye

Tirk mirovên  pir sergerm, pir bi heyecan û hinekî jî zirzop in, zû germ dibin û weke zarokan zû hol dibin û zû ji wîtêzê davêjin.

Lê pir zû jî poşman dibin.

Tirk bi rastî jî merivên pir ecêb in, carê bi devê xwe nikanin û bi gotinên xwe nizanin. Gotina herî dawî, herî pêşiyê dibêjin.

Lê ji gotina xwe jî zû poşman dibin.

Tirk, ji gotinên bêtir baweriya xwe bi ço û bi zorê tînin. siayset û dîplomasiya wan ya esasî zor, ço û zorbatîye.

Kultura peyvê, minaqeşeyê, îqnayê, dîplomasiyê, tehamula rexneyê li ba tirkan tuneye, baweriya wan tenê zorê, gefan û ço tê.

Loma jî pêşiyên wan gotine, ”Lêdan ji bihuştê derketiye.”
Ji ber vê yekêye ku tirk di her kirîzeke dîplomatîk û siyasî da tim ço nîşanî yê hember didin, tim serî li riya zorê, tehdîdê û santajê didin.
Û di bûyera Fransayê da jî eynî metodên bav û kalên xwe diceribînin; tehdît, şantaj, ço û zor...

Piştî biryara Parlamentoya Fransayê ya derbarê qetlîama ermeniyan da siyasetmedar û hemû civata tirk dîsa weke zarokan hol bûn ser xwe û tiştên pir eyb, pir bêedeb gotin û kirin, gotinên gelkî ne xweş ku însanên kamil û biaqil nagre devê xwe ji fransizan û ji Sarkozy ra gotin û dibêjin.

Siyasetmedarên wan di êrîşa Fransayê da xwe di ber hev ra dikin, heryek dixwaze ji yê din bêtir ji fransizan û ji Sarkozy ra xeberan bidin.

Serokwezîr Erdogan, serokkomar Gul û hemû siyasetmedaran derbarê biryara meclîsa Fransayê ya li ser qetlîama ermeniyan da beyanên pir fahş dan.

Erdogan ji bo îspatkirina mezinayiya tirkan ji arşîvên Osmaniyan belge û nameyên 400-500 sal berê derxist û di telewîzyonan da xwend û bi bîra Sarkoy xist ku dewleta Osmanî 500 sal berê bav û kalên wî yên cuhû ji qetlîama Îspaniyan xelas kiriye û loma jî dibê ew vê bêhurmetiyê li hemberî tirkan neke.

Yanî bi kurtayî li tirkan weke congeyê har dîsa herder tevî hev kirin, qiyamet rakirin. Dikandarên tirk dîsa malên fransayê ji refên xwe davêjin.

Civat hatiye xeleyanê. Ji qutkirina têkiliyên dîplomatîk bigre, heta bi têkiliyên siyasî, aborî û kulturî Faransayê di her warî da bi boykotê tehdîd dikin.

Ji ber ku civata tirk civateke cahil e, loma jî sîrek jî naçe eyarê wan, loma jî civat zû tê xeleyanê.
Lê ji kirinên xwe jî zû poşman dibin.

Erê nuha hemû tirk rabûne pêdarê û li hemberî fransizan û Sarkozy çi tê devê wan dibêjin, lê ne pir, piştî çend rojên din serî da Erdogan û hemû siyasetmedar, hemû civat ewê ji van kirin û gotinên xwe poşman bibin û bibêjin xwezî me wiha nekira û wiha negota.
Lê wê demê jî hasilê çûbe mûsil û ev poşmaniya wan ewê pere neke.

22 december 2011

Erdogan ewê ji vê Qebedayîtiya xwe poşman bibe

Parlamentoya Fransayê îro qanûna qedexekirina înkarkirina qetlîama ermeniyan qebûl kir. Li gorî qanûnê li Fransayê kesê ku bibêje ”qetlîama ermeniyan çê nebûye” ewê bi salek hefs û 45 hezar Euro were cezakirin.

Lê ji bo ku qanûn têkeve meriyetê ewê hîn here senatoyê û ji wir jî here ba serokkomar. Dibê ji alî senato û serokkomar ve jî were qebûlkirin.

Yanî ji bo qnûnbûna vê biryara meclîsa Fransayê hîn riyeke dûr û dirêj heye.

Lê Tirkiyê guh neda vê prosesê û weke hertim ji nuha da reaksiyoneke pir mezin li hemberî Fransayê nîşan da.

Piştî diyarbûna biryara Fransayê, serokwezîr Erdogan tavilê ambargo û gelek tedbîrên ku Tirkiye ewê li hemberî Fransayê bigrin eşkere kir.

 Di nava tedbîrên Erdogan li pey hev rêzkirin da tenê îlana herbê kêm e, belkî di rojên pêşda tirk wiya jî bikin.

 Li ser vê reaksiyona tirkan ya pir zêde û nekamil, wezîrê karê derve yê Fransayê Alaîn Juppê got, ”Tiştê ez dixwazim dibê dostên me yên tirk li hemberî vê biryara parlamentoyê reaksiyoneke pir zêde nîşan nedin.”

 Lê ne mimkûn e ku tirk sakin bin, ji ber ku ji vê şêla xwe, ji van reaksiyonên xwe yên pir zêde tim kar dîtine. Loma jî ewê vê xeta xwe ya êrîşkar bidomînin heta ku rojekê li yekî ”gunreş” rast werin…

Gotin têr nake tetbîq bike

Cîgirê serokwezîr Bulent Arinç, do li parlamentoyê di dema munaqeşeyên li ser budçeya sala 2012-a da di derbarê mesela kurda da hin tiştên pir girîng gotin, hin mesajên pir girîng dan.
Arinç got:

”Însanekî ku dibêje ez kurd im li vî welatî bi qesî me hemuyan, bi kêmanî bi qasî me hemuyan mafê jiyanê, yê zanînê, yê perwerdeyê, yê ziman û kulturê, yê nasnameya wî heye. Emê van mafan hemuyan bidin. Ev ne tiştekî ku em ji bêrîka xwe didin."
”Neskirina nasnameya kurdan meseleyeke gelek giring e Ev meseleyeka mafê mirovan e. Merivekî ku li Tirkiyê dijî gava bibêje ”Ez kurd im û bi vê nasnameya xwe îftîxar dikim û ez dixwazim bi vê rastiya xwe bêm nasîn, dibê em rêzê li vê bigirin, viya qebûl bikin."

Berê tespîtek.
Carê ev axaftina Arinç pir girîng e.

Çimkî ev cara pêşîye ku di Meclîsa Tirkiyê da wezîrekî tirk bi vî rengî behsa nasname û rastiya Kurd dike û sozên naskirina vê nasnameyê û mafên kurdan dide.

 Lê Arinç di vê axaftina xwe d a çiqasî cidî ye, çiqasî ne cidî ye û ji bo xapandinê wiha dike di rojên pêşda ewê diyar bibe.

Dibê kurd û bi taybetî jî BDP, bicîanîna van sozan ji Arinç û hukûmeta wî bixwazin.
Dema ev sosên xwe bicîneanîn û di qanûna esasî da nasnameya kurd nas nekirin wê demê derewên wan ewê derkeve ortê.

 Yanî tu sebeb tuneye ku meriv ji nuha da ji bo van gotinên Arinç bibêje vir in û daxwaza realîzekirina wan jê nexwaze.

 Ji xwe şêla herî baş cîgira serokê BDP-ê Gulten Kişanakê nîşn da û got, ”Êdî tu maneyeke van gotinan tuneye. Heger dev ji siyaseta înkarê hatiye berdan, dibê bingehê wê yê huqûqî hebe.”
Kişanakê axaftina Arinç wiha şirove kiriye:

”Ez axaftina Arinç girîng dibînim, gavek rast e lê di heq samîmiyeta wê da şikên me hene. Bûyerên ev salek e, du sal in em dijîn li ortê ne. Heger tu yê vê hebûnê qebûl bikî ev zulm ji bo çi ye? Bi hezaran siyasetmedar ji ber ku ev tişt gotin di girtîgehan da ne. Di nabêna kirin û gotinên wan da dibê hewqas tezat tunebe. Ez dixwazim hêvîdar bim feqet gava meriv dîtineke hewqas otorîter, hewqas zorba û van gotinan dide kêleka hev em jê bawer nakin, tiştên em jiyana ji bo me rasttir xuya dike.”

Bêguman tiştên Kişanak dibêje hemû jî rast in, li alîkî tu yê li seranserê Kurdistanê operasyonan bikî, rojê bi dehan endamên BDP-ê bigrî, 47 abûqat û 46 rojnamevanan bigrî bin çavan û li aliyê din jî di meclîsê da van gotinan bikî...
Weke Kişanakê jî gotiye ev gotin û ev kirin li hev nake, meriv nikane ji samîmîyeta van gotinan bawer bike.

Lê li gel vê jî dibê em kurd praktîka van gotinan ji Arinç û hukûmeta wî bixwazin…

21 december 2011

Her lûleyek du devên wê hene...

Cîgira serokê grûba meclîsê ya BDP-ê Perwîn Buldanê di axaftina xwe ya meclîsê da li ser rejîma Erdogan çend tiştên pir xweş gotine.

Bûldan xanimê gotiye:

”Her lûleyek(namlûyek) du devên wê hene, yek yê hember dikuje û ya din jî ûjdanê kesê nig(tetikê)dikşîne dikuje."
Bi rastî jî wisa, erê tirkan heta nuha gelek kurd kuştine lê bi vê kuştina kurdan ra ûjdan û însaniyeta xwe jî kuştine.

Li ser îdîaya hukûmetê ku xwedêgiravî salên 1990-î yanî salên ku dewletê li kuçe û kolanan kurd direvandin û dikuştin li dû man jî Bûldan xanimê gotiye:

”Hukûmetê gotibû salên 90-î li dû man, lê dema meriv li kirinên hukûmetê yên nuha dinêre meriv tu ferqê nabîne. Wê demê gava parlamenterên kurd ji meclîsê derketin hat girtin, nuha hûn nahêlin têkevin meclîsê..."
Ev tespît jî pir rast e.

Esas meriv dikane wiha jî bibêje, wê demê parlamenterên kurd ji meclîsê bi darê zorê birin kirin hefsê, nuha berî ku werin meclîsê xistin hefsê.
Ferq tenê ev e.

Yanî wê demê jî ciyê parlamenterên kurd zindan bû û nuha jî zindan e. Ferq tenê yek piştî hatina meclîsê û yek jî berî hatina meclîsê ye.


Bûldan xanimê îktîdara Erdogan şibandiye dema McCarty û gotiye, ”Dema Erdogan bû weke dema McCarty, her roj girtin û hefs e.”

XXX
Bi vekişîna hêzên Emerîka li Îraqê erebên şîe û sunne bi hev ketin. Cîgirê serokkomarê Îraqê Tarik Haşimî, ji ber serokwezîr Nûrî el Malikî reviya Kurdistanê û xwe avêt dexlê kurdan û serokê Kurdistanê Mesûd Barzanî.

Serokwezîr Nûrî El Malikî, îro li Bexdayê di civîneke çapemeniyê da bang li hikûmeta herêma Kurdistanê û Mesûd Barzanî kir û xwest ku ew Haşimî radestî wan bike.

Malikî di civînê da got, divê hikûmeta herêma Kurditanê Haşimî bêqeyd û şert teslîmî Bexdayê bike.

Neh (9)wezîrên partiya Al Iraqiye ya Haşimî di hikûmetê da ne. Elawî got, rewş wiha dom bike ewê beşdarî civînan nebin.

Malikî jî îro got, heger ew beşdarî civînên hikûmetê nebin, ewê neçar bimînin ku di dewsa wan wan da hin kesên din bikin wezîr.

Lê wisa xuyaye ku kurd jî nuha naxwzin Haşimî bi zor teslîmî Bexdayê bikin.

Srokê dîwana seroktiya Kurdistanê Dr. Fûad Husên, do di daxuyaniyekê da got ew Haşimî teslîmî Bexdayê nekin û heger pêwîst be ewê ji bo Haşimî li Kurdistanê dadgehekê deynin.

Ji xwe Haşimî jî dibêje ku baweriya wî bi dadgehên Bexdayê tuneye, ew dixwaze li Kurdistanê were dadgehkirin.

Sebebê li pişt vî şerê Malikî û Haşimî yê ji nişkave hîn baş nayê zanîn, lê Malikî Haşimî bi alîkariya terorîstan tewanbar dike û loma jî di heqê wî da biryara girtinê daye derxistin.

Îdîa piştgiriya terorîstan çiqasî rast e, çiqasî ne rast em nizanin, lê tiştê ji derve xuyaye berî her tiştî tiliya Îranê di vî şerê Malikî û Haşimî da heye. Îran dixwaze tavilê ciyê Emerîka bigre.

Û ya din jî rastî ew e ku şîe û sunne êdî li hev nakin, do bi zorê bi hev ve hatibûn zeliqandin, lê ew zamq êdî kevn bûye hew digre.

Ya rast ew e ku Îraq li gorî rastiya coxrafî, dîrokî, qewmî û olî ji hev biqete û bibe sê perçe û sê dewlet; kurd, erebên şîe û erebên snnî.

Çareseriya herî rast ev e, heta ku ev rastî neyê qebûlkirin li Îraqê rehetî çênabe, şer û teşxele nasekine.

20 december 2011

Erdogan jî dest bi metodên Çîllerê kir

Terora di bin navê KCK-ê da tê meşandin li hemberî kurdan berdewam e.
Pûlisên rejîma AKP-ê vê sibehê li çend bajaran di eynî wextê da girt ser gelek buroyên çapemeniya kurd.

Di encama operasyonan da ji Ozgur Gundemê, Ajansa Nûçeyan a Dîcleyê (DÎHA), Ajansa Nûçeya a Etîkê, Çapxaneya Gun û Demokratik Moderniteyê bi dehan rojnamevan û nûçegihan hatin binçavkirin.

Pişî girtina bi hezaran siyasetmedar, nuha ...jî dora çapemeniyê ye, dibê kesên xeberan binivîsin û belav bikin nemînin.

Dibê kes nizanibe dïktatoriya Erdogan çi zulmê li kurdan dike, çi tîne serê kurdan, dibê kes pê nehese…

Erdogan dixwaze bi terorê, bi girtinê kurdan teslîm bigre, tevgera kurd ya netewî tasfiye bike.
Îktîdara AKP-ê êdî tam dişibe dema cûntayê û Çîllerê, dewlet bi şev û roj bi hemû jêz û îmkanên xwe ve li pey kurdan e.

Erdogan dixwaze tu kurdê azadîxwaz li der nemîne, dibê ya were girtin ya jî were kuştin.
Vê terora li hembeî kurdan ya rutîn ya rejîma Erdogan hîn tu tesîr li ûjdanê hin siyasetmedarên kurd nekiriye, ew her angajeyî rexekirina PKK-ê ne.


XXX
Serokê Komisyona Sûsurlikê Mehmet Elkatmış di hevpeyvîna xwe ya di rojnameya Yeni Şafakê da li ser cînayetên dewletê tiştên pir girîng dibêje. Mehmet Elkatmış dibêje:

”Lîsteya Mirinê,. Cendirme, JITEM û Emniyetê bi hev ra hazir kir û MGK-ê(Konseya Ewlekariya Millî) jî tesdîq kir. Dû ra bû lîsteya rantê.”

”Lîsteya mirinê” ya ku Elkatmış qal dike, wek tê zanîn lîsteya navên kesên ku li gorî dewletê alîkarî didan PKK-ê ye. Dewletê li gorî xwe lîsteyeke dewlemend û tucarên kurd çêkir û dû ra piraniya wan da kuştin.

Ji xwe serokwezîra kevn Tansu Çillerê jî wê demê di axaftineke xwe da gotibû, ”Lîsteyeke Tucarên kurd yên ku alïkariya PKK-ê dikin di destê me da ye.”

Du hefte berê (8/12-11)wezîrê karê hundur yê wê demê Nahit Menteşe jî di hevpeyvînekê da got, ”me lîsteya tucarên kurd yên ku alîkariya PKK-ê dikirin da MGK-ê”

Yanî êdî tu berpirsiayrekî dewlet û hukümetê yê wê demê hebûna lîsteyeke wiha înkar nake. Di vï warî da bi sedan belge û îfadeyên şahidan li ber destên hakiman e.

Lê li gelvê jî hîn yek berpirsiyarê wê demê yên van cïnayetan nehatiye girtin. Tansu Çiller, Suleyman Demïrel, Nahit Menteşe, Mehmet Agar, Mesût Yilmaz, Dogan Guneş, Mehmet Şahîn û berpirsiayrên din hîn serbest digerin.

Sebebê vê yekê ji valahiyên qanûnan bêtir, dudiliya hukûmetê ye, hukûmet naxwaze van cînayetan hemûyan derxe ortê û berpirsiyar û qatilan bigre. Heger hukûmetê bixwesta nuha ji züda hemü berpirsiayar û qatilên van cînayetan hatibûn girtin.

Heger Erdogan bixwaze dikane sibe wê ”lîsteya mirinê” ji arşîva MGK-ê derxe û hemû endamên MGKê yên wê civînê derxe ber dadgehê.

Lê hukûmet gaveke wiha navêje, naxwaze bavêje ji ber ku ew jî îro heta dereceyekê eynî siaysetê li hemberî kurdan(PKK-ê)dimeşîne.

Tansu Çillerê, lîsteya kurdên ewê werin kuştin çêkiribû, Erdogan jî lîsteya kesên ewê werin girtin û cezakirin çêkiriye.

Ferq, Çillerê dikuşt, Erdogan dixe hefsê.
Lê di warê terorê û serkutkirina kurdan da di nabêna Tansu Çillerê û Erdogan da tu ferqeke mezin tuneye, tenê hin taktîkên wan cuda ne.

Çillerê digot alîkariya PKK-ê dikin, Erdogan jî dibêje endamên KCK-ê ne û lo0ma jî mafê jiyanê û xebata siyasî nade kurdan û wan bi zorê tasfiye dike. Armanc û hedefa Erdogan jî weke ya Çillerê û hukûmetên berê, qebûlnekirina hebûna kurdan, nedana mafên wan yên netewî û israra di şerê li dijî PKK-ê ye.





Kurdan şaşiya vî hesabî berê çend caran nîşan dane

Parlamentera Partiya Çep ya Almanya Federal Ulla Jelpke jî îro li dijî girtina bi dehan rorjnamevan û xebatkarên çapemeniya kurd derket û got, ”hukûmeta Tirk azadiya çapemeniyê binpê dike.”
Jelpke got, ”Tirkiye bi tu hawî ji bo Rojhilata Navîn nikane bibe nimûneyek. Li Tirkiyê siyasetmedarên muxalif, rojnamevan, abûkkat, parêzvanên mafên mirovî tên girtin û bi hezaran dixin zîndanan. Tiştên di dema hukûmeta Erdogan da diqewimin dişibin demên dîktatoriyên leşkerî.”
Jelpeke, di berdewamiya axaftina xwe da got, ”Li tu dera cîhanê bi qasî Tirkiyê rojnamevan û nivîskar ne di zîndanandane."
Ev ne tiştekî nuh e, lê mixabin hîn nuh bala ewrûpiyan dikşîne.
Bi rastî Erdogan merivekî pir jehatîye, dîktatorekî weke xwe weke merivekî demokrat û rejîma xwe ya ceberût û despotîk jî weke rejîmeke demokratîk firotiye dinyayê .

Piraniya ewrûpiyan wisa bawer dikin ku Tirkiye welatekî demokratîk e, tu miletekî bindest tuneye û her kes dikane fikrên xwe bi azadî îfade bike.

Erdogan heta nuha li gora şîreta pêşiyên xwe hereket kir:
”Heta tu ji pirê derbas bî ji hirçê ra bibêje xalo”
Wî jî wisa kir, heta ku zora leşkeran bir xwe weke merivekî demokrat û azadîxwaz nîşan da û berbî demokrasiyê ve hin gavên biçûk avêtin.

Lê piştî ku cî da nigê xwe û îşê leşkeran qedand (hinek tasfiye kir û bi hinan ra jî li hev kir), êdî hewcedariya wî bi piştgiriya Yekîtiya Ewrûpayê û Ewrûpiyan nema.

Loma jî nuha hewil dide hemû kurdan yanî ku miletekî bi tevayî êsîr bigre û têxe hefsê.
Piştî siyasetmedar û abûkatan, nuha jî dest bi topkirina rojnamevan û xebatkarên çapemeniyê kirin, îcar wan dixwe zindanan.

Ji bo ku li meydanê ne kesên muxalefetê bikin bimînin û ne jî kesên di çapemeniyê da qala wan û zulm û terora hukûmetê bike hebin.

Leşker û Çîllerê kurd dikuştin, Erdogan dixe hefsê.
Yanî Çîllerê çek Erdogan jî kelepçeyê bikar tîne. Û dixwaze ku kurd ji bo vê yekê jî sipasdarê wî bin. Çimkî ji dêlî kuştinê davêje zindanê.

Îro li Tirkiyê Qanûn, heq, huqûq , mahkime, edalet tiştek nemaye. Dilê Erdogan çawa bixwaze wer dike.

Camêr bûye ”Dîkê Qoqo”, kes nikane li hember wî dengê xwe derxe, hukûmet, dewlet ew tenê ye, ew çi emrî bide, dewlet mecbûr e bicîh bîne.

Van operasyonên ku li hemberî BDP-ê û kurdan dibin hemû bi emir û daxwaza Erdogan dibin.
Heger Erdogan bêyî muxalefeta kurdan, ji hundur û ji derve muxalefeteke xurt nebîne ewê vê teror û zorbatiya xwe bidomîne.

Loma jî dengê weke yên Jelpke gelkî giorîng in.
Her wisa dibê kurd bi Yekîtiya Ewrûpayê ra jî di nava têkiliyeke xurt da bin, hemû kirinên hukûmetê bigihînin Yekîtiya Ewrûpayê.

Erê ew bi xwe dibînin, taqîb dikin lê dîsa jî dibê kurd zextê bide ser wan.
Netîce dibê terora Erdogan pere neke, kurd gavê paşda navêjin, heger Erdogan di vê terorê da karê bibînin ewê bidomîne.

19 december 2011

Hukûmeta AKP-ê hêviya xwe hîn ji îmhayê nebirîye

Ev çend car in Newroz TV min vedixwîne programê lê li hev nayê ku ez herim. Carê, mîvan hebûn, carê em diçûn mîvaniyê, cara dawî jî ez emeliyat bûbûm, loma jî nikanîbûm biçûyama.

Dema do li min geriyan û gotin heger wexta te hebe sibe were.
Min got heyran baş e, îcar ezê werim û ez îro çûm beşdarî programê bûm.

Program li ser operasyonên dewlewtê yên li dijî BDP-ê bû. Me li ser sebebên operasyonan, hukûmet çima wiha dike û dibê kurd çi bikin, hinekî sohbet kir.

Nazmî Gur jî ji welêt bi riya telefonê beşdarî programê bû, wî jî qala zulma li ser kurdan û terora hukûmeta AKP-ê kir.

Di programê da Serkan ji min pirsî, got hukûmet çima hewqasî bi şîdet diçe ser kurdan û hewqasî însan digre?

Tiştê min li wir got, ez li vir jî bibêjim, bi baweriya min, ji ber ku hukûmet naxwaze tu mafekeî bide kurdan ya jî ji “tiştên dayî” (!) zêdetir mafekî bide kurdan lomna.

Hukûmet dibêje "tiştê" min daye we, weke TRT6-ê û destûra qursên zimanê kurdî, ji sere we zêdetir e û ji me tiştekî zêdetir nexwazin.

Îcar PKK jî bi van "mafan" (!) nayê serî loma jî mesela hel nabe.

Hukûmetê wisa hesab dikir ku bi van tawîzên dane û bi hin mafên ku îro fiîlî çêbûne kurdên qîma xwe bînin û qefle bi qefle bibin hevalên AKP-ê û hêdî hêdî ewê PKK-ê û BDP-ê jî zeîf bikin û bi demê ra biqedînin.

Lê hukûmetê dû ra dît ku wiha nabe, kurd bi van tawîzên taktîkî naxapin, kurd bi kêmanî mafên xwe yên netewî, qebûlkirina nasnameya xwe û perwerdeya bi zimanê xwe dixwazin, kurd dixwazin van mafên wan di qanûna esasî da cî bigrin û mesela PKK-ê bi hawakî were helkirin.
Lê hukûmeta AKP-ê ji bo danan van mafan hîn ne amadeye, hukûetm hîn ne amadeye ku kurdan nas bike û mafên wan bide.

Loma jî hukûmet ji dana wan mafên biçûk jî meriv dikane bibêje ku poşman bû û dîsa vegeriya siyaseta dewletê ya klasîk, înkar û îmhayê, girtin, kuştin û terorê.

Û heger ev teror, netîceyeke li gorî dilê hukûmetê bide, hukûmetê di rojên pêşda jî vê siyaseta xwe ya şîdetê bidomîne.

Lê dema kurd gavê paşda navêjin û ji ber hevda nekevin, ewê paşda vekşin. Vê şîdetê û terorê heta û heta nikanin bidomînin.
Yanî, ew hêviya ku hukûmetê mesela kurd bi riyeke demokratîk çareser bike vala derket.
Hukûmet nuha dixwaze mesela kurd li gorî xwe yanî bi riya şîdetê, girtin û kuştinê biqedîne, yanî tevgera kurd ya netewî bi şer û terorê ji ortê rake.

Çareseriya ku nuha di rojve AKP-ê da ev e.

Heger hekûmetê bi rastî jî bixwesta mafê kurdan yên netewî bide wan, ewê li hemberî kurdan ev teror nemeşanda, ewê 5 hezar BDP-yî navête zinadanan û ewê di şer da wiha israr nekira.

Yanî hukûmet roja ku bixwaze mafê kurdan bide ewê şer rawestîne û mesela kurd hel bike. Lê ji ber ku naxwaze hebûna kurdan di resmiyetê da nas bike, loma jî riya şer hilbijartiye.

Heger şer neke wê demê dibê bi kurdan ra rûne û mafên wan yên netewî qebûl bike.
Ji ber vê yekêye ku dixwazin weke ceza xaniyên malbatên zarokên kurd yên beşdarî çalakiyan dibin hilweşînin, ceza bidin malbatên wan, zarokan ji dê û bavên wan bistînin, hezar meleyên kurd bigrin kar.

Yanî ne bi tedbîrên siyasî, bi tedbîrên pûlîsiye, bi bertîl û ruşwetên babet babetî PKK, BDP-ê û mesela kurd biqedînin.

Bi gotineke din, hemû mesele miheqeq qedandina PKK-ê û BDP-ê  û teslîmgirtina kurda ye, ne çareserkirina mesela kurd e.

18 december 2011

Min îro xelateke pir hêja girt

Îsal di pîrozkirina 30 saliya avabûna Federasyona Komeleyên Kurdistanê li Swêd da diyariyek(maketeke ala kurd) dabûn hemû serokên Federasyonê.

Ji ber ku di dema pîrozkirinê da ez ne li Swêd bûm, min xelata xwe negirtibû. Xelata min heta nuha li Federsyonê bû. Mala Faris ava be, xalata min do gîhand min.

Ev nêzî 40 salan e ku ji bo kurd û Kurdistanê ez di gelek rêxistin, kovar û rojnameyan da xebitîme, min li gorî hêz û taqeta xwe gelek xebat kiriye.

Min heta nuha ji tu kesî, ji tu rêxistinê tu xelat ya jî nameyeke sipasiyê  negirtiye. Ev cara pêşî ye ku ez ji rêxistineke kurd xelateke pir hêja digrim.

Loma jî min xwest ku ez we hemû dost û hevalan jî him vê kêfxweşiya xwe û him jî ji xelatê bi xwe agahdar bikim.

Sûretê xelata Federasyonê min di facebooka xwe da weşand, ew maketeke ala kurd e. Gelkî xweşik e.
Gelek sipas ji bo komîteya karger ya Federasyona Komeleyên Kurdistanê li Swêd ku bîra vê xelata sembolîk ya pêr hêja birine.


XXX
Li Îzmîrê xortê bi navê Gazî Akbayir , ji ber ku li barê straneke bi kurdî(zazakî)xwest berê ji alî gurûbeke tirk ve hat kêrkirin û gava xwest bi reve jî bi şeşderbê hat kuştin.

A wekhevî û demokrasiya Erdogan pê pesnê xwe dide ev e, ji bo ku meriv li stranekê guhdarî bike dibê meriv kuştina xwe bigre çavê xwe.
A kurd hîn jî dixwazin bi vî miletê barbar û neînsan ra bijîn.


XXX
Bi bihîstina wefata Beşîr Aliş ez pir xemgîn bûm. Min ev xebera reş do bi şev bihîst. Ezê nuha herîm şînê.

Malbata Alişan di nava demeke kin da du bira, hezkirî û ewladên xwe wenda kirin.
Salek berê jî Îsmaîl Aliş li Stockholmnê jiyana xwe ji dest dabû.

Beşîr Aliş hîn 57 salî bû û di 7-ê vê mehê da li Diyarbekirê jiyana xwe ji dest da. Beşîr birayê Sulêman, Kutbedîn, Adil, Xalîde û Munewer Aliş bû.

Ez êş û xemgîniya mala Alişan parve dikim û ji hevalên xwe Sulêman, Kutbedîn, Adil û hemû malbata Alişan ra sersaxiyê û sebrê dixwazim.


XXX
Li vê cîhanê herkes dixwaze fêr bibe, lê herkes ne amedeye ku ji bo bidestxistina wê bixebite û bedelê wê bide.
Loma jî cahil ji kamilan, nezan ji zaneyan zêdetir in.


XXX
Tecrûbeya jiyanê yekûneke serpêhatiyan û şaşiyan e. Hinek kes ji van serpêhatî û şaşiyan kêm, hinek zêde lê hinek jî tu dersê nagrin.


XXX
Menfaet bi însên derewan dide gotin.
XXX
Mehmet Aras jî ji nexwşiya şêrpençeyê di zindana Erzeromê da jiyana xwe ji dest da. Bi mirina Aras ra hejmara girtiyên ku ji ber nexweşiyan di zindanan da îsal jiyana xwe wenda kirin gihîşt 31 kesî.

Li gorî agahiyên Mudûriyeta Giştî ya Girtîgehan ya girêdayî Wezareta Edaletê, ji sala 2000-î heta sala 2011-a di girtîgehan da 943 kesî jiyana xwe wenda kir. Di sala 2010-a da 161 girtî û di sala 2011...-a da jî bi mirina Aras ra 31 girtiyî jiyana xwe wenda kirine.

Aras, nexweşekî şêrpençê(kanserê) yê giran bû. Malbata wî, ji bo ku ew li mala xwe û di nava zorokên xwe da bimre serî li serokkomar Abdullah Gul dabûn, lê Gul daxwaza wan red kiribû.
Dema însan ji însaniyetê dûr keve wiha bêmerhemet dibe…

16 december 2011

Tirkiyê û Îranê li hemberî kurdan çekên qedexekirî bikaranîne

Rêxistina mafên mirovî ya navnetewî Human Rights Watchê, li herêma Qendîlê li wan ciyên ku ketine ber êrîşên topbaran û bombebaranên Tirkiyê û Îranê lêkolînên xwe qedand. Netîceyên van lêkolînan nîşan daye ku Tirkiyê û Îranê di van êrîşan da çekên qedexekirî bikaranîne û van çekan tesîreke pir xerab li ser jîngehê hîştine.

Human Rights Watchê, di lêkolîna xwe da ronî kiriye ku Tirkiyê çekên qedexekirî di roketên F12 û M20-an da bikaranîne û tesïreke van çekan ya pir xerab li ser jîngeha herêmê heye.

Nûnerê HRW-ê Daniel Simson ku yek ji wan lêkolîneran e, di axaftina xwe da dibêje, piraniya çekên hatine bikaranîn yên NATO-yê ne.

Daniel Simson, di beyana xwe da herwisa gotiye ku piraniya wan çekên ku Îranê di êrîşan da bikaranine di salên 2010 û 2011-an da ji aliyê welatên NATO-yê ve hatine durustkirin.

Her wiha Sîmon gotiye, tiştekî pir ecêb e, ji aliyekî NATO zorê dide Îranê, lê di bin ra jî çekan difroşê û Îran jî bi wan çekan Qendîlê bombebaran û roketbaran dike.

Di dema Seddam da jî ewrûpiyan eynî tişt kirin, dwedêgiravî ambargo danîbûn ser Îraqê lê di bin ra jî hertişt difrotin wan. Îro jî eynî durûtiyê dikin. Li aliyekî fena kul i dijî Îranê bin lê li aliyê din jî çekeên qedexekirî difroşin Îranê.

Pisporên HRW-ê di rapora xwe da gotine hin babetên çekan yên wiha hatine bikaranîn ku madeya fosforê li pê xwe hiştine û ev yek jî bûye sebebê qirêjbûna hewa navçeyê.

Her wiha Di raporê da hatiye eşkerekirin ku beşek ji çekên hatine bikaranîn reqem, cihê hatine çêkirin, nîşan û hêmaya wan ji ser hatine birin.

Tirkiye û Îran ev ne cara pêşî ye kul i hemberî kurdan çekên kîmyayî û qedexekirî bikartînin. Ev serê salan e ku herdu dewlet jî van çekên qedexekirî bikartînin.

Lê ji ber ku kurd miletekî bêpişt û bêxwedîye ne loma heta nuha cîhanê zêde guh neda banga kurdan.
Ev cara pêşî ye ku nûnerên dezgeheke navnetewî diherin herêmê lêkolînan dikin û netîceya lêkolînên xwe weke raporekê belav dikin.

Helbet ev gaveke girîng e, lê ya ji wê girîngtir netîceya vê raporê ye. Piştî vê, ewê çi bibe û li hemberî Tirkiyê û Îranî ewê kîjan tedbîran bigrin?

Roja îniyê dest nadinê lê roja şemiyê ewê qûşê lê biqetînin

Ji zûdaye min pêkenîn nenivîsandiye. Berê pêkenîneke li ser meleyan.
Mêrik roja îniyê mir, weke her miriyekî birin ew gorkirin.

Lawî çû ba mele, ji mele pirsî, got:
-Mele, bavê min roja îniyê çû rahmetê, tu dibêjî li wê dinê ewê wî çawa pêşwazî bikin, miameleyeke çawa pê ra bikin?
Mele pirsî:
-Bavê te nimêj dikir?
-Na, nimêj nedikir lê roja îniyê mir.
-Xumar dilîst ya na?
-Erê dilîst lê roja îniyê mir.
-Araq vedixwar ya na?
-Vedixwar lê roja îniyê mir.
-Derew dikir ya na?
-Erê dkir lê roja îniyê mir.
-Berdûşiya wî hebû tunebû?
-Erê hebû lê roja îniyê mir.
Dawiya dawî mele hew xwe ragirt, got:
-Roja îniyê dest nadinê, lê roja şemiyê ewê qûşê lê biqetînin.

Eynî weke mesela me kurdan û hukûmeta AKP-ê ye.
Erê Erdogan nuha dest nade kurdên li hemberî operasyonên li dijî BDP-ê bêdeng in, destê xwe di serê wan dide, di media xwe da cî dide wan.
Lê sibe, gava serê wî vehesiya ewê qûşê li wan jî biqetîne.
Çimkî pîvaz ha sor ha sipî, ji bo Erdogan qet ferq nake, kurd kurd e.  Lê dibê têxe dorê...



XXX
Pûlisên hukûmeta AKP-ê di operasyonên vê sibehê da li çar bajaran 50 kesên din jî girtine. Wisa xuyaye ku dewletê hemû îş û karê xwe berdaye û tenê bi girtina kurdan mijûl e.
Îcar ewê hewqas kurd li ku bi cî bikin ez wê nizanim...

Dibe ku weke rejîma Hîtler, ew jî ji bo kurdan hin kampan vekin. Ya na di e, bi kêmanî teroro dewletê bi du gotinan, bi belavokekê protesto dikirin.

Lê nuha, piştî serdema hevalbendiya AKP-ê êdî kes wiya jî nake, dewlet çi zulmê, çi neheqiyê li kurdan bike jî dostên AKP-ê qet dengê xwe nakin, nabêjin kirt jî…

Qey ev jî babetekî ”welatparêziya” nuh e, dewleta ku zirarê nede min, bira zulmê li kurdan û li raqibê min bike…



XXX
Însanê bêxeta tuneye. Di jiyanê da herkes hin tiştên naş dike, hin gavên şaş davêje, hin hevalên şaş hildibijêre, ji hin kesên şaş hez dike, dibe evîndarê hin kesên şaş.
Lê ne wiha be jî jiyan ewê gelkî ne xweş, tim weke zahferanê be…



XXX

Bedretîn Dalan û Turan Çomezê ku xwedêgiravî ev nêzî du salan e ku bi "bultena sor" Înterpol li wan digeriya, derket ortê ku li wan nayê gerandin, heta nuha Tirkiyê tu daxwzeke wiha ji Înterpolê nekiriye, negotiye Dalan bigrin.

Yanî hemû îdîayên ku bi "bultena sor" înterpol li Bedretîn Dalan digere dereweke bi boçik bûye û propagadeyeke hukûmetê ya vala bûye.

Dalan, nuha li Almanya li bajarê Stutgartê serbest dijî û di heqê wî da tu biryarên girtinê jî tuneye.
Nuha we fêm kir ku li Tirkiyê çi derewên mezin dibin?
Aqilê meriv disekine, lê rast e !

15 december 2011

Onder ji tespîteke rast netîceyeke şaş derdixe

Parlamenterê BDP-ê yê Stenbolê Sirri Sureyya Onder, di axavtina xwe ya meclîsê ya li ser minaqesseyên butçeyê da bêyî ku nav bide, qala hatina Kemal Burkay ya Tirkiyê kir û helwesta hukûmetê ya li hemberî wî rexne kir.

 Onder di axavtina xwe da got:
”Kesê ku federasyonê dixwaze dewletê bi merasimeke resmî pêşwazî lê kir û di bin ala tirk da Quranek diyarî wî kir. Wî hevalê me serdana Diyarbekirê jî kir, kesên ku çûn pêşwaziya wî ne bi qasî nîvê girtiyên doza KCK-ê yên Diyarbekirê bûn.”
Onder, dû ra jî axaftina xwe wiha domand:

”Gelek kes hene ku serxwebûnê dixwazin, federasyonê dixwazin, lê dewlet dengê xwe ji wan ra dernaxe. Lê kesên ku dibêjin emê di nava vê xakê da bimînin, dewlet gelekî ji wan aciz dibe. Ji bo çi? Ji ber ku ew kes sîstema dewletê qebûl nakin û dixwazin sîstem bête guhertin. Desthilat tehemulî kesên ku dixwazin sistemê buguherinin nake.”

Çi heyf ku Onder ji tespîteke rast, netîceyeke pir şaş derdixe.

Rast e, hukûmeta AKP-ê îro naçe ser Burkay û kesên weke wî, kesên ku ji bo kurdan federasyonê ya jî serxwebûnê dixwazin. Ev, ne ji ber ku hukûmet ji wan hez dike ya jî dîtinên wan rast dibîne. Sebebê vê yekê gelkî cuda ye.

Lê li gel ku BDP ne "federasyonê" û ne jî "serxwebûnê" dixwaze, dîsa dewlet bi şev û roj diçe ser wan û kesên ku otonomiyê jî naxwazin, kesên ku dixwazin di nava ”vê xakê da bimînin.”

Lê sebebê vê şêla hukûmetê weke Onder dibêje, ne ji ber wê yekê ye ku PKK û BDP li dijî sîstemê ne, dixwazin sîstemê biguherînin loma.

PKK û BDP daxwaza guherandina tu sîstem mîstema nakin, ev ne rast e.

Sebebê vê şêla hukûmetê ya esasî, ji ber ku hukûmet kesên ku federasyonê û serxwebûnê dixwazin îro ji bo xwe tahlûke nabîne loma naçe ser wan.

Ji ber ku xwediyên vê daxwazê(federasyon û serxwebûn) li Kurdistanê hîn nebûne hêzeke madî ku kanibin vê daxwaza xwe li ser dewletê ferz bikin.

Û ya din jî, ji ber ku hukûmet îro naxwaze mafekî herî biçûk jî bide kurdan, loma jî daxwazên PKK-ê û BDPê qebûl nake û diçe ser wan.

Heger hukûmeta AKP-ê  bifikiriya ku mafekî herî biçûk jî bide kurdan, bêguman ewê daxwazên   PKK-ê û BDP-ê qebûl bikira û bi wan ra rûnişta.

Lê îro di rojeva dewlet û hukûmetê tiştekî wiha tuneye.

Kesên dibêjin ”federasyona” û ”serxwebûn”  îro li Kurdistanê ne hêzeke hewqas mezin in  ku hukûmet ji wan bitirse. Ji ber ku hukûmet dizane ku di praktîkê da nikanin van daxwazên xwe li ser hukûmetê ferz bikin.
Ew hêza wan tuneye.

Hukûmet îro li dijî kesên xwedî hêz in, dixwazin berê wan ji ortê rakin.

Hema heta ji Burkay tê bira di hevpeyvînan da bibêje ez ”federasyonê” dixwazim. Piştî ku hêzeke mezin ya vê daxwazê li ser hukûmetê ferz bike tunebe, hukûmet naxwaze îro biçe ser xwediyên vê daxwazê.

Berî wan, dibê îşê PKK-ê û BDP-ê, kesên xwedî çek, xwedî hêz û qewet biqedînin. Dema ew qedandin, helbet ewê vegerin ser Burkay û kesên weke wî jî .

Lê ne îro, demeke din…

Lê PKK tiştê dixwaze pir hindik be jî, bi hêzeke mezin dixwaze û ji bo van daxwazan bi milyona kurd her roj di nava çalakiyan da ne.

Hukûmet, van daxwazan ya ewê qebûl ya jî red bike; ya ewê bi xwediyên van daxwazan ra rûne ya jî ewê li hemberî wan şer bike.

Û ji xwe hukûmet jî wisa dike. Ne amadeye mafekî herî biçûk jî bide kurdan û ji ber vê  yekê jî êrîşê dibe ser PKK-ê û BDP-ê û bi merasim jî pêşwaziyê li Burkay dike.

Çimkî nuha hewcedariya wan bi Burkay û kesên weke wî heye, ew nuha dest nadin kesên li dijî    PKK-ê, lê sibe ewê dor were wan jî...

14 december 2011

Bi darê zorê kes nabe dostê meriv

Li gorî malpera ANF-ê dinivîse, ji bo protestokirina tecrîda li ser Abdullah Ocalan û operasyonên ku li Tirkiyê û Kurdistanê li dijî siyasetmedarên kurd tên meşandin, hin kurdan li Swîsrê, Fransê, Brîtanya û Holandayê dîsa çalakiyên dagîrkirinê li dar xistine.

Yanî ji bo ku cîhanê bi zulma ku dewleta tirk li kurdan dike bihesînin û piştgiriyê ji gel û welatên Ewrûpî bigrin çûne hin rêxistin û dezgehên Ewrûpiyan îşxal kirine.

Weleh kê ev aqil dabe van kurdên me ya kêmaqil e û ya jî ne dost e, bi kirinên bi vî rengî dixwazin dijminên kurdan zêde bikin.

Li tu dera cîhanê kes bi darê zorê nabe dost û hevalê meriv. Meriv xelkê bi xebatên siyasî û dîplomatîk, bi zimanekî şîrîn, bi propagandeyê, bi têkiliyên însanî dike dost û hevalê xwe, ne bi darê zorê û bi îşxalan.

Li hemberî çalakiyên wiha berî hertiştî medîa û çapemenî dibe neyarê meriv û mohra ”terorîzmê” li meriv dixin.

Li Ewrûpayê meş, protesto, grevên birçîbûnê, weşan û her babet xebatên demokratîk mefên demokratîk in û pir hindik tesîra wan heye.

Lê îşxala rêxistin û dezgehên resmî û civakî , tenê antîpatiyê û îmajeke xerab li hemberî meriv peyda û zêde dike.

Ev aqil û metot ya çepên tirk e û ew jî bi piranî di bin ra merivên dewletê ne, sîxur û provakatorên dewletê yên di nava tevgera kurd da ne.

Hinek werin bi darê zorê têkvin dikana we, male we û bi zor ji we bixwazin hûn piştgiriyê bidin wan, ma hûnê qebûl bikin?

Ji xwe bûyer û çalakiyên wiha, bikaranîna zorê û şîdetê bû bingeh û sebebê ku welatên Ewrûpî guh bidin daxwazên Tirkiyê û mohra ”terorîzmê” li PKK-ê xin û kes û rêxistinên nêzî wê jî tim bigrin bin kontrol û taqîbê.

Heger PKK-ê rêxistin û komeleyên nêzî wê dixwazin li hemberî zulma Tirkiyê alîkariya gelên Ewrûpayê, çapemeniya Ewrûpayê bigrin dibê dev ji çalakiyên bi vî rengî berdin û giraniyê bidin xebatên demokratîk.

Bi zorê, şîdetê û îşxalan yek ferdê Xwedê jî nabe dostê meriv, lê bi sedan kes dibin dijber û xêrnexwazên meriv.




XXX

Nivîskarê rojnameya Straê Fethî Koru, di nivîsa xwe ya îro da dibêje, di lêpirsînên Ergenekonên da ”wisa xuya ye ku pir nêzî zilika pîvazê bûye” û dû ra jî bêyî ku nav bibêje Suleyman Demîrl îşaret dike, dibêje serî ewê here bigihîje wî.
Ê ji xwe kerr û kor jî zanin ku serî Demîlrel e, dû ra Mehmet Agar, Cîller û Dogan Gunes e.
Demîrel, Agar, Gunes(serokerkan 1990-1994) û Çîller dibê nuha ne ji derva, di hefsê da bûna. Ji ber ku her kes zane vê ekîbê û bi taybetî jî Demîrel bi sedan kurd dane kuştin.



XXX
Gelekê caran meriv ji kalbûnê gazinan dike. Lê heger mriv dixweze bijî dibê kalbûnê jî qebûl bike. Ji ber ku alternatîfa din xerabtir e....

Serkeftin ne girêdayî şans û tesadufan e, jê ra xebat, ezm û berdewamiyeke dûr û dirêj dixwaze.



XXX
 Sînorekî mutleq yê zanînê(dahîtiyê) heye, lê yê ehmeqiyê ebeden...
//Albert Einstein

13 december 2011

Hêvî dikim rast be

Li gorî malpera Avestakurdê dinivîse, Ajansa Îraqa Îro di nûçeyeke xwe da gotiye, birêz Mesûd Barzanî ewê di Newroza sala 2012-an da dewleta Kurd îlan bike...

Di heman jêderê da hatiye diyarkirin ku Yekîtiya Ewrûpa û bi taybet jî Brîtanya û Fransayê soza piştgiriyê dane îlankirina dewleteke Kurd.

Ez hêvî dikim ku xeber rast be.

Lê heger ne ev Newroz be, ewê Newrozke din be, kurd zû ya dereng ewê ji Îraqê veqetin û dewleta xwe ya serbixwe îlan bikin.

Di avêtina vê gavê da ji ereban bêtir, Tirkiye rê li ber kurdan digre. Tirkiye nahêle Nato, Emerîka û Yekîtiya Ewrûpayê piştgiriyê bidin kurdan.

Tirk, Îranê û welatên ereban û hin hêzên îraqê li hemberî kurdan tim gur dike û nahêle ereb veqetandina kurdan qebûl bikin.

Di mesela Kerkûkê da jî ji hukûmeta merkezî bêtir, Tirkiye nahêle mesele çareser bibe, bi riya tirkmenan û hin hêzên ereb ji kurdan ra tim probleman peyda dike.

Li Sûriyê jî Tirkiye bi riya hin kes û partiyên ereb eynî fêsadiyê dike, dixwaze piştî ketina rejîma Esad kurd tu mafekî netewî bidest nexin.

Bi kurtî, heta ku li Tirkiyê kurd mesela xwe çareser nekin û azad nebin, Tirkiye li tu derê ewê rehetiyê nede kurdan.

Ji bo ku li perçeyên din yên Kurdistanê kurd bigihîjin azadiya xwe, dibê li Tirkiyê mesela kurd çareser bûbe.


XXX
Îro li Stenbolê, li Samsûnê, li Mêrsînê, li Erzinganê, li Mûşê û li Mêrdînê yanî li 6 bajaran pûlisên AKP-ê dîsa derketin nêçîra kurdan û di vê nêçîra da 44 kes girtin binçavan.

Li weletatekî berendamê Yekîtiya Ewrûpayê li hemberî miletekî bi mehan teroreke wiha mezin çawa dikane were meşandin aqilê meriv nagre.

Ev serê 7-8 mehan e ku pûlis her roj digrin ser malên kurdan û rojê 40-50 kesî digrin ...û davêjin zandanan.

Ev çi welat e, çi demokrasiye, çi qanûn e ku pûlis weke rûtîn her roj digre ser malên xelkê, wan nerehet dike, ji kar û xebata wan dihêle û davêje zindanê…

Ev, li hemberî kurdan zulmeke mezin e , dîskrîmînasyon e û siyaseteke nîjadpereset, irqçî ye.
Hukûmet bi vê terora xwe dixwazwe kurdan derxe derî siyasetê, xebata demokratîk û siyasî li kurdan qedexe bike.

Wekî din tu îzaheke vê terorê tuneye.

12 december 2011

Hukûmeta AKP-ê dixwaze melayên kurd jî bikire

Rojhilata Navîn dikele, weke çiyayekî volkanîk dûxan jê hiltê û piqilkan dide, li ber teqînê ye, hergav dikane biteqe.

Li Îraqê kurd û ereb li hev nakin, hukûmet hemû daxwazên kurdan di ser guhên xwe ra davêje, naxwaze mesela Kerkûkê û tu daxwazên kurdan bicih bîne.

Ev dudiliya hukûmeta Malikî ya cîbicînekirina daxwazên kurdan meyla kurdan ya veqetandinê xurttir dike.

Kurd hêdî hêdî ji hukûmeta merkezî hêvîşikestî dibin.
Îsraîl û Emerîka gefan li Îranê dixwin, Îsraîl sinyalên êrîşeke ser baregehên atomî ya ji nişka ve dide.
Emerîka diranên xwe diqirçîne…

Îran jî li hemberî van tehdîdên Emerîka û Îsraîlê, Tirkiyê Tehdîd dike, dibêje heger êrişek li dij me pêk were, emê berîya hertiştî pergala mertalên fuzeyên NATO-yê yên ku li Meletiyeyê hatine bicîhkirin ji xwe ra bikin armanc û li wan xin…

Sûriye ji meha adarê da ye dikele, heta nuha bi hezaran însan hatine kuştin. Liberxwedana gel her ku diçe berfirehtir dibe. Rejîm miheqeq ewê bikeve.

Li Sûriyê erebên sûnî û elewî her roj hinekî din ji hev dûr dikevin.

Îhtîmal heye ku piştî ketina rejîma Esad, Sûriye bibe sê perçe; sunî, elewî û kurd ji hev biqetin.
Tirkiye bi hemû hêza xwe dixebite ji bo ku pêşiyê li ber vê perçebûna Sûriyê bigre.

Tirkiye naxweze li Sûriyê jî kurd weke Îraqê bibin xwedî maf û desthilat. Hukûmeta Erdogan netîceyeke wiha ji bo xwe weke kabûsekî dibîne.

Lê Tirkiye çi bike jî ne mimkûn e ku bikanibe pêşiyê li guherandinên li Rojhilata Navîn, li Sûriyê, Îranê û Îraqê bigre.

Rewşa Sûriyê, Îranê û heta ya Îraqê jî heta û heta wiha dom nake, li van hersê welatan jî ewê guherînên mezin werin meydanê. Rojhilata Navîn ewê ji nuh ve were ”dîzayn kirin”.

Her wisa Tirkiye jî wiha namîne, li Tirkiyê jî kurd zorê didin rejîma kemalîst û îktîdara AKP-ê.
Tirkiye him ji bûyer û pêşketinên li welatên cîran nereht e û him jî ji xwe pir ditirse.

Çimkî Tirkiye baş dibîne ku kurd li herçar perçeyên Kurdistanê jî xwedî hêz û potansiyeleke pir mezin in, tu guherîn bêyî wan ne mimkûn e.

Loma jî Tirkiye li hundur bi operasyonên di bin navê KCK-ê da dixwaze kurdan him meşxûl bike û him jî ji hêzda bixîne.

Çimkî tirk dibînin ku di rojên pêşda, ne weke şerê Cîhanê yê Yekem be jî li herêmê miheqeq ewê tevlihevî û guherînên mezin werin meydanê.

Heger kurd weke dema Şerê Cîhanê yê Yekem dîsa ne bêtifaq, bêhazirî û ji hev ne belav bin û dîsa neyên xapandinb li Îranê, li Sûriyê û li Tirkiyê jî miheqeq ewê bigihîjin azadiya xwe. Weke kurdên başûr bi hawakî ewê bibin xwedî statuyeke siyasî.

Dibê hêzên kurd li gorî vê yekê haziriya xwe bikin. Dîrok şansê wiha hertim nade meriv. Ji Şerê Cîhanê yê Yekem û virda ye ev cara yekem ku li seranserê Kurdistanê ji kurdan ra îmkaneke wiha peyda dibe. Dibê kurd îcar jî vî şansî ji dest xwe nerevînin.

 Hukûmeta AKP-ê vê îhtîmalê dibîne û loma jî ji nuha da dixwaze kurdan di warê rêxistinî, leşkerî û siyasî da zeîf bixe, ji ber hev da bixîne.

Alîkarê Serokwezîr Bozdag îro got, hukûmet dixwaze di sala bê da(2012) hezar meleyên ji gel, 
"Mirovên ku civak guhdariya wan dike, yên di nava civakê da rêzdar in û dikanin însanan rawestînin û bixin tevgerê" bi îmtîhanekê bigrin kadroyên Dîyantê.

Ev jî tê wê maneyê ku hukûmet dixwaze meleyên tevgera ”nimêja îniya siwîl” jî weke hin siyasetmedaran bikre.

Kurd dibêjin, ”carnan zor zane, carnan zêr zane û carnan jî devê tivinga mor zana.” Hkûmeta AKP-ê jî eynî vê taktîkê bikar tîne, li hemberî hinekan ”devê tivinga mor” bikar tîne û li hemberî hinekan jî devê ”kîs” vedike û zêrê zer direşîne.
Yanî weke hin hunermend û siyasetmedaran, dixwazin melayên di nava BDP-ê da jî bi pera bikirin.

Û bi vê riyê jî cepheya li hemberî dewletê tengtir û mixalifên xwe kêmtir bikin.

Hinekan bi salan di zindanan da bigrin û hinekan jî bi peran bi xwe ve girê bidin, bi çend quriş perre devê wan bigrin.
Ji bo ku li Kurdistanê muxalefet, kesên li dijî hukûmeta AKP-ê BDP-yî tenê bimînin û ew jî ji xwe KCK-yî û ”terorîst” in(!)


XXX
Belkî meriv dikane ji bo siyasetê tarîfeke wiha jî bike: Guherîna hêdî hêdî, bêdeng û bi dizî jî babetekî siyasetê ye.
Lê hinek kes pir bi lez, bi qerepre û pir vekirî dibin tiştekî din û dixwazin vê yekê jî weke guherîneke baş bifroşin milet.



XXX
Dil û aqil gelek caran li hev nakin. Dil tim dixwaze rastiyê bibêje, lê aqil tim îtîraz dike, dibêje bîna xwe fireh bike, biaqil be.
Dibê meriv carnan bi ya dil û carnan jî bi ya aqil bike…



XXX
-Nefreta piştî xerabûna dostaniyê, ji fêkiyên herî bi jahrî ye. G.E.Lessing -Li hemberî felaketên mezin cesaretên mezin dixuliqin. Regnard -Tu nikanî biryara ku tu yê li ku û kînga bimrî bidî, tenê tu dikanî biryara tu yê çawa bijî bidî.  Joan Baez

11 december 2011

Malperên "helal" û "heram"

Can Dundar tirkekî ne nêzî kurdan e, merivekî kemalîst, sosyaldemokrat û rojnamevanekî girêdayî dewleta xwe ye. Merivekî "helîm selîm" e, zêde xwe tevî siyasetê jî nake...

Dundar, îro di quncikê xwe yê rojnameya Millîyetê da qala Cubbelî Ahmet Hoca yê faşîst û qedexeyên li ser hin malperên înternetê dike.

Dundar dibêje, li Tirkiyê li dibistanan xwendevan û mamoste ewê têkevin kîjan malperan, nekevin kîjan malperan wezareta perwerdeyê biryarê dide. Wezaretê, li gorî xwe lîsteyeke ”malperên bi zirar” çêkiriye û gihîştina wan malperan qedexe kiriye.

Li hemû dibistanên Tirkiyê Facebook, YouTube, twîtter qedexe ne, xwendevan nikanin xwe bigihînin van qadan.
We çewt nexwend, li hemû dibistanan Facebook, YouTube, twîtter qedexe ne, xwendevan nikanin têkevin van qadan...

Û li gora hin kurdên AKP-ê, ev welat jî li Rojhilata Navîn ewê bibe "lîder" û "model" !
Can Dundar ji bo ku bizanibe hela ka malpera (sîteya)wî jî qedexeye ya na, ji hevalekî xwe yê mamoste pirsiye.

Hevalê wî yê mamoste li dibistanê “candundar.com.tr” nivîsiye. Teksta derketiye hemberî wî ev bûye:

”Gihîştina vê malperê ji ber naveroka wê ya bi zirar li ser daxwaza Wezarata Perwerdeyê, ji alî Şîrketa Turk Telekomê ve hatiye qedexekirin.”
Tiştekî pir ecêb e, ez bawer nakim tu fikrekî Dundar ji bo dewleta tirk bi zirar be, eksê wê, hemû fikrên wê li kar û menfeeta dewletê ye, lê dîsa jî têr nake.

De îcar hesab li ba we ye?

Li ser vê zanînê Dundar şoke dibe û dibêje, "nivîsên min ketine kitêbên dersê, fîlmê min yên dokumanter di sinifan da hatin nîşnan dan, lê malpera min li dibistanan qedexeye.”
Ev çawa dibe?

Dundar dibêje, tiştekî wiha berê jî hatibû serê nivîskarekî din jî û dema wî nivîskarî ev yek bi bîra wezîr xistibû, wezîr gotibû:

”Kontrolkirina bi milyonan malperan yek bi yek ne mimkûn e, ji dêlî wê, me hemû malperên şexsî qedexe kirin. Malpera min ya şexsî jî nuha girtî ye."
Bersîv û îcreateke tam li gorî tirkan, ancax hukûmetgeke tirk dikane biryareke wiha dûrî aqilan bide.

Dundar dibêje, dû ra wî bi hevalê xwe malpera M. Alî Bîrand, Ugur Dundar û ya Cubbelî Hoca jî daye kontrolkirin. Derketiye ortê ku malperên van hersê kesan jî vekirî û di xizmeta xwendevanan da bûne.

Di malpera Cubbelî Hoca da meriv dikanîbûye xwe bigîhanda hemû axaftin û programên wî yên telewîzyonan jî.

Cubbelî Hoca nuha ji sûcê tîcareta jinan di hefsê da ye, li hemberî kurdan xelkê her roj teşwîqî xeleyanê dike, ji dewletê ra dibêje çima hûn ”terorîst” û kurdên tên girtin di hefsan da xwedî dikin, dibê li gorî qanûna şerîetê hûn van xayinan hemûyan bikujin.

A wezareta hukûmeta AKP-ê malpera merivekî wiha serbest dihêle, lê ya nivîskarekî weke Can Dundar qedexe dike.

Û helbet malpera Fetullah Gulen jî serbest e.

Piştî ku malpera nivîskarekî weke Can Dundar meşhûr were qedexekirin, îcar ewê rewşa malperên kurdan çi be de êdî hesa bli ba we ye!

Li Ewrûpayê hin qesab û dikanên tirkan etîketên ”helal” û ”heram” datînin ser goşt.
Wisa xuyaye ku bi saya serê hukûmeta Erdogan, li Tirkiyê jî ewê ji nuha û pêva dewra ”malperên helal û heram” dest pê bike…

Di dil da çi hebe dev wiya dibêje !

Li hemberî îhtîmala girtina ROJ TV-ê hukûmeta AKP-ê nenûkên xwe di hev dide, tahma devê xwe xweş dike.

Lê hêviyeke beyhûde û riyeke pir şaş e, Roj TV were girtin ewê Stêrk TV were vekirin...

We Med TV da girtin Roj TV vekirin, we DTP da girtin BDP vekirin, we Riya Azadî da girtin Azadiya Welat derxistin, we hinek siyasetmedar girtin hinekên din hatin, we hinek kes kuştin hinekên din ketin dewsa wan.

Hûn çi bikin jî ev milet naqede, ev agir venamire, heta ku kurd azad nebin ewê tim û tim ji xweliya xwe bixuliqin…

XXX
Waliyê Edenê dixwaze xaniyên malbatên ku zarokên wan beşdarî çalakiyan dibin û keviran davêjin ji hêzên ewlekariyê da hilweşînin.

Li Edenê karta kesk ji malbatên ku zarokên wan tevî çalakiyên BDP-ê dibin tên stendin û cezayê pera yê mezin didin wan.

Nuha jî weke ku Îsraîl berê li hemberî flistîniyan dikir, Tirkiye jî dixwaze xaniyên kurdan bi ser serê wan da hilweşînin, ji ber ku zarokên wan tevî çalakiyên BDP-ê dibin.

Weleh ev hukkûmet ji bo ku tevgera kurd biqedîne amadeye her barbariyê bike, di viya da şik tuneye. Lê dîsa jî ewê pere neke, ev zarok zû dereng ewê biwelide, kurd ewê azad bibin, Kurdistan ewê çêbibe...


 XXX
Cevdet Bagca li Qersê di konserekê da ji ber ku straneke bi kurdî got, hemû protokola dewletê weke protesto salon terikand.

Li aliyekî ev sê sal in ku kanaleke bi navê TRT6-ê rojê 24 saetan bi kurdî weşanê dike, lê li aliyê din jî mamûrên dewletê tehamulî straneke kurdî nakin.

Dema hukûmet û wezîrê edaletê li hemberî vê şêla mamûrên xwe bêdeng bimînin, maneya xwe ew e ku hukûmet jî piştgiriya vê ...şêla mamûrên xwe dike.

Esas êdî baş diyar bûye ku nêta hukûmetê bi TRT6-ê ne paqij e, xerab e. Erdogan TRT6-ê jî li hemberî ”terorîzmê” weke çek û weke wasiteyeke pir girîng dibîne.

Û ji ber vê yekê jî hukûmetê di van demên dawî da devê kîs vekiriye û weke Barcelonayê transferan li ser transferan dike.

Ji bo ku li hemberî ”terorîzmê” zû netîceyê bigrin bomberan, operasyon, girtin, tewqîfatên girseyî û transferên TRT6-ê bi hev ra dimeşînin.


XXX
Serok û qehremanekî weke Dr. Şivan(Saît Kirmizitoprak)ji Dêrsimê derketiye, pîs û rezîlekî weke Kemal Kiliçdaroglu jî ji Dêrsimê derketiye.

Yê pêşîyê serbilindî û yê dawî jî rûreşiya Dêrsimê ye.
Tirk dibêjin "bîr agaçatan okta çikar, bokta çikar" yanî ji darekê tîr jî derdikeve û gû jî derdikeve...

XXX
Di dil da çi hebe dev wiya dibêje.

-Heger tu dixwazî însanekî nas bikî bala xwe bide hevalên pê ra radibe û rûdine. Mewlana

-Jiyan weke çîrokekê ye, çiqasî dirêjbûna wê negirîng e, çawa tê jiyîn girîng e.
(Lucius Annaeus Seneca)

10 december 2011

Dijminê kevn nabe dostê nuh !

 ”Guh nede gotinên neyar yên şîrîn, di nava hingiv da dikane jahr jî hebe.”

Dostê kevn dikane bibe dijmin, lê dijminê kevn zû bi zû nabe dost. Kesê ku ev rastî fêm nekiribe tim li zirarê ye.

Ji dijminê ku dijminatiya xwe nîşan dide, xwe li te radikşîne, xebera dide netirse, ji dijminê ku pesnê te dide bitirse.

Û çend şîret. Bi dijminê xwe ra xwe şeş tiştan neke:

1-Li ba dijminê xwe û li mala wî ranekeve!
2-Dijminê xwe tu carî negre mala xwe!
3-Bi dijminê xwe ra nexwe û venexwe!
4-Bi dijminê xwe ra rêwîtiyê neke!
5-Bi dijminê xwe bide xwarin lê tu carî jê nexwe!
6-Sirên xwe nede dijminê xwe!

Burkay PKK-ê rexne dike, Apo rexne dike, BDP-ê, rexne dike, CHP-ê rexne dike lê tenê AKP-ê û serokwezîr Erdogan rexne nake, tenê navê Erdogan bi xerabî nagre devê xwe.

Erdogan demakê got, ”mesela kurd mesela min e”, nuha dibêje, ”mesela kurd tuneye, gelşên hemwelatiyên min yên kurd hene.”

Lê Burkay dîsa jî rexneyekê lê Erdogan nagre, nabêje çawa mesela kurd tuneye?

Berê kurdên dewletê hebûn, nuha hêdî hêdî ”kurdên AKP-ê” çêdibin. Lê pir ne dûr e ku sibe bi çûna AKP-ê ra ev kurd jî bêkar bimînin…

XXX
Hukûmeta AKP-ê li aliyekî ji bo ku tevgera kurd ya siyasî bipelixîne li hemberî kurdan teroreke pir mezin dide meşandin, rojê 40-50 siyasetmedarên kurd davêje zindanê.

Lê li aliyê din jî li hemberî hin siyasetmedar û serokên kurdan jî "dostanî" û "mîvanperweriyeke" mezin nîşan dide.

Sebebê vê "evîna" Erdogan ya li hemberî van siyasetmedar û serokên kurdan min pir dide fikirandin.
Tirk dibêjin, "Ne cejne ne seyran e, zavayê min çima ez maç kirim?"

Gelo ev comerdî û evîna Erdogan ya li hemberî hin siyasetmedarên kurd ji ku tê û ji bo çi ye?

 XXX
Îro sê jinên pir hêja, dilfireh û bawerîxurt, Ellen Johnson-Sirleaf û Leymah Gbowee ji Lîberyayê û Tawakul Karman jî ji Yêmenê li paytexta Norweçê Osloyê Xelata Aştiyê girtin.

Bîstek berê min li axaftina hersiyan jî guhdarî kir. Axaftinên van hersê jin û mirovên mezin meriv dihejand.

Dema meriv li wan guhdarî dikir, meriv fêm dikir û ku ew sê jinên pir jêhatî, pir cesûr û pir mezin bûn.

Loma jî ...wan kanîbûye di nava wan civatên paşdamayî û patrîerkal da wek sê şexsiyetên mezin derkevin pêş û bibin şexsiyetên navnetewî.

Ji ber ku van hersê jinên pir hêja û mezin Xelata Aştiyê ya îsal girtin ez pir dilşa bûm. Çimkî bi rastî jî ew layqî vê xelatê û gelek xelatên ji vê mezintir in jî.

Tawakul Karman di dawiya axaftina xwe da got; ”Ev xelat nîşan dide ku jin dikanin serkêşiyê bikin, dikanjin tiştên cuda bikin, him li welatê xwe û him li cîhanê. Û emê viya bikin. Em sozê didin we, hûnê tu carî poşman nebin ku we ev xelat daye me…”

Baweriya min jî wisa ye…

Ji ber ku li Afrîka û Asyayê û li cîhanê jinên wiha xurt, cesûr û xwedî îdîal û baweriyên mezin hene ez pir kêfxweş im.

Sipas ji bo xebat, têkoşîn û liberxwedana hemû jinên fedekar û têkoşer….

Tirk ne besbûn kurd jî aqil didin wan

Di malpera Netkurdê da Anonseke wiha heye:
”Guhertinên Rojhilata Navîn: Gelo Tirkiye dikare bibe model?”
Di xeberê da tê gotin ku îşev di TRT6-ê da ”bi pêşkêşkerî û moderatoriya Mehmet Baqî, nivîskar Muhsin Kizilkaya, rojnamevan û nivîskar Mûrad Ciwan û Akademisyen Mazahar Bagli” ewê li ser guhertinên Rojhilata Navîn û ”modelbûn Tirkiyê” bipeyivin.
Di xeberê da 6 sernivîsên mijarên ku herçar ”ronakbîr, nivîskar û akademisyenên” kurd ku bi hev ra ewê li ser rawestina jî hatiye pêşkêş kirin. Ez wan li jê diweşînim.
Min bala xwe da sernivîsên mijaran, li gel ku hemû mijarên axaftinê Rojhilata Navîn e, lê dîsa jî kurd û mesela kurdan di programa wan da tuneye, hemû li ser ”lîderî” û ”modelbûna Tirkiyê” ne.
Li Rojhilata navîn rejîmên dîktatorî tên daxistin. Türkiye li vê herêmê dikare bibe model, bibe lîder?
Çar ”ronakbîr, nivîskar û akademisyenên” kurd ewê îşev di TRT-ê da werin ba hev û li ser Rojhilata Navîn bipeyivin.
Lê ne li ser kurdan û pêşeroja kurdan û rewşa kurdên bakur, ewê li ser ”lîderî” û ”modelbûna” Tirkiyê ya li Rijhilata Navîn rawestin, li ser têkiliyên Tirkiyê û Emerîka, Rûsya, Îsraîl û Îranê û li ser tesîr û rola Tirkiyê û Erdogan ya li ser ereban bipeyivin.
Tu dibêjî qey kurd û Kurdistan ne li Rojhilata Navîn in û li vê herêmê miletê bindest û herî perşîn ne kurd in, loma jî navê wan di programê da tuneye…
Çar ”ronakbîrên” kurd ne ketine derdê kurdan û pêşeroja wan, ketine derdê ”modelbûna” Tirkiyê ya ji bo welatên Rojhilata Navîn û tesîra Erdogan ya di nava ereban da!
Heyran tirk têra xwe hene, hûn dev ji wan berdin, heger hûn pir jêhatî ne aqilekî bikdin kurdan, dev ji tirkan berdin.
Ez programê bi tevayî digrim jêr, hûn bi xwe jî dikanin lê binêrin.
Bi hezaran pirspor û akademîsyenên tirkan ne bes e, yên me jî aqil didin tirkan, pêşeroja Tirkiyê û Erdogan meraq dikin, dixwazin bizanibin hela ka di pêşerojê da Tirkiye li Rojhilata navîn ewê bibe ”model” ya na?
Tesîra Tirkiyê û Erdogan li ser dewletên eraban çi ye û di pêşerojê da ewê çawa be?
Ê çi ji we ra ” tesîra Tirkiyê û Erdogan li ser dewletên ereban çi ye û dîplomasiya ku Tirkiye dimeşîne çawa tê dîtin?”
Li herçar perçeyên Kurdistanê jî kurd perîşan in, me ne dibê berî Tirkiyê ya jî bi Tirkiyê ra mesela kurdan jî bipeyivin.
Heger hûnê jî weke tirkan Tirkiyê û Erdogan ji xwe bikin asas wê demê tu ferqeke we û tirkan namîne.
Weke akademîsyen, nivîskar û siyasetmedarên kurd, ma ne dibê berî Tirkiyê, hûn rewşa gelê xwe û welatê xwe analîz bikin,Tirkiyê û Erdogan û siyaseta Tirkiyê ya derve bihêlin ji Tirkan ra.
Ma dîplomasiya Tirkiyê û Erdogan bi we ketiye?
Hûn pir jîr û jêhatîne li ser dîplomasiya kurdan rawestin, ya jî li ser tesîra xurtî û zeîfiya dîplomasiya Tirkiyê ya li ser kurdan rawestin û bi rewşa kurdan ve girê bidin.
Yanî ew mijarên ku hûnê li ser bipeyivin,bi mesela kurd û Kurdistanê û çareseriya mesela kurd ve girê bidin.

XXX
ANONSA Netkurdê

- Li Rojhilata navîn rejîmên dîktatorî tên daxistin. Türkiye li vê herêmê dikare bibe model, bibe lîder?

- Li ser Rojhilata navîn stratejîyên Amerikayê, İsrailê, Rusyayê, İranê çi ne? Türkiye di vê hevsengkirinê de li kû derê disekine?

- Li ser dewletên ereban tesîra Türkiyeyê û Recep Tayyip Erdoğan çi ye? Dîplomasiya ku Türkiye dimeşîne çawa tê dîtin?

- Avrupa di krîza aborîyê da ye, li dewletên ereban bûyer û serhildan hene. Tirkiye, ji bo ku bibe hêzêka alternatîf divê çi bike? Li ber Türkiyê fersend û astengiyên çawa hene?

-Hûrkariyên zîyareta Joe Biden çi ne?

-Pêwendiyên Türkiye-İsrailê heya kengê ê wiha dewam bikin?

Bersivên van pirsan ji perspektîfên cuda, sibê li ser TRT 6-ê di programa minaqeşeyên germ û pirralî li ser buyerên germ ên herêmê û Tirkiyeyê, yên derve û hundur; programa "Civak û Siyast"ê.

Bi pêşkêşkerî û moderatoriya Mehmet Baqî û bi beşdarbûna nivîskar Muhsin Kizilkaya, rojnamevan û nivîskar Mûrad Ciwan û Akademisyen Mazahar Bagli.

"Civak û Siyaset" sibê roja Înê saet di 22:45-ê (bi wextê Tirkiyeyê, 21: 45-ê bi wextê Ewropayê) de li ser ekrana TRT-6-ê.

Masî ji serî da genî dibe

Serokê Parlamentoya Kurdistanê Dr. Kemal Kerkûkî derbarê bûyerên Zaxo da gotiye, li gorî zaniyariyên gihîştine destê wan, ”îniya bê” yanî do, bûyerên wekî yên li herêma Behdînanê çêbûn ewê careke din çêbibin. Lewra pêwîst e aliyên ewlekariyê rê û rêbazên ewlekariyê yên pêwîst bikarbînin.”
Bi baweriya min Kerkûkî rast dibêje. Ji ber ku hertişt ji însan û civateke nezan û paşdemayî, civeteke qedir û qîmeta medeniyet û azadiyê nizanibe tê.

Dema însan ji dîroka xwe, ji trajediya bav û kalên xwe û ji şiûrekî netewî bêpar be weke xilt wiha xweliyê li serê xwe dike.

Kurdên ku bi salan di bin zulma û zora Saddam da bûn, enfal dîtin, qetlîama Helepçeyê hat serê wan, bi milyonan bi serê çiyan ketin, di kampên Îranê û Tirkiyê da bi salan weke penaberan jiyan, nuha vê çavsoriyê li xelkê, li kesên ku weke wan najîn, weke wan nafikirin, kesên ku ne ji nîjad û ola xwe dikin, mal û dikanên wan dişewitînin.

Êrîşê dibin ser kesên êzdî û xiristiyan, ser kultur û şiklê jiyana wan, mal û dikanên wan dişewitînin, dibêjin gerek li Kurdistanê alkol neyê firotin.

Lê çawa ku masî ji serî da genî dibe, civat jî ji jor da, ji alî sîstema heyî, ji alî serok û birêvebirên civatê ve baş û xera dibe.

Berpirsiyarên esasî yên van bûyerên dawî hukûmet e û sîstema heyî ye. Heger serokên siyasî yên kurdan her axaftina xwe bi ”Bismillahirhahmanirrahim.” dest pê bikin û civatê li gorî ”şerîeta Îslamê” birêve bibin bêguman ewê netîce ev be.

Kurd ji bîr dikin ku kesên digotin alkol heram e ew qetil kirin, bombeyên jahrî bi ser serên wan da barandin, ew enfal kirin, ew bi serê çiyan xistin.

Û însanên ”meyvexur” yanî mirovên xiristiyan(Emerîka û yên din)hatin gazî û hawara wan û ew ji serê çiyan ji mirinê xelas kirin.

Zarok û neviyên ku ji ber şûrên celadan û bombeyên jahrî xelas bûne, îro bi bêşiûriyeke mezin êrîşê dibin ser mal, dikan û otêlan hemwelatiyên xirstiyan, kesên kesên ne weke xwe û naxwazin mafê jiyanê bidin wan û şiklê jiyna wan.

Ew ji bîr dikin ku ku heger îro li Kurdistana başûr ew stirîne û bûne xwedî statuyeke siyasî ev yek xêra wan kes û welatên ku dikanên meyfiroşan naşewitînin, yanî xêra cîhana Xirstiyan e, xêra Emerîkayê ye...

Heger ne Emerïka yanî ne ev însanên ”araqvexwir” û bêdîn” bûna îro ewê Kurdistana Federe tunebûya.

Ji ber ku ku Saddam nikanîbû tehamulî mafê kurdan û hebûna wan bikira loma ew qetil kirin, nuha jî kurd tehamulî hebûn û mafên kesên ne weke xwe û kesên xiristiyan nakin û loma êrîşê dibin ser wan, mal û dikanên wan dişewitînin.

Ferqa dîktatorî û demokrasîyê ya esasî toleransa li hemberî ol, nîjad, kultur û baweriyên cuda û azadiya ferdî ye.

Rejîmên dîktator tehamulî tu ferq û cudayiyan nakin, mirovên azad naxwazin, ew mirovên weke leşkeran yên yek şikil dixwazin.

Lê demokrasî eksê wê ye, di demokrasiyan da hemû însan xwedî heman maf û azdiyan in, ne ku hinek fikir û baweriyên xwe yên siyasî û dînî li ser hinekên din ferz bikin.

07 december 2011

"Tiliya" herî xeter di hundur da ye

Olana bûyerên roja îniyê li Zaxo qewimîn berdewam e û wisa xuyaye ku ewê hîn jî dom bike.
Her ku wext derbas dibe tê dîtin ku bûyer ne ji ber tahrîk û teşwîqa melayekî xwenezan û provakator tenê ye, hin sebebên bûyerê yên civakî, kulturî û bi taybetî jî yên siyasî hene.

Erê melayekî ya jî hinekan bawerî û cahiliya hin kesan îstîsmar kirine, ev rast e, lê li pişt vê îstîsmarê hin sebeb û hedefên siyasî hene. Meriv nuha vê yekê hîn baştir dibîne.

Bi qasî ku xuyaye hin şexs, malbat û eşîrên Zaxo ji hukûmetê û Partî Demokrat a Kurdistan ne razî ne û dixwazin ji partiyêyê ra gelşan peyda bikin.

Meclîsê îro di civîneke awarte da ji bo lêkolîna bûyeran komîsyonek avakir. Ev gaveke baş e.
Lê ji roja pîşî da ye PDK Yegirtoya Îslamî û Yekgirtoya Îslamî jî PDK-ê weke musebîbî bûyerên Zaxoyê nîşan dide.

Îdîayeke din jî ku tiliya hin welatên cîran di van bûyeran da hene. Ev îdîa jî bêtir ji alî PDK-ê, kes û çapemeniya nêzî wê va tê kirin.

Helbet ev îdîa dikane rast be. Çimkî em hemû kurd dizanin ku statuya kurdên başûr ne bi dilê tu dewleteke cîran e, heta ne bi dilê hukûmeta merkezî ya Îraqê ye jî.

Ji destê kîjan dewletê were ewê bixwaze belayekê ji kurdên başûr ra peyda bike û îstîkrar û aramiya li Kurdistanê heyî têk bibe.

Li Kurdistana Federe pêşketinên aborî, dîplomatîk û siyasî hemû dewletên cîran nerehet dike. Ev vekirî ye.

Di bûyera Goran da jî eynî teoriyên komployê hatibûn dubarekirin. Wê demê jî dîsa hatibû gotin ku hin welat li pişta Goran in û ew Tevgera Goran pîj dikin.

Nuha jî bala min lê ye eynî tişt tê kirin.

Bi baweriya min ev îdîa hemû rast bin jî têr nake, esas mesele, gelş li hundur e û loma jî hîn cidîtir e.
Heger li hundur hin kes û hêzên werin bikaranîn tunebin kes nikane prowaksyoneke hewqas mezin organîze bike.

Diyar e civata me, însanên me ne temam in, kî bixwaze dikane bi rehetî wan ji bo xwe bikar bîne.
Heger cimata wê mizgeftê, bi sedan xortên Zaxo ji bo prowaksyoneke wiha ne amadebûna ev bûyer nediqewimî.

Dema meleyê mizgeftê milet tahrîk kir, kesî guh neda gotinên wî, pêda bixeyidiyana, bigotana mafê te tuneye tu nerindiyeke wiha bikî, em qebûl nakin, meleyê devê xwe bigirta.
Lê "mele" ne yek e, bi hezaran e.

Îcar heta ku civata me, mirovên me guh bidin meleyên wiha û bi hêsanî bibin lîstokên xelkê, helbet xelkê wan bikar bîne.

Ya girîng  dibê însanên xwe nedin bikaranîn, nebin destikên dijmin.

Loma jî ji xelkê bêtir, dibê em însanên xwe biguherînin, kultur, terbiye, zanîn û perwerdeyeke wisa bidin wan ku xwedî tolerans bin û tu carî neyên lîstikên neyaran.

Gava li bajarekî biçûk bi sedan, belkî jî bi hezaran xort li hemberî ol, bawerî, kultur û şiklê jiyaneke cuda hewqasî bêhurmet û bêtolerans bin, ev yek perwerdeyeke pir xerab û kêmasiyeke bepirsiyar û birêvebiran nîşan dide.

Çawa dibe hewqas însaanên xort li hemberî alkol û jiyaneke cuda dikanin hewqasî bêtolerans bin û herin qesta mal û canê xelkê bikin?

Tahlûke û kêmasiya herî mezin ev e, dibê em vê rewşê biguherînin.
Ji dijminan bêtir di civata xwe da dibê em vê kultura paşdamayî, vê dîtin û baweriya zorba biguherînin, însanên xwe bikin kesên medenî û xwedî tolerans, xwedî kultureke demokrat.
Neyar bixwaze jî dibê nikanibe kesî ji bo armancên xwe yên qirêt bixapîne û bikar bîne….

XXX
Fetullah Gulen di axaftineke xwe ya vîdeoyê da têkoşîna kurdan ya ji bo mafên xwe yên însanî û azadiyê weke tahrîk û pîjkirina "suryaniyan, ermeniyan" û "ataîstan" dibîne û dibêje ku di mektebên xwe da ew ”pêlan” û ”sertiyan” dişkîne, yanî mêrik rê li ber şiyarbûna kurdan digre, nahêle kurd bibin kurd, miletperwer û "terorîst".

Gulen, di vê axaftina xwe da ji bo kurdên Dêrsmî jî pir tiştên giran û... ne xweş dibêje, wan bi bêdînî û "ermenîtiyê" îtham dike.

Fena ku ermenîbûn sûc û qebheteke be...

Hemû axaftina Gulen ji serî heta dawî axaftineke nîjadperest û li dijî kurdan, asûriyan û ermeniyan e.
Gulen hebûna mesela kurd jî bi tahrîka asûrî, suryanî û ”ataîstan” yanî kesên xwedênenas ve girê dide.
Lê gelek kurd hîn jî ji dû qûna Gulen venaqetin û bi çavê ”Seydatiyê” li vî nîjadpersetê neyarê miletê kurdan dinêrin…
Qismekî vê axaftinê berê jî hatibû nealvkirin.

06 december 2011

Min ji elewiyên me tiştek fêm nekir !

Bi minasebeta meha Aşûreyê do ya jî pêr êvarî, di Roj TV-ê da li ser mesela Kerbelayê min bîstekê li kurdekî elewî guhdarî kir.

Mêrik dema dipeyivî ji kezebê dipeyivî, xwe perçe dikir, te digot ya lawê Husên e ya jî birayê wî ye.
Bi heznîtî û bi xemgîniyeke pir mezin qala bûyera Kerbelayê dikir, digot, meriv bi mirina zarokê xwe, bav û diya xwe çi êş û janê his bike, em elewî bi mirina Husên jî eynî êşê his dikin. Digot meha Aşûreyê da ew pir heznî û şînî ne…

Kurdên me yên elewî, ji bo 72 hezar û belkî 100 hezar elewiyên ku 70-80 sal berê li Geliyê Zîlan û li Dêrsimê ji alî dewleta tirk ve hatin qetilkirin hewqasî nagirîn û hewqasî xwe perçe nakin, lê ji bo bûyereke ku 1331 berê li Kerbelayê di nabêna du eşîrên ereb da qewimîye û di netîceyê da tê gotin ku tevî Husên 72 kes hatine kuştin hersal ji bo wê şîneke mezin dikin, digrîn, li xwe dixin û xwe tî û birçî dihêlin.

Min bala xwe da camêr ne ji bo xwe, ji bo xelkê digrî, roja qetlîama bav û kalên xwe bibîr nayne, ji bo wê reş girê nade, ji bo wê şînê nake, ji bo bûyereke ku 1331 berê di nabêna ereban da bûye digrî.
Û di ser da baweriya wî/wan jî ne weke ya Elî, Husên û Hesen e.

Husên, musulman bû, nimêj dikir, baweriya wî bi Quranê, bi şertên îslamê û yên îmanê hebû, lê baweriya elewiyên me bi van tiştan jî tuneye.

Nímêjê nakin, rociyê nagrin, Quranê naxwînin, axir hemû tiştên ku îslamiyet ferz dike nakin û dîsa jî ji bo Husên û bûyera Kerbelayê xwe dirûçikînin.

Min bi xwe ji vê baweriya wan tu tiştek fêm nekir.
Gava hestên netewî kêm be û aqilê meriv jî ne ji kîsê meriv be wiha ye, meriv ne ji bo miriyên xwe xwe, ji bo miriyêen xelkê digrî…



XXX
Li gor ragihandinên serokê odeya pîşesazîya Wanê Mîrza Nadiroglu, piştî erdhejê nêzîkî 400 hezar kesan bajarê Wanê terikandine.

Li gora dibêjin tenê kesên bêîmkan û bêxwedî li bajêr mane.
Ji bo bajarekî nufûsa wî li dora 600-700 hezarî ya jî milyonek, bêguman ev koç felaketeke pir mezin e.
Erdhejên biçûk dom hîn dikin û her roj dibin sebebê hilweşîna bînayên nuh. Ji xwe ji sedî 80 avahiyên Wanê xera bûne. Her kes li der e û di çandiran da dijî. Ew Wana xweş bûye bajarekî xofê, kes lê nemaye.

Serma 15 derece di bin sifirê daye, zarok ji qilêrê û ji sermayê jar ketine û zatorye bûne.
Û Anqere jî li hemberî vê felekata mezin heyfa xwe ji kurdan digre. Alîkariyên çûne jî pûlis û leşker tenê jê feydeyê dibînin.

Dibê kurd nehêlin Wan wêran bibe....

Wan di dilê min da ye...

Dibê cîhan ji vê rewşa Wanê ya xerab were agahdarkirin. Belkî bi riya zixtên derve tesîr li hukûmet were kirin.

Bi milyaran dolar alîkarî çûye ji Tirkiyê ra, bi sedan xaniyên prefabrîk hatine şandin, lê heta nuha yek xanî jî nehatiye avakrin.

XXX
Xortanî weke talîzokekê hat û çû, min hew dît ku tew ez kali m jî. Nuha dora kalîtiyê ye. Bala min lê ye ew jî weke xortaniyê zû derbas dibe. Wisa xuyaye ku ewê jî weke xewnekê zû biqede…

XXX
Xwezî 40 sal berê jî ez wiha bifikiriyama…



XXX
Mirineke bi şeref, ji umrekî bêşeref çêtir e.// Mewlane

05 december 2011

Hişê min îşev weke kertalekî bi ber bê keve...

Gelî dost û hevalan, fena ku hinekan ez xistibim cûnî û weke dan kutabim, ez xwe îşev wisa bêhal û westiyayî hies dikim...

Ez li dora kompîtorê diherim û têm, lê dikim nakim tiştekî bi ser hev naxim, hişê min weke kertalê ku bi ber bê keve, hercarê berê xwe dide derekê...

Nuha tiştê ji min hat ev çend rêzên jor in, bîsteke din ezê bikanibim tiştekî binivîsim ya na, ez nizanim...
Hela ka em bênirin Xwedê çawa dike....


XXX
Mêrxasê hêja, ez ne nexweş im, tenê xwe westiyayî û pir bêhal his dikim û hişê min jî baş ne li serê min e, fena ku derketibe gerê, ya jî îşev ne li ciyê xwe be...:))
Loma jî ez dikim nakim dilê min li tu mijarê rûnane....



XXX
Kurdino!
Baweriyê bi efûya tirkan neynin!
Xwe navêjin bextê tirkan!
Baweriya xwe bi wê yekê neynin ku hukûmeteke tirk ewê mafê kurdan dîsa paşda bide!
Bi hev ra di nava yekîtiyê da bin û ji hev hez bikin!
... Hêviya xwe wenda nekin!
Kurdistanê bigihîje azadiya xwe û kurd jî ewê bextewar bibin!
Vê gotina pêşiyên me ji bîr nekin: Bextê Romê tuneye!
[Rêxistina Xoybûnê(1928-)


XXX
Çi heyf ku hinek kes xwe pir erzan harac û mazat dikin. Erdogan li hemberî vê erzaniyê, vî buhayê kêm matmayî maye.

Erdogan tu carî bawer nedikir van kesên ku di wext û zemanekî da bi şûran nedihatin xwar û di nava kurdan da deng dabûn, ewê hewqasî rehet û erzan "werin îmanê" û bibin piştevanê siyaseta Erdogan ya îmhakirina tevgera kurd ya siyasî...

Ê heyra, kurdan bela sebeb negotiye, "navî giran e warî wêran e !"


XXX
Însan bê xeta nabe. Hin xeta hene tavilê tên ji bîr kirin û hin xeta jî dereng. Lê hin xeta jî hene ku tu carî nayên ji bîr kirin, weke teniya bi don in, meriv xwe bi heft qalib sabûn bişo jî meriv jê pak nabe. Heta mirinê meriv cezayê wan dikşînne….