29 mars 2014

Namzet kî dibe bira bibe dibê kurd rayên xwe nedin namzetên AKPê !



Li gorî hin kesan, dibê kurd li Kurdistanê rayan nedin partiyên faşîst û kemalîst yên wek ”MHPê, BBPê, CHPê, IPê.” Lê navê AKPê nabêjin.

Ev jî tê maneya xwediyên vê dîtinê ne li dijî AKPê ne û ne li dij in ku gel jî rayên xwe bidin namzetên AKPê.

Ev, bi rengekî sergirtî banga piştgiriya Erdogan û AKPê ye.
Dîtineke din jî, dibêjin,”dibê meriv rayên xwe bidin kesên kurdperwer û welatparêz…”

Yanî partî ne muhîm e, ya muhîm şexs e. Heger yekî ”kurdperwer” namzetê AKPê be jî ne şaş e ku kurd rayên xwe bidinê.

Ez bi xwe ne bi vê dîtinê ra me, bi baweriya min ya muhîm partî ye, ne şexs e. Dibê kurd li Kurdistanê raya nedin tu partiyeke tirk, AKP jî di nav da.

Pîvana min ”em” û ”ew” in, kurd û tirk in. Dibê em rayên xwe bidin kurdan û partiyên kurd. Lê nedin partiyên tirk, dixwaze bira namzetê wê merivekî pir ”baş” be jî.

Di vê hilbijartinê da ez BDPê û HAK-PARê wek du partiyên kurdan dibînim. Heger li derekê namzetê BDPê ne bi dilê meriv be, ya jî namzetê HAK-PARê ji yê BDPê baştir be, dibê meriv raya xwe bide yê baş.

Lê nede namzetê AKPê. Piştgiriya namzetekî AKPê ji binda şaş e, piştgiriya Erdogan e.

Ya muhîm partî ye. Heger namzet li dijî siyaseta Erdogan ya ”yek milet” bûya nedibû endam û namzetê AKPê.

Û ji xwe heta nuha jî di siyaseta Erdogan da tu giraniyeke ”kurdperwer û welatparêzan” çênebûye.

Erdogan, Arinç û Davutoglu pênc perê xwe jî di wan nedaye û nade. Ew tim û tim mecbûr mane ji Erdogan û Davutoglu ra li çepikan xin û piştgiriya siyaseta wan bikin.

Erdogan û Davutoglu Sûriye û Kurdistana rojava kirin gola xwînê, ka van "kurdperwerên" çi kirin û li dijî kîjan siyaseta Erdogan derketin?

Li Kurrdistanê ji xwe hêza partiyên faşîst û kemalîst pir kêm e, partiya li her derê heye û xurt e AKP ye. Loma jî mesele esas AKP ye.

Namzetê AKPê ”kurdperwer û welatparêzekî” herî baş be jî dibê meriv raya xwe nedê.

Çimkî ray di netîceyê da ne ji wî ra, ji AKPê û Erdogan ra ye. Gava AKP li Diyarbekrê ya jî li Mêrdînê qezenc bike, AKPê û Erdogan qezenc dike, li Kurdistanê piştgiriya siyaseta Erdogan e.

Û dinya jî ewê vê netîceyê wiha qebûl bike. Kesê nebêje efendim weleh ev ray ne yên AKPê ne, ji ber ku ev kes ”kurdperwer” bû loma kurdan rayên xwe dane wî. Tiştekî wiha tuneye. Ev, xapandina kurdan û piştgiriya AKPê û Erdogan e.

AKP hukûmet e û welatê me jî di bin îşxala dewleta vê hukûmetê da ye. Kesê bibêje ez kurd im û li dijî îşxalê me dibê raya xwe nede AKPê.

Li gorî neviya Îsmet Înonu Bîllgehanê bi qetlîamê kurdên dêrsimî medenî bûn


Neviya Îsmet Înonu û parlamentera CHPê ya Anqerê Gulsun Bilgehan, gotiye bi xêra qetlîamê û surgûnan kurdên dêrsimê medenî bûn. Gulsun Bîlgehan xanimê gotiye:

”Bi ya min dibê meriv li netîceyê binêre. Bi surgûnê ji şertên serdema navîn xelasbûne. Di netîceya surgûnê da ji herêma Dêrsimê merivên munewer, bi kultur, xwenda û demokrat derketine. Mesela di wan surgûnan da gelek keçên baş û perwerdebûyî jî hene. Heger li wê herêmê, di wan şertên serdema navîn da bimana ewê nikanîbûna van malbatan ava bikin.”

Yanî baş bûye ku qetlîam surgûn bûye, çimkî bi xêra qetlîamê kudên dêrsimî medenî bûne.
A CHP ev e, îdeolojiya CHPê ya di heq kurdan da ev e; bi xêra qetlîam û surgûnan kurd medenî bûne.

Lê li alî din dibê meriv viya jî bibîne, bi rastî jî bi xêra qetlîamê kesên wek Kemal Kiliçdaroglu, Kamer Genç û Huseyîn Aygun ji Dêrsimê derketin. Ne ev qetlîam bûya heramzadeyên wek van ji Dêrsimê dernediketin.

XXX
Li Tirkiyê şerê kasêtan dom dike. Do jî 4 kasetên Ocalan belav kirine. Bi qasî xuya dike di destê hin kes û gurûban da bi sedan kasetên wiha hene.Ewê van kasetan li gorî hewcedariyê peyderpey belav bikin.

Lê tiştê xerîb heta nuha kasetên kurdên ajan û merivên dewletê belav nekirine. Kesên li wezareta derva li civîna wezîr guhdarî kirine, nuha li gelek kurdên zilamên dewletê jî guhdarî kirine, nuha kasetên wan jî di destê wan da hene. Ez hêvî dikim di demek nêz da wan kasetan jî belav bikin.

Netîce, bi belavbûna van kasetan dewleta tirk bû pênc pere, bûn pêkenînên dinyayê. Û di warê psîkolojîk da jî haletî ruhiya Erdogan û zilamên wî pir xerab e, nizanin çi bikin, xwe pir bêçare his dikin…

Kî raya xwe bide namzetên AKPê piştgiriya şer û îşxala Kurdistana rojava dike



Do kasetek hukûmeta AKPê ya din di Youtubê da belav bû. Bi belavbûna kasetê ra hukûmetê tavilê Youtub jî wek Twitterê yasax kir. Ji bo ku milet bi dek û dolabên wan nehese dikanin Facebookê jî bigrin. Ev îhtîmal jî heye.

Di vê kaseta nuh da li ser îşxala Kurdistana raojva tê peyîn. Di kaseteê da Wezîrê derve Ahmet Davutoglu, misteşarê wî Ferîdûn Sinirlioglu,
misteşarê MIT-ê Hakan Fîdan û alîkarê serokerkanê Tirkiyeyê Yaşar Guler di civînekê da bi hev re minaqeşeya îşxala Sûriyê, herêmên di bin destê kurdan da û devera gorra Suleyman Şah lê ye dikin.

Davûtoglu û kesên din ji bo îşxala Sûriyê li ser dîtina hincetekê, behaneyekê minaqaşe dikin.

Davutoglu dixwaze bahaneyeke wek ya sala 1996a gava Tirkiye ket axa Kurdistana başûr were dîtin. Wê demê Tirkiyê PKK wek behane nîşan dabû.

Miştesarê MIT Hakan Fîdan jî dibêje, ev ne problem e, heger hukûmetê biryara ketina Sûriyê û şer dabe em dikanin behaneyekê bibînin. Em dikanin du merivên xwe bişînin wî alî û bi wan çend topan bavêjin ji alî me da. Em dikanin êrîşê bibin ser gorra Suleyman Şah. Yanî dîtina hincetekê ne zor e.

General Yaşar Guler jî di wê baweriyê da ye, ew jî dibêje dîtina sebeban rehet e, ya muhîm biryardariya hukûmetê ye.

Erdogan bûye wek marê birîndar, loma jî pir tahlûke ye, dikane her xerabiyê bike. Lê bi taybetî jî li hemberî me kurdan.

Me kurdan baş zanîbû Erdogan ji bo ku rê li ber minaqeşeyên diziya xwe bigre dixwaze têkeve Sûriyê, herêma Kurdistana rojava. Ji xwe şerê Sûriyê jî hukûemta AKPê derxist, ne Tirkiye bûya li Sûriyê şer dernediket.

Ji roj roj da ye Tirkiye ji bo ku kurd li Sûriyê wek kurdên başûr nebin xwedî maf dixwaze têkeve Sûriyê, herêmên kurdan îşxal bike. Lê hew li hev tîne. ^di civînê da jî Davûtoglu vê nëta hukûmetê dibêje.

Lê ev kaset delîl û îspata vê dîtina kurda ye. Êdî kes nikane înkar bike ku Tirkiye ji bo ketina axa Sûriyê haziriyê nake, li bahaneyan nagere.
Heta ku Erdogan li ser hukum be ji kurdan ra rehetî tuneye. Heger Erdogan di hilbijartinan da careke din biser keve êwê vê serketina xwe wek piştgiriya şer qebûl bike.

Loma jî kesê di hilbijartinan da rayê bide namzetên AKPê piştgiriya vê plana hukûmetê dike, piştgiryê dide şer û îşxala Kurdistana rojava û derxistina şerekî mezin.

Heger kurd naxwazin Tirkiye têkeve Sûriyê û êrîşê bibe ser kurdan û hezaran kurdî qetil bike, gund û bajarên kurdan bide ber topan û bişewitîne, dibê raya xwe nede AKPê.

27 mars 2014

Ax ji derdê nezaniyê

Çi tê serê me ji ber nezaniya me ye. Ji ber nezaniya me, li Tirkiyê em 20-30 milyon însan hîn bidest in.

Heger em hinekî zane bûna û me xwe û dijminê xwe nas bikira, bawer bikin îro em ne divî halî da bûn, nuha em jî xwedî dewlet bûn.

Loma jî dibê em hin pirsan ji xwe û ji gelê xwe bikin.
Mesela wezîrê xebatê û ewlekariya sosyal(Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı) Farûk Çelik ji Artvînê ye, lê me li Rihayê ew kiriye wezîrê xwe. Ji Artvînê hatiye bûye wezîrê Rihayê.

Fena ku li Rihayê însan nemabin, merivekî bibe wezîr tunebe.

Çi eybeke mezin!
Lê em bîr nabin, tew ne xema kesî ye.
Em qet ji xwe napirsin, nabêjin ma yekî rihayî jî dikane here bibe wezîrê Artvînê û artvîniyan?

Ez bawer nakim. Tiştekî wiha ne mimkûn e.
Ji xwe Erdogan jî tu carî cesaretî tayineke wiha nake. Heger bike jî artvînî rayên xwe nadin yekî rihayî û wî nakin wezîrê xwe.

Bira wezîrî li wir bimîne, artvînî nahêlin karkirên kurd herin Artvînê, wan bera nava bajêr nadin, wan lînc dikin.

Lê em kurd yekî artvînî dikin wezîrê xwe û didin ser serê xwe, her roj li ber wî direqisin.
Numûneyeke din.

Serokwezîr Erdogan bi eslê xwe ji Rîzeyê ye, lê me ew ji Sêrtê kir parlamenter û xist meclîsê.

Em qet ji napirsin, nabêjin ma yekî sêrtî dikane here li Rîzeyê bibe parlamenterê Rîzê?
Ez bawer nakim. Rîzeyî ewê bi keviran bera yê sêrtî bidin, ewê wî lînc bikin.

Wek artvîniyan, rîzeyî jî nahêlin karkirên sêrtî herin nava Rîzeyê. Dema yekî sêrtî, diyarbekrî, rihayî dibînin tavilê lînc dikin.

Lê em kurd û ereb artvîniyan, rîzeyiyan didin ser serê xwe, dikin wekîlê xwe.
Di vê hilbijartinê da dibê em van pirsan ji xwe û ji milet bikin:

-We Farûk Çelik ji Artvînê anî li Rihayê kir wezîrê xwe, we Erdoganê rîzeyî anî li Sêrtê kir parlamenterê xwe. Ma yekî rihayî û sêrtî jî dikane here li Artvînê û li Rîzeyê bibe wezîr û parlamenterên van bajaran?
Bêguman nikane bibe.

Wê demê, madem hûn li Artvînê, li Rîzeyê, li Samsûnê û li Yozgatê nikanin bibin parlamenter û wezîrên wan bajaran, çima hûn kesên ji van bajaran dikin parlamenter, wezîr û nûnerên xwe?
Ma li Rihayê û Sêrtê kesên layiqî van karan tunebûn?
Bi kinî dibê em ji milet bibpirsin, bibêjin çima wiha ye, çima em wiha dikin?

Bi vê xeberê ez pir dilşa bûm!

Bi bihêstina vê xebera ez qet ne li bendê bûm ez pir dilşa bûm. Apê min Hecî Emerê Xamo dev ji AKPê berdaye û bi hemû merivên xwe ra çûye tevî BDPê bûye.

Piştî min xeber bihîst, min tavilê telefonî apê xwe kir û ew pîroz kir. Min got, ”apo, esas ciyê te vira ye, nava partiya kurda ye…”
Apê min siyasetmedarekî pir aktîv e, zû li BDPê germ bûbû, ji min ra got, ”erê lo, Emrulah merivekî baş e. Netirse, me qezenc kiriye…”

Berê jî min ji pismamê xwe ra gotibû apê min îqna bikin, bira piştgiriyê bide BDPê, lê min bawer nedikir.
Lê diyar e tiştekî ne mimkûn tuneye, meriv bixebite hetişt mimkûn e.

Piştî ku apê min jî çû BDPê û got ”me qezenc kiriye”, êdî ez bawer dikim ku li Wêranşarê BDP ewê dîsa qezenc bike.
Wek birayê min Berzan jî gotiye, xwezî nuha bavê min sax bûya, ewê gelkî kêfa wî bihata. Ji ber ku herdu tim raqibên hev bûn.
Li Wêranşarê şoreş dibe, eşîr û kesên ku tim û tim bi partiyên dewletê ra bûn îro dev ji AKPê, MHPê û CHPê berdidin û piştgiriyê didin BDPê, piştgiriyê didin ”partiya kurdan”!

Ev, guherîn û pêşketineke pir mezin e. Dibê meriv bingeha vê tifaqa netewî xera neke, firehtir bike.
Ez hemû dost û hevalên li Wêranşarê ev seketin bidest xistine ji dil û can pîroz dikim û ji wan ra serketinê dixwazim.

XXX
Serokê CHPê Kemal Kiliçdarogluyê kemalîst û ji ”tirkên xorasanê” gotiye, ”Rast e, HDPê pêşniyara hevkariyê ji me ra anî, lê me qebûl nekir. Me got ewê zirarê bide me. Ez îro jî di eynî fikrê da me.”

Hela hûn bala xwe bidin vî kemalîstî, mêrik hewqasî li dijî kurda ye, piştgiriya wan jî qebûl nake.
Yanî sebebê redkirina pêşniyara HDPê kurd in, ji ber ku kurd di nava HDPê da ne, ji ber ku HDP xwe hinekî nêzî kurdan û BDPê nîşan dide, Kiliçdaroglu hevkariya bi HDPê ra red kiriye...

Mêrik hewqasî neyarê kurda ye rayên wan jî qebûl nake, dibêje nêzîkayiya bi kurdan ra ewê zirarê bide me.

25 mars 2014

Naskirina însên zor e


Mixabin naskirina însên(mirov) pir zor e. Bi taybetî jî naskirina însanên nuha. Însanên nuha pir luht in, pir fêlbaz in, pir durû ne, xwediyê gelek maskeyên cûr be cûr in. Loma jî naskirina însanên nuha hemahema ne mimkûn e.

Belê, bi rastî jî naskirina însên(mirov) zor e û bekî jî ne mimkûn e. Ji ber ku însan derya ye, wek bîreke bêbinî ye. Meriv tu carî nikane xwe bigihîne binêbinî û bizanibe çi di wir da heye.

Çimkî ”deqa însên” wek ya fêkî ne ji der e, di hundur da ye, xuya nake. Deqa fêkî ya kurmî xuya ye, ji bo naskirinê meriv dikane tahm jî bike. Lê însan ne wiha ye, însên meriv nikane tahm bike, ji ber ku deqa wî, yanî kurmîtiya wî di hundur da ye.

Loma jî ji bo naskirina însên dibê meriv pê ra gelkî bikeve û rabe, pê ra tîcaretê û rêwîtiyê bike, pê ra hefsê razê, siyasetê bike, rojên teng bijî…

Yanî ji bo naskirinê dibê meriv însên di gelek der û rewşan da biceribîne. Ya na meriv nikane nas bike, meriv tim dikane bixape.
Ma 12-13 sal berê kê dizanîbû ji Erdogan ewê mitoman û dizekî hewqasî mezin derkeve?

Bêguman ne hevalên wî û ne jî milet dikanîbûn Erdoganê îro texmîn bikirana. Tiştekî wiha ne mimkûn e.
Bi guherandina şertan ra însan jî diguhere. Meqam, hukum, pere, serwet, mal û milk însên diguhere. Hinekan pir, hinekan hindik diguhere, hinekan ezîz û hinekan jî rezîl dike.

Dema em bûn kurdperwer û bûn endemên partiyan em xort bûn, em merivên pir paqij, pir dilsoz, pi canfîda bûn. Baweriya me bi hevalên me, bi serokên me dihat. Bi nîv gotina wan em diçûn mirinê.

Lê roj hat me dît ku me hevûdu baş nas nekiriye. Serokên me, gelek kesên berpirsiyar û lîderên me bûn kelekên kurmî û derketin.
Me dît ku em xapiyan e, me hevûdu têra xwe nas nekiriye.

Ev yek ji bo Erdogan jî wiha ye, di destpêkê da meriv hevûdu nas nake. Ez bawer dikim gelek hevalên wî û kesên ray danê, kesên pesnê wî didan nuha ew jî şeqizî ne. Nizanin çi bibêjin. Ji ber ku mîtomanî û diziya Erdogan ji texmîna rimildaran jî derbas bûye.
Ez bawer dikim di pêşereojê da li ser şexsiyeta Erdogan û çawa kanîbû hewqas însan, hewqas derûdor bixapanda û bihata meqamekî wiha ewê bi cildan kitêb werin nivîsandin.
Lê însan wiha ye,
wek fêkî deqa wî ya kurmî ne xuya ye,
ji ber ku di hundurê wî da ye.

Heta partiyên me ev partî bin zimanê me ewê tim tirkî be !



Hevalekî min ê Facebookê bi navê Mohammad Kheir Cheikho, gazin ji tirkiya kurdên bakur kiriye, gotiye, birazêyê wî yê 16-17 salî berî çend rojan li Almanya li bajarê Boximê çûye Newrozê.

Dema ji Newrozê vegeriyaye mal, ji apê xwe ra gotiye, ”min tiştek ji wan fam nedikir, her tişt bi tirkî bû û her kes bi tirkî dipeyivî, tenê stran bi kurdî bûn. Wek mirov biçe daweta xerîban.”

Mohammad Kheir Cheikho dû ra jî ji kerba dilê xwe gotiye, ”Ma Elmaniyayê jî kurdî qedexe kiriye bavê min?”
Na, Almanyayê qedexe nekiriye, asîmîlasyonê û siyaseta partiyan qedexe kiriye.

Xeta xwar ji gayê pîr da ye, muesebîb partî, siyasetmedar û rewşenbîr in, ew tirkî dixin devê milet û bi milet gudarîkirin didin…

XXX
Partiya Erdogan AKPê li Rihayê bêyî ku ji Şivan Perwer destûrê bigre(li gorî gotina birayê wî)rismê Şivan Perwer, serokwezîr Erdogan û Îbrahîm Tatlises yê li Amedê di dema serdana serokê Kurdistana Federe Mesûd Barzanî da bi hev ra kişandibûn wek afîşê hilbijartinê li gelek derên bajêr bidarde kirine.

Birayê Şivan Perwer Xelîl Aygun gotiye Şivan ji vê yekê pir aciz bûye û loma jî telefonî wî kiriye û gotiye ew naxwaze bi vî rengî were bikaranîn.

Lê ez fêm nakim çima ew bi xwe beyanekê nade. Heger bi rastî jî li dij e dibê beyanekê bide û bûyerê mahkûm bike.
Gava meriv ne jîr be, zû were xapandin û bi kenekî dijmin ra hol bibe, netîce wiha dibe; xelk bi meriv dilîze û dike aletê siyaseta xwe.

Heyfa ked û xizmeta wî ya salan, bi kevçî top kir, bi heskê belav kir. Heyf!
Dibê ev yek ji bo hemû kurdên dost û hevalbendên Erdogan jî bibe ibret…

24 mars 2014

Pêşeroj ya miletê kurd e


Ji ber ku miletekî wek kurdan hewqasî mezin bindest bûye, welatê wan bûye çar perçe û ew jî wek cîranên xwe nebûne xwedî dewleteke serbixwe hertim herkes matmayî hîştiye. Bi rastî jî fêmkirina vê dîroka kurdan ya trajîk ne rehet e.

Miletekî hewqasî mezin çawa dikane têkeve vî halê rezîl?
Ez dibêjim serxwebûna me jî wek bindestiya me ewê bi hêsanî neyê fêmkirin, ewê herkesî matmayî bihêle.

Alem û dîroknas ewê bibêjin, yaho kurdan bi serê xwe, bêyî alîkariya ji derve çawa kanîbûn zora çar dewletan, Emerîka, gelek dewletên Ewrûpî û Natoyê bibira?

Evê bibe. Ev roj nêz e, herkes ewê vê pirsê ji xwe bike: Kurdan ev yek çawa kir?
Baweriya min ew e kurd ewê li Rojhilata Nêz dewleta herî modern, herî demokratîk ava bikin. Di siyasetê da bi wekheviya jin û mêr kurd ji nuha da bingehê vê dewleta modern û demokratîk davêjin.

Pêşeroj ya miletê kurd e, herçar dewletên serdest dirizin, dibin dewletên paşdemayî, dewletên serdema navîn, dewletên mezhebî, dewletên dizan û çeteyan.

Şansê van dewletan li hemberî miletê kurd yê modern, demokrat û azadîxwaz tuneye.

XXX
Îşev(22/3) ji dilê in nayê tiştekî binivîsim. Her roj eynî çîrok e. Herewere Erdogan û Erdogan. Weleh mêrik bi îktîdarê ve bûye qirnî, ji bo ku ji ser hukim nekeve dikane bi welatekî ra hebekê derxe.

Li Tirkiyê mistewa siyasetê pir ketiye. Derew û demagojiyên Erdogan û birbira Bahçelî û Kiliçdaroglu meriv diwestîne. Carna ez ji xwe ra dibêjim, kesên li Tirkiyê û Kurdistanê dijîn çawa nexweş nakevin, çawa dikanin li hewqas derew û gotinên beradayî û hertim li eynî tiştî guhdarî bikin.
Xwedê alîkarê gelê me be…

22 mars 2014

Dilbixwîn Dara û du kurdên zilamên neyarên xwe



Dilbixwîn Dara di nava kurdan da rojnamevanekî ne xerab e, spîkerekî baş e, programên balkêş û baş çêdike. Bi programên xwe, bi pirsên ji mîvanên xwe balê dikşîne ser xwe.

Lê li gel vê jî di programên xwe yên Rûdawê da pir ne serketî ye, baş dest pê dike, di destpêka programê da pirsek, du pirsên baş dike, lê dû ra însîyatîfê wenda dike. Pirsên dibê ji mîvanên xwe bike, nake, li ser mijara programê ne xwedî haziriyeke baş e. Gava mîvanên wî tiştên nerast, tiştên beradayî dibêjin, naçe ser wan, cî li wan teng nake. Ev jî dibe sebebê yê hember sivik xelas bibe.

Û di nava progrmê da jî, gava mîvan hin tiştên bêbingeh dibêje, gotina wî/wan nabire û hin pirsan jê nake. Û pir ecele dike, pir dilezîne.

Îro di înternetê da min li programa wî ”Dualî” temaşe kir. Program li ser şerê nabêna Erdogan û Gulen bû. Mijareke balkêş û girîng bû. Mîvanê programê yek jê nivîskarê rojnameya Mîlatê Ahmet Ay(nêzî Akpê ye) û yê din jî berpirsiyarê ofîsa Ajansa Cîhanê ya Nûçeyan Ahmed Aziz Istegun(nêzîkî Cemaetê ye)bû.

Yanî du kurdên zilamên neyarên xwe bûn, herduyan jî bi ruh û can heqî û paqijiya şêxê xwe diparast.

Ahmed Ay, bi çavê ewliya li Erdogan dinêrî, digot ”haşa û sima haşa” ku Erdogan diziye bike.
Îstegun jî ne bi qasî Ay ba jî, lê wî jî wek mirîdekî temam şêxê xwe Gulen diparast.

Pirsa pêşî baş bû, AKP û Cimaet çima hatin hemberî hev, Gulen û Erdogan çima wiha bûn neyarên hev?

Lê dû ra, dema Ahmet AY û Îstegun dest bi peyvê kirin û herduyan jî bi sedaqeteke mezin şêxên xwe parast in, Dilbixwîn pirsên dibê ji wan bikira, nekir. Bi pirsên xwe cî li wan teng nekir, herdu serî jî ji xwe ra peyivîn û peyivîn.

Heta, carnan gava pirsek di cî da dikir jî li bende bersîva pirsa xwe nedima, di bersîvê da israr nedikir, pirsa wî di nava qelebalixa gotinan da wenda dibû.

Mesela carê pirsek xweş ji Îstegun kir, got:
-Çima Cimaet piştgiriya BDPê nake?
Îstegun bersîva pirsa wî neda, got em piştgiriya CHPê nakin û wî jî di pirsa xwe da israr nekir, bê ”Cimaet” çima piştgiriya BDPê nake?

Dîsa wek rojnamevan dibê ji van herdu kurdan bipirsiya, bigota hûn herdu jî kurd in, lê hûn herdu jî hevalbendên du hêzên li dijî kurdan e, du hêz û lîderên ku herdu jî dibêjin ”yek dewlet, yek milet, yek al û yek welat”. Yanî herdu serî jî li dijî dewletbûna kurdan perçebûna Titkiyê ne.

Çima wek kurd hûn nabin hevalên BDPê, Hak-Parê? Heger ew ne partiyên îslamî ne, çima hûn nabin hevalên Huda-Parê ya jî Tevgera Azadî?

Heger ew jî nabin, ev hemû hêz û partî jî ne li gorî bawerî û fikirên we ne, ma hûn mecbûr in bibin hevalên tirkan, hevalên du lîderên ku dixwazin kurdan bihelînin, bikin tirk?

Hukûmeta AKPê jî Newroz pîroz kiriye (!)


Li çend deran Dewleta Tirk jî Newroz pîroz kiriye, wezîran, walî, serokê belediyan û giregirên hukûmeta AKPê xwe di ser Agirê Newrozê ra hol hil kirin. Li bajarê Uşakê serokê belediyê di dema holkirinê da pir xerab ketiye û xwe êşandiye. Li çend derên din jî giregirên dewlet û hukûmetê ketine û manzarayên gelkî komîk nîşan dane.

Li her derê, li welatên Newroz lê tê pîrozkirin milet Newrozê pîroz dikin, lê tirkiyê ev çend sal in ji qahra kurdan ra dewlet pîroz dike. Ji xwe komedî jî di virda ye, cejnek gava di kultura miletekî da tunebe milet pîroz nake.

Ji xwe "miletê tirk" bi piranî miletên Balkan û Kafkasa in, ma ji çi ewê Newrozê pîroz bikin ku? Çi têkiliya miletên Balkan û Kafkasan bi Newrozê heye ku?

Heger bi rastî tirkan jî wek milet Newroz pîroz bikira, baş e ma heta nuha di bin kumê min da bûn, çima heta nuha pîroz nedikirin?
Derew e, qehreke nîjadperstiyê ye, siyaseteke li hemberî kurda ye.

Lê bi zorê cejnek nabe beşê kultura miletekî, pir pir dime mijara sahneyên komediyên di facebookê da belav kirine.

XXX
Bi rastî jî Erdogan twîtter girt !

Piştî daxuyaniya Recep Tayyîp Erdogan ya do, ”Emê tiwîtter miwîtteran hemûyan bigrin, emê koka tiwîtterê biqelînin, dinya çi dibêje qet ne xema min e, ezê hêza komara Tirkiyê nîşanî dinyayê bidim”, Tirkiyê bi rastî jî guh da vê fermana Erdogan û tiwîtter girt.

Belê Tirkiye, welatê berendamê Yekîtiya Ewrûpayê tiwîtter girt û bi vê riyê jî mezinî û hêza komara Tirkiyê nîşanî dinyayê da(!)
Ji do bi şef saet ji 23.45a û virda li Tirkiyê kes nikane xwe bigihîne twîtterê, twîtterê bikar bîne…

Diyar e mêrik(Erdogan) bi çavê Nemrûdê sedsala 21ê li xwe dinêre, ew wisa bawer dike ku bi yasaxkirinan ewê kanibe rê li ber belavbûn û bihîstina rstiyê bigre.

Lê rojên pêş ewê nîşanî Erdogan bide ku ev yek ne tu rê ye û ne minkûn e.
Lê ev yasaxkirin û hewildana ji ber bêçaretiyê jî nîşan dide ku di rojên pêş da ewê hin vîdeoyên(tapên) hîn muhîmtir belav bibin. Belkî hinekên wan tew bi risim bin. Belkî Erdogan agahiyên wiha bi ber guhê Erdogan ketibin û loma jî dixwaze rê li ber belavbûna van vîdeoyan bigre.

Lê di vê dinya nuh da, li hemberî vê teknîk û teknolojiya nuh tedbîrên wiha hewildanên vala ne.

XXX
Gelî xwendevan, dost û hevalên hêja û kurdperwer, Newroza we û ya hemû kurdên azadîxwaz pîroz be!
Bira sala 2014a li herçar perçeyên Kurdistanê ji bo gelê me bibe sala yekîtiya netewî û bidestxistina azadî û serxwebûnê.
Bijî Newroz!
Bijî berxwedan û têkoşîna miletê kurd ya li hemberî bindestiyê û kolonyalîzmê

20 mars 2014

Erdogan Cimata Gulen belav bike ji me ra baş e


Şerê Erdogan û Gulen heta yek zora yekî bibe ewê dom bike. Bi îhtîmalek mezin Erdogan ewê zora Gulen bibe û di pêşerojê da ewê hemû mekteb, dersxane û malên telebeyan(yûrd) hêdî hêdî bide girtin.

Erdogan mecbûr e viya bike. Ji ber ku ”marê” birîndar gelkî tahlûketir e, pir êrîşkar e. Loma jî Erdogan ewê bixwaze ”mêr” birîndar nehêle, temam bike.

Lê helbet ”mar” jî ewê li ber xwe bide, ewê bixwaze bi Erdogan vede…
Bêguman herdu serî jî dijminên miletê kurd in û hedefa wan ew e ku tevgera kurd ya netewî têk bibin. Di vê hedefê da di nabêna wan da tu ferq û dijayetî tuneye.

Lê li gel vê jî bi dîtina min Gulen û tevgera wî, ji bo me kurdan sed qatî ji Erdogan û AKPê xetertir e.

Loma jî heger Erdogan bikanibe zora Gulen bibe û Cimatê li Kurdistanê jî tasfiyeke bike, ji bo me kurdan baş e û dibê em pir kêfxweş bibin.

Ji bo me kurdan, Gulen ji Erdogan û Cimatjî ji AKPê pir û pir xetertir e. Dibê em vê ferqê bibînin û siyaseteke li gorî bimeşînin.

Şerê li hemberî partiyeke siyasî ji şerê li hemberî tevgereke îslamî ya tirk gelkî hêsantir e.
Heta nuha gelek partiyên tirk li Kurdistanê pir xurt bûne, lê rojek hatiye qediyane.

Bi dîtina min ev yek ewê serê AKPê jî, wek partiyên din AKP jî ewê biqede, Erdogan jî ewê vê hêza xwe wenda bike û ji ser hukum da bikeve.

Lê tevgera Gulen ne wiha ye. Carê him Gulen wek şexs merivekî pir tahlûke ye û him jî tevger û îdeolojiya wî panturkîst e û neyarê miletê kurd e.

Kesê ji Gulen hez bike, Gulen ji xwe ra wek rêber bibîne miheqeq antî-kurd e, neyarekî kurdan yê sinsî ye.

Dibê em kurd vî qerekterê îdeolojiya Gulen ya panturkîst bibînin.
Gulen dixwaze bi nermayî, bi riya dîn, bi riya biratiya îslamî, bi riya perwerdeyê û alîkariyên madî kurdan ji hestên kurdayetiyê dûr bixe û wan bike dîndarên panturkîst.

Loma jî di şerê Erdogan û Gulen da dibê em tu carî piştgiriyê nedin Cimatê û nebin abûqatê Gulen û tevgera wî. Xwedê bike Erdogan tevgera Gulen ji binde tasfiyeke bike. Tiştekî wiha li kara me ye…

Li Wêranşara xopan tiştên baş dibin


Li Wêranşarê di vê hilbijartina îsal da eşîrên Wêranşarê yek bi yek dev ji partiyên tirk berdidin û bi meş, bi def û zurne û bi helahalayeke mezin tevî BDPê dipin. Bêguman ev, ciyê kêfxweşiyê ye.

Ez dibêjim belkî di dîroka Wêransasarê da ev cara pêşî ye hewqqas eşîrên kurd û ereb bi hev ra piştgiriya partiyeke siyasî dikin.

Berê jî carê tifaqeke nêzî viya çê bû, lê ew tifaq ji bo piştgiriya sanatoriya Xelîl Begê Millî bû. Lê ya nuha ne ji bo neviyên Îbrahîm Paşayê Millî ye.

Sebeb û bingehê tifaqa îcar hinekî li dijî hukûmetê-dewletê û hinek jî kurdayetîye. Li hemberî dewletê, AKPê piştgiriya kurda ye. Ev yek gelkï muhîm e. Ez bi xwe pir û pir muhîm dibînim û qedir didimê û bi heyecan taqîp dikim.

Loma jî ez bi xwe qîmeteke zêde didim vê pêşketinê û vê tifaqê û nêzîkbûna kurd û ereban. Bi kêmanî qismekî ereban.
Bi qasî xuya ye Emrulah Cîn ewê bi ferqek mezin qezenc bike. Ez ji nuha da wî pîroz dikim.

Heger Emrulah Cîn qezenc bike, dikane bi têkilî û xizmetên belediyê di çarçewa Wêranşarê da bingehê vê tifaqa netewî û hebekî jî li dijî dewlwetê xurttir bike.

Heger belediye partîzaniyê neke û di xizmetê da ferqê nexe nabêna însanan, piştgiriya eşîran ewê dom bike.
Ji bo ku têkiliyên eşîran ji partiyên dewletê qut bibin û ereb xwe nêzî kurdan bikin, vê hilbijartinê zemînekî baş peyda kiriye. Belediye bi siyaseteke rast û millî dikane vê zemînê qewîtir bike.

Bi hêviya ku Emrulah Cîn qezenc bike û li Wêranşarê van tiştên min li jor qal kirin bi cî bîne.

XXX
Diyar e zivistana me poşman bû bi paşda hat. Em bi çend rojên xweş xapiyan, me got qey buhar hat, lê wisa xuya ye em şaş bûne. Zivistan îro(19/3) ji nuh ve bû mîvana me. Derve pûk e, Stockholm di bin berfê da maye...
Swêd wiha ye, meriv tu carî nikane baweriya xwe bi hewayê bîne...

18 mars 2014

Heger zimanê me bibe tirkî emê jî bibin tirk



Heger em dixwazin her kurd zimanê xwe fêr bibe, bikanibe bixwîne û binivîsîne dibê em bi lez û bez tiştekî bikin. Li hemberî asîmîlasyonê dibê em xwedî program û hedef bin.

Lê ji bo biserxistina karekî wiha jî tevgerek zimên lazim e, rêxistineke ku kanibe pêşengiya karekî wiha bike. Ji ber ku karê wiha bê rêxistin nabe.

Tiştê xuyaye nêta hukûmetê tuneye perwerdeya bi kurdî qebûl bike û mafekî mayinde bide kurdan. Pêşeroja AKPê jî pir ne diyar e, kes nizane heta du salên din ewê çi bibe û kî yê were ser hukim.

Loma jî dibê em kurd li hêviya dewletê nemînin û li hemberî asîmîlasyonê miheqeq hin gavan bavêjin.

Kurd, wek berfa roj bide ser dihelin, yanî bi suretek pir mezin asîmîle dibin.
Sê sal berê li ser riya Wanê di otobozê da ez rastî Berken Breh hatim. Di sohbeta me ya ser girîngiya zimên û rewşa xortan da, got weleh li Şirnexê piraniya xortan, lê bi taybetî jî keç bi tirkî dipeyivin û kesên kurdîaxêv roj bi roj kêm dibin.

Dîsa du roj berê di twîttirê da min hinekî bi dostê xwe yê hêja Xalidê Sadînî ra sohbet kir. Wî jî got, ”Mixabin, sed car heyf û mixabin ku li Colemêrga kurdewar jî keç û xort bi piranî Tirkî diaxivin...”

Nuha heger li Şirnexê û li Colemêrgê rewş ev be, li bajarên din yên Kurdistan sedcarî xerabtir e. Û xerabtir e jî.

Ji salên 80î û virdaye qîreqîra min e, ez dikim gazî û hawar lê dengê min naçe serok, siyasetmedar û rewşenbîrên kurdan. Miletê kurd li ber çavê me asîmîle dibe û em li hemberî vê asîmîlasyonê tiştekî nakin, bendekê li hember ava nakin.

Mesele êdî ji peyvê û leqeleqa vala derbas bûye, dibê konkret tiştek were kirin.
Ji ber ku bi gotinê, bi gazanan rê li ber asîmîlasyonê nayê girtin, dibê hin biryar werin girtin, tevgerek li hemberî asîmîlasyonê were avakirin.
Em dikanin çi bikin, biryarên çawa bigrin?

Bi dîtina min dibê tevgera, rêxistina, komeleya kurdîaxêvan, kurdîparêzan were avakirin. Û însan bibin endamê vê tevgera zimên, zimanê kurdî di nava xortan da belav bikin.

Wek tevgera femînîstan, wek tevgera keskan ji bo parastina zimanê kurdî jî dibê tevgerek çê bibe. Heger tevgereke wiha xwedî program çênebe kes ji ber xwe li kurdî xwedî dernakeve û kurdî fêr nabe, nade fêr kirin. Girîngiya zimên fêm nake.

Hema hema ez her roj ji kurdan ra dibêjin bi hev ra bi kurdî bipeyivin, heger hûn nivîsandinê nizanin fêr bibin. Herkes dibêje rast e, dibê meriv bike lê netîce li ber çava ye.

Loma jî ji bo fêrkirin û bipêşxistina kurdî dibê meriv bi rengekî organîze bixebite, propagandeyê bike. Li Kurdistanê bajar bi bajar bigere û civînan çêke, semîner û konferansan bide.

Yanî bi gotegot, ga naçe cot, dibê meriv tiştekî bike, seferberligekê îlan bike.

Ez tim dibêjim, bi baweriya min, kurdê haya wî ji kurdayetiyê hebe, bibêje ez kurdperwer im û bi zarok, dost û havalên xwe ra bi tirkî bipeyive hemû gotinên wî pûç in. Îro kurdayetiya herî lazim axaftina bi kurdî ye, kurdê viya neke wezîfa xwe ya netewî bicih nayne.

Dema ziman here edebiyat jî namîne, muzîk jî namîne, zargotin jî namîne. Ji ber ku her tişt bi zimên dibe, gava ziman bihele û tirkî têkeve dewsa kurdî, êdî edebiyat û muzîka kurdî jî namîne, folklora kurdî jî namîne. Û ji bo me kurdan mirina zimên mirina me ye…

16 mars 2014

Dîtina kurdên wiha min kêfxweş dike


Bîstik berê di TRT6ê da min li programa "Bajarê Me" temaşe kir. Bajar Riha bû û li ser Rihayê dipeyivîn.
Ji ber ku program li ser Rihayê û beşdar jî rihayî bûn, min meraq kir û heta dawiyê lê temaşe kir.

Ev cara pêşî bû min ev program û moderatorê wê didît. Ji xwe ji zûda ye ez kêm li TRT6ê temaşe dikim. Ji ber ku têda tiştekî cidî, bi qalîte tuneye. Xanim li Cîrancîranê temaşe dike. Heger ne mexûl bim ez jî lê temaşe dikim.

Lê him kurdiya moderatorê programê û him jî ya kesên beşadar baş bû. Fikrê wan jî baş bû. Ji ber ku li Rihayê merivên wiha hene ez gelkî kêfxeş bûm.

Ji beşdaran yek nivîskar û lêkolîner Mizbah Hicrî bû. Heta nuha min navê wî nebihîstbû. Kurdekî têra xwe zana, xweşsohbet, zimanşîrîn û nuktedan bû. Gelkî kêfa min jê ra hat.

Çend gotinên pêşiyan û pêkenînên kurdî gotin. Ji wan min yek ji ber kir. Bi kinî yekî gundî ji gundekî diçe gundekî din. Bi rê da lê dibe pûk û tozan. Kerê wî di heriyê da dimîne û dike nake, nikane kerê xwe ji erdê rake. Li ser vê, serê xwe bilind dike û li ber Xwedê digere û dibêje:

-Yarebî weleh heger tu bixwazî tu dikanî vê berfê bi ka kî
û vî kerê min ji erdê rakî
lê ez dizanim te ji xwe ra nekiriye kar, tu nakî...

XXX
Saet di hijdan(18.00) da bîranîna 26 saliya komkujiya Helepçeya şehîd e. Em dikin herin wir.
Wek hersal îsal jî merasim li Stockholmê li Dêra ”Adolf Fredriks Kyrkan” e.

Wek her kurdî emê jî herin careke din devê birîna xwe vekin, careke din li dîmenên Helepça birîndar û şehîd temaşe bikin, careke din guh bidin qêrîn û hawara zarok û dê û bavan û careke din guh bidin hîskîniya kurdan…
Û careke din emê ji bo hemû şehîdên Helepçê û Kurdistanê çend dilop hêsir bibarînin…
Heger dewletek me hebûya ev nedihat serê me…

XXX
Li Tirkiyê û Kurdistanê siyaset berê jî pir gemarî, pir qirêjî bû. Îktîdara AKPê ev yek pir xerabtir kir, kir avzêm(batax, hezek).
Lê yên siyasetê gemarî dikin însan in. Însên hertitşt gemarî kiriye û dike. Xeta xwar ji însên e...

Kûçik bi qusandinê nabe tajî



Bi dîtin amin kûçik dibe tajî lê siysetmedarên tirk nabin însan, dev ji neyartiya kurdan bernadin.
Hela bala xwe bidinê hukûmeta AKPê li Wanê li hemberî Nêçîrvan Barzanî çi bêedebî kiriye…

Li Wanê di civîna wezîrên derve yên Azerbeycan-Îran û Tirkiyê da serokwezîrê Herêma Kurdistanê Nêçîrvan Barzanî jî axaftinek kiriye. Wergêrê tirkî, axaftina Barzanî şaş û li gorî dilê xwe wergerandiye tirkî.

Nêçîrvan Baranî di axatina xwe da gotiye, ‘’Di tarîxa Kurdan da girîngiyeke taybet ya bajarê Wanê heye. Cara pêşî di 1930î da Şêx Ehmed Barzanî hat Wanê û ji vir çû Enqere û Stenbolê.”

Wergerê tirk ev axaftina Nêçîrvan Barzanî guhertiye û wiha wergerandiye tirkî:
”Di proseya vekirina demokratîk da bi piştgiriya Enqerê roleke girîng ya bajarê Wanê heye.”
Piştî ku wergêr çend xeletiyên din yên wiha dike, Nêçîrvan Barzanî bi hawakî fêm kiriye û gotiye:

”Tiştê ez ji tirkî fam dikim axaftinên min wek xwe nayên wergerandin.”
Li ser van gotinên Barzanî, Davutoglu daxwaza lêborînê kiriye û gotiye:
”Em ji dil û hestê we fam dikin, pêwist nake em ji zimanê we fam bikin.”

Di xeberê da nayê gotin gelo werger yê Nêçîrvan Barzanî ye ya jî yê Davutoglu ye.
Bi dîtina min ev bersîva Davutoglu ji nîjadperestiya wergêr xerabtir e. Ji dêlî ku ji wegêr dîqetê bixwaze, gotiye ne hewceye em ji we fêm bikin hûn çi dibêjin. Ne hewce ye ji ber ku Davutoglu axaftina Nêçîrvan Barzabî kêm û şaş fêm bike jî pir ne muhîm e. Heger li hemberî serokekî ewrûpî ev bêedebî bihata kirin, Davutoglu ewê negota ”pêwîst nake ji zimanê we fêm bikin…”
Kûçik bi qusandinê nabe tajî û we selam…

XXX
Di sohbeta twîttê da birayê min ê hêja Xalid Sadînî gotiye:
”Mixabin, sed car heyf û mixabin ku li Colemêrga kurdewar jî, keç û xort bi piranî Tirkî diaxivin...”
Vê rastiya tahl îşev ewê xewê li min biherimîne. Ez ji pêşeroja me pir xemgîn bûm.

Sibe, piştî bîranîna merasima Helepçê heger em zû werin mal li ser vê malkambaxiyê ezê tiştekî binivîsim.
Bi baweriya min, kurdê haya wî ji kurdayetiyê hebe, bibêje ez kurdperwer im û bi zarok, dost û havalên xwe ra bi tirkî bipeyive hemû gotinên wî pûç in û kufrê dike. Kurdayetî îro axaftina bi kurdî ye, kurdê viya neke wezîfa xwe ya netewî bicih nayne

Li ser alimên tirk û ewrûpî


Îro min facebooka xwe da nivîseke Selahadîn Bûlût parve kir. Bûlût, bi kurtî qala serdana lînguîstê alman Dr.Sebastian Heine kiriye.
Dr.Sebastian Heine, alimekî hîn xort e, li zanîngeha Bonnê di beşê zimannasiyê da li ser Hindnasî û Keltnasiyê dixwîne. Em ji Bûlût fêr dibin ku Heine li dora çel zimanî dizane, lê bi çarde zimanî baş dizane, dikane bi 14 zimanî bipeyive, bixwîne û binivîsîne.

Ne Sabastian Heine tenê, hemû lînguîst (zimannas) û oryantalistên (şarqîyatiçiyên) yanî alimên rojhilatnas yên ewrûpî kêm zêde bi hewqas ziman dizanin. Ji xwe heger bi hewqas ziman nizanibin, nikanin bibin lînguîst ya jî oryantalîst û alimekî cidî.

Yanî li Ewrûpayê Dr.Sebastian Heine, ne îstîsna, qaîde ye. Lînguîst û oryantalîstek dibê yek kêm, yek zêde bi hewqas ziman bizanibe.

Gava tirk û kurd rastî alimekî ewrûpî yê wiha tên devê wan ji hev dihere, dibêjin yaho meriv çawa dikane bi hewqas zimanî bizanibe?

Alimên ewrûpî dizanin û mecbûr in bizanibin.
Ewrûpî ne wek tirkan e, merivên cidî ne û karê xwe jî pir cidî digrin. Kîjan kar, kîjan ilim dibe bira bibe, kesê wî karî dike karê xwe, ilmê xwe pir baş fêr dibe, mecbûr e baş fêr bibe.

Lê li Tirkiyê sîstem ji ilim bêtir derewan, fêrî însanan dike. Loma jî di ilimê sosyal da ji tirkan qet alim dernakeve. Dernakeve ji ber ku naxwazin rastiyê fêrî însanan bikin.

Tirk û kurd ji şerê Çaldiranê(1514)û virda ye yanî tam ev 500 sal in di nava hev da ne, bi hev ra dijîn.
Beşekî mezin yê Kurdistanê hîn jî di bin îşxala Tirkiyê da ye. Ji avabûna cumhûriyetê û virda kurdan gelek caran serî hildana û şerê çekdarî kirine. Ji van şeran yê dawî ev 30 sal in dom dike.

Yanî bi kurtî, kurd û tirk ev 500 sal in bi hev ra dijîn. Lê li gel vê dîroka dûr û dirêj dîsa jî alimekî tirk, lînguîstekî tirk ê ku bi hemû lehçeyên kurdî bizanibe tueneye. Bira zanîna hemû lehçeyên kurdî li wir bimîne, hîn lînguîst, rojnamevan, nivîskar, zana, alim, dîroknas, folkorîstekî tirk ê bi kurmancî baş bizanibe jî tuneye.

Tiştekî wiha li Ewrûpayê ne mimkûn e. Kîjan dewleta Ewrûpa di dewsa tirkan da bûya nuha bi sedan alim û zanayên wî welatî bi kurdî dizanîbûn û kurdnas û zimannasê zimanê kurdî bûn.

Lê li Tirkiyê tiştekî wiha ne mimkûn e, ew ancax înkara kurdan, tunebûna kurdî fêrî ”alimên” tirk bikin.
Ji xwe ji ber vê ferqiyetê ye Ewrûpa bûye merkezeka pêşketinê, medeniyetê û demokrasiyê.
Li Swêd her abûqat, hakim, dozger, tuxtor, dîroknas, mamoste, welhasil her akademîsyen, her kesê ku zanîngeh qedandibe bi kêmanî bi du zimanan dizane...

Lê Tirkiyê ne herkesê zanîngeh qedandiye, profesorên zanîngehan rindikî bi îngilîzî nizanin. Li Tirkiyê hîn lînguîst û oryantalîstek cidî tuneye.

Yanî dema meriv bi xelkê ra miqayese dike, meriv dibîne ku tirk çiqasî nezan û reben in. Lê çi heyf ku ne haya wan û ne jî haya piraniya kurdan ji vê rebeniya tirkan heye.

15 mars 2014

Heger kurd hene dibê partiyên wan jî hebin


Her pênc parlamenterên BDPê yên ji hefsê hatin berdan derbasî HDPê bûn.
Parlamenterên BDPê Kemal Aktaş, Faysal Sariyıldiz, Selma Irmak, Îbrahîm Ayhan û Gulser Yildirim, îro bi hev ra civînek çapemeniyê çêkirin û gotin ew derbasî HDPê dibin.
Kurdan wek namzedên BDPê rayên xwe dan wan û loma jî dibê wek parlamenterên BDPê bimana. Mesela heger min bizanîbûya ewê herin HDPê û Kurkçu ewê bibe serokê wan, min piştgiriya wan nedikir.
Ez naxwazim di vê dema krîtîk da bi rexneyên xwe BDPê zeîf bikim ya jî zirarê bidemê. Ez dixwazim di vê hilbijartinê da BDP li hemberî AKPê biserkeve û ji hilbijartinan xalîp derkeve. Ez vê yekê ji bo hedefa xwe ya pêşerojê muhîm dibînim.
Lê dibê ez bibêjim ez bi xwe vê taransferê rast nabînim û wek kurdekî piştgirî daya BDPê nerazîbûna xwe nîşan didim.
Kurdan ne ji bo ku Ertugrul Kurkçu bibe serokê wan ray dan wan. Bira kurd di partiyên xwe da bixebitin û tirk jî di pariyên xwe da.
Bira çepên tirk partiyên xwe çêkin û em bi hev ra hevkariya bikin, bi hev ra cepheyekê çêkin. Lê ne ku wek hertim em nig bin û ew jî serî...
Em ji wan ra partiyê ava bikin, wan bikin parlementer û serêkên xwe. Ev şaş e, dibê meriv li dijî vê siyasetê derkeve. Kurkçu û Onder ji bo ku bibin parlamenter û welatê wan perçe nebe îro piştgiriyê didin PKKê. Lê sibe, roja ku PKK siyaseteke ne li gorî dil wan biparêze, bibêje serxwebûn ya jî fedreasyon ewê jî wek Yalçin Kuçik û Perînçek bibin dijminê PKKê û Ocalan.
Em ji kurdên di anva AKPê da ne dibêjin îstîfa bikin, lê li alî din em diherin dikevin nava partiyek tirk û yekî tirk dikin serokê xwe. Ez bi xwe viya rast nabînim.
Em kurd miletek in, dibê em xwedî dem û dezgehên xwe yên netewî bin, xwedî partî, komele û sendîkayên netewî bin. Ne ku em partiyên xwe fesih bikin û herin têkevin nava partiyên tirk.

XXX
Heger kurd dixwazin şer raweste, aramî were Kurdistanê û ji bindestiyê azad bibin dibê rayên xwe nedin AKPê, nedin CHPê û MHPê. Gava kurdan rayên xwe dan xwe û partiyên tirk li Kurdistanê ray negirtin wê demê mesela kurd bi rehetî hel dibe.

XXX
Bifikire ku îmamek ji cimata xwe ra bibêje ez bi erebî nizanim, nizanim dua bixwînim lê dîsa jî dixwazim ji we ra îmamtiyê bikim.
Helbet tiştekî wiha ne mimkûn e, îmamê bi erebî nizanibe, nizanibe dua bixwîne nikane îmamtiyê bike. Dema bixwaze jî cimatê pê bikene.
Lê siyasetmedar û rewşenbîrên kurd him bi kurdî nizanin û him jî pêşengiya gel dikin. Û gel jî bi van siyasetmedar û rewşebîran nakene, wan naqewitînin…

13 mars 2014

Çete û qatil ne bi "emrê" Emerîka, bi emrê Erdogan hatin berdan..



Endamê Komîteya Birêvebir yê KCKê Duran Kalkan, di axaftina xwe ya Stêrk TVê da gotiye, ji bo berdana Ergenekonciyên girtî Emerîka ”lampa kesk vêxist.”
Li gorî Kalkan, di berdan û girtina serekerkanê berê Îlker Başbug da rola Emerîka heye. Ji bo berdana Îlker Başbug ”Emerîka lempa kesk vêxist...”
Weleh ev îdîa bêbingeh e, Emerîka nikane emrir bide Erdogan û bi sedan însanan bidin girtin. Û dû ra jî nikane bibêje berde û bide berdan…
Tirk jî tim wiha dikin, her gelşê û bûyerê bi Emerîka, Îsraîl ya jî bi dereke din ve girê didin. Vana hemû teoriyên komplociyan e, bêbingeh in û ji bo neyratiya Emerîka û Îsraîl tên kirin. Tirk tm dixwazin sûc têxin hustuyê hinekên din. Ev ne rast e.
Kes nikane kesî mecbûrî tiştekî bike. Cimata Gulen dixwest Ergenekonciyan, ”kemalîstên”, layiqan yanî kesên li dijî xwe ji ber xwe da bixînin û dewletê têxin destê xwe. Ev yek di serî da hat hesabê Erdogan jî. Wî digot belkî Gulen jî û Cimata wî jî di bin dest û emrê wî da ne, ewê tu carî bêemriya wî nekin.
Lê dû ra dît ku mesele ne wihan ye, ew li ber golika ye, rişme ne didestê wî da, di destê Gulen da ye. Serokê esasî ne ew e, Gulen e…
Bêyî van sebeban, Gulen hin dizî û nelirêtiyên Erdogan jî disrxistin ortê. Loma jî Erdogan mecbûr ma êrîşê bibe ser Gulen û dest bi tasfekirina merivên Cimatê bike.
Gulen jî ji bo pûçkirin û qelskirina Erdogan mecbûr bû hin dizî û nelirêtiyên wî eşkere bike. Ji bo ku Erdogan zeîf bibe, ji çavê gel da bikeve operasyonên wiha lazim bûn. Bêyî operasyonên wiha ne îktîdara Erdogan zeîf dibû û ne jî ew ji îtîbar da diket.
Lê kartên di destê Gulen da hemû ne ev in, di destê herdu aliyan da jî gelek vîdeo û belegeyên ku kanibin pê zirarê bidin hev hene. Çimkî herdu seriyan jî bi hev ra gelek tiştên xerab kirine, dewlet şêlandine, gelek bêqnûnî kirine.
Bi taybetî jî Erdogan gelek sûcên mezin kirine. Wî qet texmîn nedikir rojekê hinekên karibin hesab jê bipirse. Gulen bi vana hemûyan dizane.
Gulen ji destpêkê da bi hesab û program bû û loma jî di heqê Erdogan da gelek tişt top kirine.
Yanî ne belasebeb e ku Erdogan hewqasî êrîşî Gulen dike, Erdogan dizane wî çi jahr belav kiriye, ew ketiye çi feqê.
Yanî bi kinî Başbûg û Eregenekonciyên din ne bi emrê Emerîka, bi Emrê Erdogan hatin girtin û nuha jî dîsa bi emrê wî tên berdan.
Ji ber ku Erdogan dixwaze li hemberî Gulen di nava dewletê da ji xwe ra piştê çê ke. Do pişta wî Gulen bû, îro mutefikê xwe diguhere, dixwaze bi neyarên xwe yên do ra dîsa dibe dost. Bi kêmanî hesabë wî ev e. Îcar hesabê wî yê malê û bajêr ewê li hev derekeve, dernekeve ew tiştekî din e…

XXX
Qatilên bi sedan kurdî yek bi yek tên berdan. Îro jî girtiyê Doza Ergeneokê tuxgeneral Velî Kuçuk, Levent Ersoz û Fuat Selvî hatin berdan.
Diyar e Erdogan mutefikên xwe diguherîne, dev ji Cimatê berdide û bi ”Dewleta Kûr”, çete û qatilên berê ra ji nuh ve cepheyekê çê dike...
Wek tê dîtin, mutefikên Erdogan tim neyar û qatilên kurdan e. Di rojek wiha teng da jî naxwaze bi kurdan ra têkeve nava tifaqê. Ji ber ku ji bo tiştekî wiha dibê mafê kurdan bide. Lê ew tiştekî wiha nafikire…

12 mars 2014

Gulen nîjadperest û panturkîstekî neyarê miletê kurd e



Yek ji berdevkên Cimata Gulen û cîgirê serokê Weqfa Nivîskar û Rojnamevanan Cemal Uşşak, di hevpeyvîna xwe ya di rojnameya Zemanê da dîtinên Gulen yên derbarê ”hevdîtinên aştiyê” û çareseriya mesela kurd da aniye zimên û gotiye:
”Xoce efendî ne li hemberî çareseriyê, li hemberî PKKê hin îtîrazên wî hene.”

Dîsa li gorî agahiyên Uşşak, di hevdîtên aştiyê da hin xetên Gulen yên sor hene, ew jî ”îtîbara dewletê” ye. Gulen dixwaze di hevdîtên aştiyê da ” îtîbara dewletê were parastin.”

Ev sebeb jî nêşan dide ku Gulen merivekî çiqasî nîjadperest û panturkîst e. Pê zor tê dewleta tirk bi kurdan ra wek aliyekî rûne., wan wek terefekî qebûl bike. Gulen, tiştekî wiha wek heqareteke li dewleta tirk dibîne. Loma jî li dij e hukûmeta AKPê bi PKKê ra rûne û hevdîtinan bike.

Wek tê zanîn ji ber vê nîjadperestiyê Gulen neçûbû ziyareta Seîdê Kurdî, gotibû, ”wek tirkekî bi min zor hat ez herim destê wî ramîsim…”

Gulen îro jî eynî tiştî dibêje. Qebûl nake tirk û kurd wek heb bin û dewlet bi kurdan ra rûne.

Uşşak dibêje, li gorî Gulen, heger dewlet bi PKKê ra rûne û meselê çareser bike, wê demê ”îtîbara dewletê namîne.”

Yanî li gorî Gulen, rûniştina dewletê bi PKKê ra şerm e. Heger hukûmet bi PKKê ra rûne ewê şerefa dewleta tirk bişikê. Loma Jî ew li dijî çareseriya bi PKKê ra ye.

Lê li alî din, Gulen nabêje bira dewlet bêyî ku bi kesî ra rûne mafê kurdan bide.

Uşşak dibêje, xweserî û îdareya herêmî jî têda dibê kurd bikanibin fikrên xwe bibêjin. Û dû ra jî ”lê” yekê lê zêde dike û dibêje:

”Lê belê bicîanîa vê daxwazê ne mimkûn e. Heger tiştekî wiha bibe, ewê hemû mafên kurdan yên esasî û îslamî werin bloke kirin.”

Uşşak, qebûl nake ku mesela miletê kurd mesela axê ye. Li gorî Uşşak, ”Li Tirkiyê çareseriya mesela kurd ne mesela axê û îdareya herêmî ye”, meseleya demokrasiyê û mafên demokratîk e.

Yanî kurd ewê nebin xwediyên welatê xwe û xwe îdare nekin. Ewê bikanibin bibêjin em kurd in, lê belê ne xwediyê statuyeke siyasî û tu mafekî netewî bin.

Esas dijminatiya Gulen ya li hemberî PKKê ne sir e, herkes bi viya dizane. Nifirên Gulen li PKKê û gerîlla dikir hîn di hafizeya însanan da ye. Wî ji Xwedayê xwe dixwest, ”Ew koka wan biqelîne, agir bera mala wan bide…”

Lê ji nifiran jî wêdetir, Gulen bi rastî jî dixwaze dewlet hemû gerîlayên PKKê qir bike, PKK wek hêz ji ortê rake. Yanî tiştê Gulen ji dewletê dixwaze îmha PKKê ye. Ev yek êdî pir vekirî ye. Lê Uşşak vê dîtina Gulen hewqasî eşkere nabêje, hinekî modîfe û nerm dike. Yanî qirkirinê dike ”îtîraz”…
Çima ne bi PKKê ra?
Ji ber ku PKK mahne ye, ew ji PKKê bêtir li dijî çareseriyê û mafdanê ye. PKKê dike mahne.
Heger ne derew e bira bi PKKê ra rûnenin mafê kurdan bikdin. Ne hewceye bi kesî ra rûnin. Ma kesî bi destê wan girtiye?
Lê îtîraza li hemberî PKKê demagojiye, vir e, veşartina nêta xwe ya rastîn e. Gulen naxwaze miletê kurd azad bibe, bibe xwedî statuyeke siyasî,

11 mars 2014

Sê "şekirên qulpik" yên kurd pê dixapin


Rafet Balli, rojnamevakî rojnameya Dogu Perînçek Aydinlikê ye. Ne hewceye ez Perînçek û Aydinlikê bi we bidim nasîn. Kar û barê Aydinlikê yê esasî provakatorî, neyartiya miletê kurd û tevgera kurd ya netewî ye.
Ballî, çaqokêşekî Perînçek e, zilam û înformatorê wî ye. Li ku derê çalakiyeke kurdan û li ser kurdan hebe Balli bi îmaleke mezin li wir e. Ji Perînçek ra li ser kurdan xeberan top dike, raporan amade dike.
Balli di Aydinlikê da qala civîna bîranîna Mele Mustefa Barzanî ya li Diyarbekrê kiriye.
Di nivîsa xwe da li gel hin tespîtan, qala axaftina Beşîkçî jî kiriye. Gotiye, îtîraza Beşîkçî ji sê tiştan ra hebû. Li gorî baweriya Beşîkçî ev hersê tişt jî ji bo xapndina kurdan e. Û van hersê tiştan jî(Beşîkçî wan wek şekirê sêvan bi nav dike) wiha rêz dike:

-Antî-emperyalîzim.
-Biratiya gelan.
-Biratiya îslamî.

Ballî, piştî rêzkirina van hersê şekirên qulpik ku pê kurdan dixapînin gotiye:
-Dikane çi were gotin ku!
Yanî rast e. Lê çi heyf ku gelek kurdî ev rastî hîn fêm nekiriye…

XXX
Dogu Perînçek piştî berdanê di beyana xwe ya pêşî da wek gurekî devbixwîn êrîşî kurdan û tevgera kurd ya netewî kir, got, ”Îcar xweserî, ewê Tirkiye nedin perçekirine. Ewê rê nedin perçekirina welatê tirkan…”
A vî gurê devbixwîn jî demakê xwe dostê kurdan nîşan dida. Perînçek merivekî profesyonel provakator e, li hemberî kurdan çi ji dest were ewê bike…

XXX
Mahkimeyên tirk qatilên Hrant Dink, yên Şûreya Dewletê, yên 3 fileyên li Meletyê hatin qetilkirin û girtiyên Ergenekonê yek bi yek berdidin, lê kurdan bernadin. Kurdan bernadin ji berku kurdan neyarên xwe dibînin…
Mahkimeya Diyarbekrê daxwaza berdana hin girtiyên doza KCKê red kiriye, gotiye ”Îhtîmala hûn derkevin çiyê heye…”
Mêrikan ev 5 sal in bi hezaran kurd rehîn girtine û dibêjin heta hûn teslîm nebin em we bernadin.
Kurdan tu sûc nekiriye. Li ortê tu mahkime û qanûn jî tuneye, hemû derew û tiyatro ye. Tiştê heye, hukûmeta AKPê bi hezaran kurd rehîn girtine û wan bernadin.
Dibê em bi vî çavî li meselê binêrin…

Li ser êrîşên ser HDPê


Ji do da ye li bajarê Fethiyê nijatperest û faşîstên tirk êrişî kurdan dikin. Êrîşan heta vê sibehê jî dom kirin.
Tirkên nîjadperest berê jî li Orduyê, li Aksarayê û li gelek derên din jî êrîş birin ser konvoy avahiyên HDPê. Hêzên nîjadperest li sernaserê Tirkiyê bi rengekî organîze êrîşî kurdan dikin, wan terorize û lînc dikin, mal û dikanên wan talan dikin.
Bi kinî meriv dikane bibêje ku ji bo kurdan li Tirkiyê şertê hilbijartineke demokratîk tuneye. Di bin van êrîşan da ne rast e ku PKK, BDP û HDP kurdan bajon ser mirinê.
Esas tu têkiliya kurdan bi HDPê tuneye. HDP partiyeke tirk e û dibê tirk xebata wê bimeşînin. Propagandeya HDPê ne karê kurda ye.
Li Kurdistanê BDP û partiyên din ên kurdan hene, dibê kurd li welatê xwe herin ser sindoqan û rayên xwe bidin partiyên kurd.
Lê li Tirkiyê dibê kurd dev ji piştgiriya HDPê berdin û jiyna xwe nexin tahlûkê. HDP, projeja entegrekirin û tirkkirina kurda ye. Çend tirk kirine serok û bepirsiyar û wekî din jî tirk mirk tunene, hemû kurdan. Û tirk jï rayên xwe nadin HDPê. Tirk wa ye nahêlin HDP têkev bajarên tirkan îcar ewë çawa rayên xwe bidinê.
Kurdan ji cend çepên tirk ra partiyek avakirine û dixwazin wan bikin serokên belediyan. Ev komedî ye. Dibê çepên tirk bi xwe partiya xwe çêkin û bi xwe bixwebitin, nek u kurd ji wan ra hertiştî hazir bikin û ew jî werin bibin serokên kurdan.
Tirk me qebûl nakin, li me dixin lê em jî tim dibêjin na, em dixwazin bi we ra bijîn. Heyra xelk me naxwaze, xelk li me dixe, çima em hustuyê xwe di kêrê didin ?
Ya rast dibê kurd dev ji HDPê berdin û tevî aktîvîteyên wê nebin

XXX

Haydar Diljen
Hevalê hêja Zinarê Xamo, ku ew teza te û hevalên te rast be, divê hûn ji kerema xwe bêjin "bila kurd ji partîyên Swêdê, Almanyayê û welatên din jî derkevin." Ji ber ku faşîst û nîjadperest li van welatan jî êrîşî partîyên ku kurd tê de ne dikin. Ev dîtinên te tam yên wek nîjadperest û faşîstên swêdî (Sverigedemokrater), nazistên alman û yên din in. Çima? Ji ber ku ew jî tam wek te dibêjin. Mesela faşîst û nîjadperestên Swêdê, SD, dibêjin "Swêd ya swêdîyan e, divê xwerîb, ji velatê me derkevin." Ka ji min re bêje, çi ferq di navbera fikrên te yên SD de heye? Demokratbûyin ne li gor coxrafyayê û miletan e. Demokratbûn şiklê jîyanê ye. Çi nabe ku mirov li Swêdê li hember faşîstan demokrat be, lê li Tirkîyê, faşîstên tirk êrîşî çepên tirk yên demograt û dostên kurdan dikin, mirov bêdeng bimîne; hetta ji bo ku tirk in, kêfa mirov were!!!!
Mafê hemû hemwelatîyê her welatî heye ku li her dera wî welatî xebata siyasî bike. Ku mirov demokrat be, divê mirov vê yekê biparêze. HDP dema ku vî mafê xwe bi kar tîne, tirkên faşîst êrîşî wan dikin. Ez dinêrim, tu û ew kesên ku ji te re li çepikan dixin, hûn li dijî van êrîşan peyvekê nabêjin, hûn dibêjin bila kurd xwe bidin alî, tirk çi dikin bira bikin.
Divê mirov xwedî prensîb be. Tu li dijî faşîzmê yî ya na? Ku tu li dijî faşîzmê yê, divê tu li her coxrafyayê li dij bî. Na, ku tu bêjî "dema ku faşîzm û nîjadperestî li dijî kurdan be, ez li dij im". Ev tam dibe nîjadperestî.
Ez dinêrim, hinekên ku di siyasetê de di rewşeke ji rizandinê jî xirabtir de ne, di bin nivîsa te de nivîsîne "HDP projeya Îmralîyê ye." Roj baş! Çi gotineke mezin! Ne bes HDP, bi milyonan deng, Bi sedan TV, radiyo, ji 100î pirtir şaredarî, bi 100 hezaran kadroyên çalak, bi grûba parlamanê, bi hezaran komel û rêxistinên din, artêşeke leheng, şoreşa Rojavayê Kurdistanê hemû projeyên Îmralîyê ne. Ka, ê we çi heye, bê yî çend qutiyên bîrayê yên vala!!!!
Ez dinêrim, di nav tirkan de çend dostên kurdan mane, ev kesên ku di siyasetê de 100 carî îflas kirine û bandora wan li ser zarokên wan jî tune, dixwazin ew jî bibin dijminê kurdan. Em ê di 30ê adarê de bibînin, dengên wan hemûyan dê têra hilbijartina MIXTAREKÎ jî nekin. Ev hemû, çi li der ve çi li welêt, li dijî BDPê ne. Lê dijatiya wan pênc pere nake. Gel dizane dê çawa biryara xwe bide. Gel tu carî ked, xwêdan û xwîna ku heta niha hatiye rijandin ji bîr nake?
Ez ji niha ve zilxitên xuşk û dayikên kurd yên serketina hilbijartinê di kûrahîya dilê xwe de hîs dikim! Ew kesên ku ev 30-35 sal in kîn û nefreta vedireşin dê çi hîs bikin? Helbet, ez te (Zinar) nakim nav wan! Lê gelek caran ez hîs dikim ku tu xesasiyeta xwe ya li hember wan ji xesasiyeta milyonan kurd pêştir digirî. Bi ya min, ku tu ji qehweyên Stokholmê xilas bûya, tû dê pirtir rasyonel bifikiriye. Silav û rêz

XXX
Zinarê Xamo
Heyder, birayê ezîz, ez wek te li HDPê nanêrim û loma jî piştgiriya kurdan jî rast nabînim. Ez HDPê ne wek partiyeke çepên tirk ku piştgiriyê dide kurdan, wek partiyeka dixwaza kurdan entegreyî Tirkiyê bike dibînin.
Ez Kurkçu jî wek humanîstekî dostê kurdan nabînim. Armancên wî yê siyasî hene. Çendakî berî HDPê li Anqerê civînek bi navê ”Lêgerîna Siyaseta Demokratîk” çêkir. Di civînê da guhdarekî ji parlamnenterê tirk yê Qibrisî Asim Akansoy pirsek kir, got, ” Tu ji bo tirkên Qibrisê federasyonê dixwazî. Ji Tirkiyê û Kurdistanê jî daxwazeke we ya wiha heye?”
Ertugrul Kurkçu mudaxele kir, nehîşt muxatabê pirsê bersîvê bide, got, ”Ev pirs pirseke şaş e. Kes nikane ji derve programekê li ser gelê kurd îcbar bike. Gelê kurd ji zûda ye tercîha xwe kiriye.”
Merivekî dostê kurdan dibê rê li ber bersîva pirseke wiha bi heq negirta û bihîşta muxatabê pirsê bersîvê bide. Lê ne netenê nehîşt, di ser da jî got ev pirs şaş e.
Te gotiye, ”Ev dîtinên te tam yên wek nîjadperest û faşîstên swêdî ne”! Yanî te ez kirime ”nîjadprest û faşîst.”! Weleh ezê hewil nedim ji te ra îspat bikim ku ez ne nîjadperest û faşîst im. Tu min çawa dibînî tu serbest î.
Di dawiya nivîsa xwe da, wek ku ez zarok bim û di bin tesîra xelkê da dimînim te aqil daye min, şîret li min kiriye, dibê ez çawa bijîm, herim ku û nerim ku. Ev nêzî çel sal in em hevûdu nas dikin, dibê te bizanîbûya ez ne yê şîreta me….
Tu vê şîreta xwe ne li ”nîjadperest û faşîstekî” wek min, li hevalekî xwe yê ne nîjadperest û ne faşîst bike çêtir e.
XXX


Kutbettin Alis
Bîat wek eroînê ye, dikare însan gêj û sewsî û durû bike. Ji hêlekê dikare hevalekî xwe yî bi salan ji bo ku wek wî nafikire, wek faşît û nijadperest bivîne bê ehlaq dibe, wek demokratekî êrîşên ku faşîst dibin ser HDP' şermezar bike, lê ji bo ku êrîşê BDP dibe ser HAK-PAR'ê jî wek durûyekî bêdeng bimîne.

10 mars 2014

Surûc embara mêra ye


Min nuha li vîdeoyeke surûciyên Serêkaniyê temaşe kir, qefle bi qefle, bi hezaran, bi zilxit, bi kêf û dîlan diçûn buroya BDPê. Û bi yek dengî dotin, ” Surûc embara mêra ye, mêr û jinên surûcî egîd in.”

Bi rastî jî Surûc(Pirsûs) embara mêran û kurdayetiyê ye. Ez ji surûciyan pir hez dikim. Çimkî kurdayetî li ba wan xurt e. Surûc bi devoka xwe, bi zargotin û muzîka xwe, bi kofî û kinc û bergên xwe bajarekî xalis muxlis kurd e. Ji kultur, urf û adatên surûciyan bîn û hilma kurdayetiyê difûre. Surîcî durre nebûne, neheliyan e.

Ez heta nuha tu carî rastî surûciyekî kurdînezan nehatime. Ev yek jî surûciyan li ber dilê min şîrîn dike.
Ciyê surucî lê kurdî û kurdayetî lê heye. Mesela meriv dikane bibêje Serêkaniyê bi piranî bi xêra surûciyan bû bajarekî kurd. Wan Serêkaniyê jî wek Surûcê kirin embara mêr û egîdan. Niha êdî Serêkaniyê jî bûye kelaka kurdayetiyê.

Di xerc û çîmentoyê vê kelayê da helbet keda hin gurûbên din jî(mêrdîniyan, wêranşariyan)jî heye, lê ya surûciyan ji ya herkesî pirtir e.
Surûc embara mêran û kela kurdan e….

XXX
Ji do da ye li bajarê Fethiyê nijatperest û faşîstên tirk êrişî kurdan dikin. Êrîşan heta vê sibehê jî dom kirin.
Tirkên nîjadperest berê jî li Orduyê, li Aksarayê û li gelek derên din jî êrîş birin ser konvoy avahiyên HDPê. Hêzên nîjadperest li sernaserê Tirkiyê bi rengekî organîze êrîşî kurdan dikin, wan terorize û lînc dikin, mal û dikanên wan talan dikin.

Bi kinî meriv dikane bibêje ku ji bo kurdan li Tirkiyê şertê hilbijartineke demokratîk tuneye. Di bin van êrîşan da ne rast e ku PKK, BDP û HDP kurdan bajon ser mirinê.

Esas tu têkiliya kurdan bi HDPê tuneye. HDP partiyeke tirk e û dibê tirk xebata wê bimeşînin. Propagandeya HDPê ne karê kurda ye.
Li Kurdistanê BDP û partiyên din ên kurdan hene, dibê kurd li welatê xwe herin ser sindoqan û rayên xwe bidin partiyên kurd.

Lê li Tirkiyê dibê kurd dev ji piştgiriya HDPê berdin û jiyna xwe nexin tahlûkê. HDP, projeja entegrekirin û tirkkirina kurda ye. Çend tirk kirine serok û bepirsiyar û wekî din jî tirk mirk tunene, hemû kurdan. Û tirk jï rayên xwe nadin HDPê. Tirk wa ye nahêlin HDP têkev bajarên tirkan îcar ewë çawa rayên xwe bidinê.

Kurdan ji cend çepên tirk ra partiyek avakirine û dixwazin wan bikin serokên belediyan. Ev komedî ye. Dibê çepên tirk bi xwe partiya xwe çêkin û bi xwe bixwebitin, nek u kurd ji wan ra hertiştî hazir bikin û ew jî werin bibin serokên kurdan.

Tirk me qebûl nakin, li me dixin lê em jî tim dibêjin na, em dixwazin bi we ra bijîn. Heyra xelk me naxwaze, xelk li me dixe, çima em hustuyê xwe di kêrê didin ?
Ya rast dibê kurd dev ji HDPê berdin û tevî aktîvîteyên wê nebin.

09 mars 2014

Dûrketina kurdan ji partiyên tirk dibê me kêfxweş bike


Bi nêzîkbûna hilbijartinên mehelî ra transferên nabêna partiyan jî dest pê kirin. Kurd ji CHPê, AKPê û MHPê îstîfa dikin û diçin BDPê û li hin deran hin berpirsiyan jî digrin.

Ez bi xwe bi giştî vê siyaseta BDPê rast dibînim û piştgiriyê didimê.
Lê hin kurdên zarokên wan şehîd ketine û zirarên mezin dîtine ji vê yekê aciz dibin û nerazîbûnên xwe nîşan didin. Helbet heqaê wan jî heye. Lê belê dibê neyê ji bîrkirin xebta tê kirin ji bo girtina vê netîcê ye, ji bo ku kurd ji partiyên kurdan qut bibin.

Bi dîtina min dibê em van partiyên tirk hemûyan li Kurdistanê îzole bikin. Dibê li Kurdistanê bingeha wan ya sosyal û siyasî nemîne.
Loma jî ez îstîfayên ji van partiyên tirk pir baş û muhîm dibînim. Bi taybetî jî îstîfayên ji MHPê pir muhîm in û dibê meriv pê kêfxweş bibe. PHP pir tahlûke ye û dibê li Kurdistanê li yek ciyî jî nemîne.

Lê bala min lê ye hin dilxwaz û endamên BDPê li hin deran li dijî van transferan derdikevin û dibêjin ev kes berê hevalên dewletê bûn, Jîtem bûn, zulm li kurdan kirine, kurd kuştine û gelek xerabiyên wan yên din rêz dikin.

Rast e, hin kurd di salên 80 û 90î da ya ji mecbûrî ya ji tirsê ya jî ji bo menfaetê ketin feqa dewletê û dan ser riyeke xerab, bûn MHP û hevalbendên Jîtemê. Ji van kesan hinekan zêde zirar nedan tevgera kurd, lê hinekan jî zirar danê, tiştên gelkî xerab kirin.

Îro li hin herêman ji van kesan hinekên wan poşman dibin û vedigerin nava BDPê. Ez bi xwe bi vê pêşketinê pir kêfxweş dibim. Bi dîtina min ne rast e meriv heta û heta dijminatiya van kesan û zarokên wan û malbatên wan bike. Dema dev ji hevalbendiya dewletê û partiyên tirk berdin dibê em kêfxweş bibin û himêza ji wan ra vekin.

Siyaseta rast ew e ku li Rihayê Osman Baydemir, li Mêrdînê Ahmet Turk, li Wêranşarê Emrulah Cîn, li Ceylanpinarê Îsmaîl Arslan qezenc bikin, li Swêregê, li Qoserê û li bajarên din namzedên BDPê qezenc bikin.

Em bi zorê nikanin kesî bikin hevalên xwe, bikaranîna zora li hemberî kurdan şaş e. Dibê em bi rehetî, bi îqnayê însanan îqna bikin. Di nava van kesan da ewê kesên berê zirar dane gelê xwe jî hebin.

Partiyên siyasî ne eşîr in û nikanin siyaseta eşîran, dijminatiya eşîrtiyê bi însanan ra bimeşînin.
Dibê BDP û kesên nivîskar û rewşenbîr li ser vê meselê rawestin û rê nedin dijminatiyên nuh, kesên li dijî vê siyasetê îqna bikin.

Rexnekirin mafê herkesî ye

Bi dîtina birayê Cemîl Oguz, mafê kurdên dîasporayê tuneye li ser ”hevalên wî yên li welêt dijîn” yanî bi gotineke din, derbarê siyaset û siyasetmedarên kurd da fikrên xwe bibêjin. Çimkî ew li Kurdistanê najîn û ne di nava milet da ne. Loma jî ne rast e ku xwe tevî siyaseta kurdên welêt bikin. Oguz wiha gotiye:
” Gelo mafê "biraderên" me yên li welatên Ewropayê dijîn heye li ser hevalên me yên li welat dijîn gotinê bibêjin?
Çima min pirsî?
Ez gelek caran dibînim, ew bi van gotinên xwe hem ji aliyê fîzîkî, hem ji aliyê fikrî ve ji welat dûr in. Ez dibînim ku du dinyayê cuda li holê hene.”

Di nabêna siyasetmedarên hundur û siyasetmedarên dîasporayê da li her dera dinyayê gelşek heye. Siyasetmedarên dîasûporayê li hemberî siyasetmedarên li welêt tim xwe mehcûb û hinekî hustuxwar dibînin. Ev mijar hewceyî nivîseke bi serê xwe ye. Ez nuha vê yekê didim aliyekî û dixwazin ji Cemîl Oguz pirsekê bikim.

Ev dîtina Oguz ne rast e lê em ferz bikin ku rast e. Wê demê ezê pirsekê ji Oguz bikim.
Madem mafê kurdên dîasporayê tuneye ya jî ne rast e li ser hevalên we yên li welêt dijîn ”gotinan bibêjin”, çimkî di warê fizîkî da ne di nava milet da ne, wê demê bi çi heqî Abdulah Ocalan di şertên hezar qatî ji yên wan xerabtir da, ji nava çar dîwarên zindana Îmraliyê taktîk û stratejiya PKKê, KCKê, BDPê û gerîlla tespît dike?

Heger ne rast be kurdên dîasporayê xwe tevî siyaseta kurdên welêt bikin, wê demê hezar carî ne rast Ocalan jî xwe tevî siyaseta kurdên welêt û gerîlayên serê çiyê bike?
Lê em dibînin ku Ocalan ne tenê xwe tevî kar û barên hevalên xwe dike, ji zindanê, di şertên gelkî îzolekirî da taktîk û siyaseta hevalên tayin dike, herkes li devê wî dinêre.
Gelo ev çawa dibe?
Li gorî te mafê Ocalan heye ji zîndana Îmraliyê ”li ser hevalên we yên li welêt dijîn gotinê bibêje ya na?”

XXX
Min di IMC TVê da li sohbeta Şefîk Beyaz ya bi namzedê belediya Bedlîsê yê BDPê Huseyîn Olan û mamoste Yaşar Abduselamoglu temaşe kir. Huseyîn Olan ji qezenckirina xwe pir emîn bû. Ez hêvî dikim rast be û Bedlîs ji destê AKPê derkeve. Û wek Yaşar di dawiya programê da got, belediya BDPê piştî serketinê heykelê Şerefxanê Bedlîsê li meydana Bedlîsê bilind bike. Û soz ezê jî herim li ber wî heykelî rismekî xwe bigrim.

XXX
Li gorî beyana serokê HAK-PARê Kemal Burkay, li Wanê hin alîgirên BDPê êrîş birine ser hevalên wan û erebeya Hak-Parê kevir kirine.
Heger bûyer wek di beyanê da hatiye diyarkirin qewimî be ez bûyerê şermezar dikim û hêvî dikim ev şaşî li dereke din û careka din neqewime.
Li Kurdistanê hêz û partiyên kurd û Kurdistanî bi tu hawî serî li zorê û şîdetê nedin. Dibê her partî bikanibe xabatên xwe bi rengekî azad bimeşîne. Kes li hemberî kesî zorê û şîdetê bi kar neyene.
Dibê berpirsiyarên BDPê jî di vî warî da şêla xwe eşkre bikin, bala heval û alîgirên xwe bikşînin û bûyera qewimî ye rexne bikin.
Zora dijmin li hemberî kurdan bi kar tîne dibê kurd li hember hev bi kar neynin. Dibê em ne bi zorê, bi fikir şerê hev bikin.. Ev tolerans dibê ji bo kesên em jê wan û siyaseta wan hez nakin jî hebe...

08 mars 2014

Bi minasebeta 8ê Adarê


Îro li Stockholmê roj heye, hewa 10 derece germ e. Ez û xanim piştî xurîniyê me berê xwe da golê, em saet û nîvekê geriyan. Me wek çûkên qefilî li kêleka golê bîstekê xwe da ber rojê, bedena me hinekî sincirî...

Em nuh hatin mal. Min bala xwe dayê roj hîn di hewşa me da ye. Min got xanim, de here ji me ra qahwake kurdî çêke, emê li vir jî, li ber vê roja xweş bîstekê rûnin û qahwa xwe vexwin. Ji min ra çi bibêje baş e!

- Ma tu nizanî îro çi roj e? Ezê li vir rûnim, here ji kerema xwe ra qahwa min çêke û bîne !!!
Min got, hela hela, di taliya emrê me da ev jî hebû. Lê emir emir e, min bi vê riya xwe ya spî wek berxika çû jê ra di cezweyê Diyarbekir da qahwa kurdî çêkir û bi qedehek ava cemidî bir danî ber…

A netîceya wekheviyê ev e, me bi destê xwe, xwe xist vê halî... Weleh gunehê me tuneye, jin çi bînin serê me jî heq û misteheqê me ye û weselam…
De dîsa jî 8ê Adarê li we hemû xaniman pîroz be !

XXX
Ji jinên kurd ra diyariya 8ê Adarê.
Camêrekî gotiye:
-Jin bi serê xwe ne gonca gulê ye, ne jî stirî(dirrî)ye. Tu bizanibî bîn bikî gul e, tu nizanibî bigrî dibe stirî(dirrî).
Eynen wisa ye. Lê herçiqas gul bê stirî nabe jî, bi dîtina min jinên kurd gulên kêmstirî ne. Ew bi reng û dngên xwe, bi xebat û micadele xwe barê mêran siviktir û azadiya me nêzîktir dikin.
8ê Adarê li hemû jinên kurd, çi gul û çi stirî/dirrî li hemûyan pïroz be !

XXX
Do di xeberên telewîzyona Swêd da alimekî got, kesên di nabêna 50 û 65 salî da dibê goştê sor hindik bixwin.

Xwedêgiravî goştê sor îhtîmala kanserê zêde dike û nizanim çi û çi...
Bi bihîstina xberê ra xanimê di cî da xwe guhên xwe mûç kirin û got:
-Got çi, got çi…?

Min jê ra xeber dubare kir. Biziya, got wê demê sibe ji me ra masî bîne…
Min îro nîv masiyê laks(fîleya wî) kirî û anî avêt firnê. Wek hertim min zeleteyekî firingiya jî li ber çêkir. Û patatên(kartol)teze jî da ber.

Bawer bikin li aşxaneyeke masiyan ya luks jî we nikanîbû ew masî bixwara…
Li ser sifrê me li ji hev ra got, ji nuha û pêda emê xwarina goşt kêm û ya masî zêde bikin.

Lê problemek heye, li Swêd goşt erzan e û masî buha ye. Îcar emê çawa bikin ez nizanim…

Yaho her ku meriv kal û pîr dibe, meriv tirsonektir dibe. Weleh xortanî hezar qatî ji kalîtiyê baştir bû, meriv ji mirinê jî neditirsiya…
Xwezî ez nuha xort bûma…

06 mars 2014

Ez bawer dikim nifira xanimê qebûl bû...


Her cara ku xanimê di telewîzyonan da birrebirra Erdogan didît, bêyî ku bizanibe çi dibêje hema bi hêrs digot wey quzelqurt û !
Û dû ra jî dest bi nifirên xwe dikir, ”înşlah Xwedê ewê bela te bide te, tu bela xwe ji ber nigê xwe bibînî…” û gelek nifirên din lê dikir…
Min jî tim jê ra digot xanim, xwe neqeherîne, zû dereng ewê bela xwe bibîne. Ev çavsorî, ev stûrî, ev zulm jê ra namîne…
Êdî dua xanimê qebûl bû ya jî ya Gulen û hinekên din qebûl bû ez nizanim, lê bi rastî jî wa ye jê ra nema, hemû milyonên li vir û li wir îstîf kiribûn di zar û bîvila wî ra hat…
Bi qasî xuya ye îşê Erdogan efendî zêde ne baş e, ewê here. Ji ber ku bêrêtî û bêqanûniya nemaye nekiriye, tiliya xwe xistiye her qulikê, mudaxeleyî her tiştî kiriye.
Gav û saetê qajeqaja wî ye dibêje, ”guhdarîkirina telefonan ya bi vî rengî bêqanûnî ye, sûc e.”
Rast e, guhdarîkirina bi vî rengî, bêyî biryara mahkimê bêqnûnî û sûc e.
Lê belê tiştên te kirine jî bêqanûnî û sûc e.
Yanî bêqanûniya li hemberî te hatiye kirin sûcê te sivik nake. Ev hilbijartin nebe di ya din da Erdogan ewê here. Îcar ewê kî û çi we re dewsa wî ew baş ne diyar e.
Lê netîce çi be jî ji îro û pêve êdî tu serokwezîr wek Erdogan ewê newêribe hewqasî eşkere û diziyeke hewqasî mezin bike…

XXX
TRT6ê û Dunya TVê gelek siyasetmedar û ”rewşenbêrên” berê bi şûran nedihatin xwar pir erzan kirî. Erzan kirî ji ber ku ew bi xwe ne tu tişt bûn.
TRT6 û Dunya TV bûn kevirê mîhengê, eyarê herkesî derxist ortê…

XXX
Husên Duzen, bi navê ”XAYINÊN POTENSIYEL: KURD” nivîsek pir balkêşnivîsîye. Li ser wê hin minaqaşe çêbûn. Min jî çend şirove nivîsîn. Ji wan şiroveyan yek jî ev nivîsa jêr e.
Ez tu carî xwe ”biçûk” û ”belengaz” nabînim. Heger min xwe ”biçûk” û ”belengaz” bidîta, minê jî wek hinekan biçûya li deriyê TRT6 û Dunya TVê xista û ji wan karek bixwsta. Min tu carî tenezulî tiştekî wiha nekir û nakim jî. Bi eksê wê, ez kesên xwe ”biçûk” xistine, ”belengaz” kirine, biçûk û belengaz dibînim û ji ber ku xwe xistine vî halî jî wan rexne dikim. Wek kurdekî ez bi yekê diqeherim.
Min 40 sal berê ji vê dewletê ra çi gotiye û ji bo gelê xwe çi xwstiye, ez îro jî eynî tiştan dibêjim û dixwazim.
Lê gelek siyasetmedar û rewşenbîrên do serok û berpirsiayrên me bûn, îro dev guhertine û bûne karkirên dewletê.
Bi dîtina min siyasetmedar û rewşenbîrên demekê pêşengiya milet kirine, doza azadî û serxwebûnê kirine, dibê îro nebin dostên hukûmetê û karkirên dezgehên dewletê. Tiştê em dibêjin û rast nabînin ev e.
Gelek kesên ku heta salên 80 û 90î endamên komîteyên merkezî, endamên polîtbîroyan û serokên partiyan bûn di nîvê rê da dev hedefên xwe berdan û çûn li deriyê dewletê xistin û ji dewlet kar xwstin, di TRTê û Dunya TVê da bûn karkir. Ev rastiyeke me ya tahl e û dibê normal neyê dîtin, neyê parastin.
Li kîjan welatekî din serok, berpirsiyar, kadir û rewşenbîrên miletekî bindest bêyî ku bigihîje azadiya xwe, here bibe karkirê wê dewleta ku do ew li dij bû, ewê wek sosireteke giran were dîtin. Heger meriv refê xwe neguherîne dibê tiştekî wiha ne mimkûn be. Lê Li ba me kurdan mimkûn e.
Û ya xerab civat jî vê teslîmiyetê eyb nabîne. Bira eybdîtin li wir bimîne, wek Mamoste dike, tew di ser da rexnekirina van kesan şaş dibîne. Wek rewşenbîrekî ji dêlî ku ew jî wan rexne bike, ji wan ra bibêje, çi guherî, vê dewletê çi da we, kîjan daxwazên we yên do bi cî anî ku hûn îro ji eynî dewletê ra dibin karkir?

05 mars 2014

Dizên neqebekê li hev mukir tên


Serokwezir Erddogan, ji bo ku rojevê biguhere û qala diziya xwe nede kirin di heqê Gulen û Cimaeta wî da her roj bombeyeke nuh diteqîne.
Do jî ji rojnamevanan ra gotiye merivên Cimaetê ji tucar û dewlemendan bi riya şantajê xûg girtine. Di topkirina postên qurbanan da sextekarî kirine û di bin navê xizmetê da ji gel bêyî meqbûz pere topkirine.
Û dû ra jî gotiye, di rojên pêş da ewê hemû van şantaj û sextekariyên Cimaetê yek bi yek eşkere bikin û jê hesab bipirsin.
Herdu alî jî sextekarî û diziyên hev eşkere bikin baş e, tiştê me nizanî bû jî emê fêr bibin. Ji ber ku herdu serî jî dizên neqebekê ne loma jî hevûdu baş nas dikin.
Rast e Cimaeta Gulen gelek karên ne li rê û bêqanûnî kirine û her kes jî bi viya dizane.
Lê belê Cimaetê ev karên ne li rê û bêqanûnî bi saya tolerans û piştgiriya Erdogan û hukûmeta wî kiriye û dikir.
Erdogan û hukûmeta wî ji bo ku Cimaet li dijî PKKê, BDPê û ”terorîstan” bû destûr û piştgirî dida van xebatên Cimaeta Gulen yên bêqanûnî .
Cimaeta Gulen bi van xebatên xwe, bi dersxane û qursên Quranê ” mejuyê zarokên kurdan dişuşt, rê li ber ç ûyina ç iyê digirt”, nedihîşt zarokên kurdan bi kurdiya xwe bihesin. Li ser hesabê dewlletê ew asîmîle dikirin.
A ji ber vê xizmeta Cimaetê, hukûmeta AKPê ç avê xwe ji van karên Cimaetê ra digirt û piştgirî didayê.
Lê Erdogan îro ji bo ku diziya wî û havalên wî eşkere nebe ji me ra qala van sextekarî û şantajên Cimaetê dike, ji wan gazinan dike.
Berê jî haya te û hukûmeta te ji van sextekarî û şantajên Cimaetê hebû, çima te sê meh berê nedigot Cimaet ji xelkê bi riya şantajê xûgiyê digre?
Tiştê xuya ye Erdogan dixwwaze şantaj û sextekariyên Cimaetê yên di bin kontrola wan da dibûn ji diziya xwe ra bike maske.
Lê êdî dereng e, milet bi sextekarî, derew û diziyên herdu aliyan jî hesiya ye…

XXX
Tu Keda Min î

Çi dema baran bibare vî bajarî
bîna axê belav dibe li vî canî
ezê te di hundurê xwe da veşêrim
wî navê te yê qedexe di dil da biçikînim
Tu bîbika çavê min î
bedena min dilê min î
hezkirin kedê dixwaze
tu keda min î
çi dema hêsirên te barîn ruyê te
hilma rojê xwe lêda li dengê te
ezê te di hundurê xwe da veşêrim
wî navê te yê qedexe di dil da biçikînim
Tu bîbika çavê min î
bedena min dilê min î
hezkirin kedê dixwaze
tu keda min î
///Samî Arlan
Werger: Zinarê Xamo

04 mars 2014

Ferqa pisikê û kûçik


Wê rojê di nivîseke xwe da min gotibû, ”mêr ji kûçikan û jin jî ji pisikan hez dikin.
Jin ji pisikan hez dikin ji ber ku pisik heywaneka azad û serbixwe ye, dixwaze hertim ew biryarê bide, hukim û desthilatiya kesî li ser xwe qebûl nake.
Kî pisikê hinekî nereht bike tavilê wan perîncok dike. Yanî guh nade xwedî medî, bi bertîlan nayê rê.
Lê kûçik bi eksê pisikê, girêdayî û îtîatkarê xwedîyê xwe ye. Û tê terbiye û perwerdekirin.
Lê terbiyekirina pisikê ne mimkûn e. Di sîrkan da ji şêr bigre heta bi fîl, gelek heywan tên terbiyekirin, lê pisik nabe. Ji ber ku pisik emir û serdestiyê kesî tu carî qebûl nake.”

Ji însanan jî hinek dişibin pisikê û hinek jî dişibin kûçik. Yên dişibin pisikê merivên xwedî sexsiyet û qerekter in, nabin zilam û mirîdên kesî, serê xwe li hember kesî natewînin. Evîndarên azadiyê û serxwebûnê ne.

Lê hin însan jî hene di qerekterê kûçik da ne, ji xulamî û peyatiya ji yekî din hez dikin. Dixwazin tim li ber deriyê yekî bikevin, tim li ber deriyê yekî bi ewtin.

Ji bo kesên wiha qet ne muhîm e ”xwediyê” wî merivekî çiqasî pîs, zalim, diz û virek e. Ji bo wî ya huhîm di her halûkarîda parastina ”lîder, serok û xwediyê” wî ye.

Dema meriv li telewîzyonên tirk temaşe dike, meriv dibîne ku bi rastî jî hin însan tam di qarekterê kûçik da ne.

Îslam nabêje dewletê nexwazin


Yê cara pêşî di sedsala 17a da kurdperwerî û hestê dewletbûnê xistiye dilê kurdan Ehmedê Xanî ye û dû ra jî şêx û melayên kurd in ev fikrên seydayê Xanî di nava kurdan da belav kirine û tim zindî hîştine.

Ji serîhildana Şêx Ubeydullahê Nehrî, Şêx Mahmûdê Berzencî , Şêx Seîd, Qadî Mihemed û heta ya Mele Mistefa Barzanî hemû serîhildanên kurdan di bêşengiya şêx û melayên kurd da çêbûne.

Tiştekî pir şaş û ne rast e meriv perçebûna Kurdistanê û bindestiya kurdan bi dîn û bi Îslamê ve girê bide. Ne rast e meriv bi îdeolojiyeke din ve jî girê bide.

Yê miletan rizgar ya jî bindest dike ne dîn e, siyaset e, gelek şertên der û hundir in.
Ne tenê kurd, li cîhanê gelek miletên din jî wek kurdan nebûne xwedî dewlet. Hin milet jî te ortê rabûne.

Îslam li hemberî dewletbûnê ne asteng e û ji bo kurdan jî tu carî nebûye asteng. Tiştê nehîştiye kurd werin ba hev sîstema civata kurd û cehalet e. Û helbet li gel vê, hin şertên din yên der û hundur, pirbûn û xurtbûna neyarên me jî roleke muhîm lîstine.
Li cîhanê ne miletên misulman tenê, gelek miletên fele jî nebûne xwedî dewlet.

Yanî dîn, îdeolojî bi serê xwe meriv nake xwedî dewlet. Gelek sebeb û faktorên din hene.
Mesela li Tirkiyê îdeolojiya çep li gel demeke pir kin jî ji Îslamê bêtir kurd ji daxwazên netewî dûr xist û ew kirin têkoşerên çepên tirk û kemalîst.

Tu îdeolojî û bawerî nabêje dewletê nexwazin, yên dixwazin ya jî naxwazin însan in. Carnan di hin demên muhîm û krîtîk da serok û pêşengên zana û dûrbîn derdikevin qada sisiyasî, dibin rêber û vê yekê bicî tînin. Û carnan jî lîderên wiha di wext û zemanê lazim da dernakevin.

Dîtina kesê di dibistanên serdestan da bixwînin nabin rêberên gelê xwe û têkoşerên azadiyê ne rast e.
Hemû alim, lêkolîner, dîroknas, sosyolog, nivîskar, siyasetmedar û serokên kurdan di dibistan û zanîngehên serdestan da xwendine. Lê yên li hemberî neyar serî hildane û kurdayetî kirine jî ew in. Û îro jî ew in.

Heta nuha min nebîstiye şivan, gavan û kurdekî analfabet pêşengiya serîhildanekê ya jî serokatiya tevgereke netewî kiribe.
Bîrbirina azadiyê û avakirina dewleta netewî ne karê merivên cahli û nezan e, karê kesên zana ye.

Xwendin û perwerde bi kîjan zimanî be û di dibistanên kê da were kirin jî ji cehaletê baştir e. Heger ne xêra kesên xwenda û zana bûya belkî heta nuha kurd nemabûn…

Xwendin û nivîsandin tunebe meriv nikane fikrê kurdperweriyê jî belav bike.

03 mars 2014

Erdogan 20 sal berê li ser diziya xwe wek rimildarekî peyivîye.



Serokwezîr Erdogan, di wext û zamanê serokê belediya Stenbolê bû, di axaftineke xwe da li ser diziyê û dizan tam wek rimildarekî (munecîm,astrolog) peyivîye, dagotiye:

”Heta nuha min bavê ji ewladê xwe diziyê fêr bûye ne nedîtiye û ne jî bihîstiye. Dizî ji bavê derbasî(sîrayetî) lêw dibe. Ne ku ji lêw derbasî bavê. Her wisa di îdareyan da jî dizî ji jor da, ji berpirsiyarên bilind derbasî berpirsiyarên jêr û ji wir jî derbasî milet dibe…”

Mubarek 20 sal berê berê eynî wek rimildarekî peyivîye, dizanîbûye 20 salên din ewê çi bike.
Bi rastî jî wek camêr gotiye rast e, dizî ji bavê sîrayetî ewlad dibe. Û di dewletan da jî dîsa ji jor da berbî jêr dihere.
Heger birêvebirên dewletekê bertîlxur û diz bin, milet jî hêdî hêdî fêrî diziyê dibe û diziyê normal dibîne.

Ji xwe heger ne ev kultura dizan û diziyê bûya her roj bi sedhezaran însan li dora Erdogan nediciviyan û jê ra li çepikan nedixistin.

Yanî bepirsiayran, dewletê, sîstemê milet jî fêrî diziyê kirine.
Êdî kî dizê herî mezin be milet jî herî bêtir ji wî hez dike, herî bêtir ji wî ra li çepikan dixe. Ji ber ku ew dizê herî mezin e. Ji ber ku kesî nikanîbûye bi qasî wî bidiziya…

Kurd dibêjin xeta xwar ji gayê pîr da ye û tirk jî dibêjin masî ji serî da genî dibe.
Tiştê îro li Tirkiyê rû daye ibret û sosireteke pir mezin e, piştî eşkerebûna diziyeke hewqasî mezin, diz hî jî li ser hukim in û hîn jî bêyî ku fedî bikin derdikevin hemberî milet û qala rastiyê û exlaq dikin…

XXX
Sebebê ku kurdan jî wek miletên din dewleta xwe ava nekirin, nikanîbûn ava bikin nezanî bû. Piraniya kurdan nexwenda û koçer bûn. Loma jî hestên netewî di nava wan da zêde belav nebûbû û ne xurt bû.

Nezanî, cahilî meriv bindest dike. Tenê perwerde û zanîn dikane tifaqa me çêke û me bigihîne azadiyê.
Loma jî ji seydayê Ehmedê Xanî bigre heta bi Qadî Mihemed û Mîr Celaled Bedirxan, hemûyan gotine xwendin, xwendin û xwendin…

02 mars 2014

Pênc partiyên tirk li hemberî kurdan bûn yek


Li Bedlîsê 5 partyên tirk(DP, CHP, MHP, BBP, DSP)li hemberî BDPê bûne yek.
Yanî bi gotineke din, hemû nîjadperest, faşîst û neyarên kurdan li hemberî kurdan hêzên xwe kirine yek.
AKP çima ne di nava vê tifaqê da ye min fêm nekir. Bi îhtîmaleke mezin hewcedariya wan tuneye, bawer dikin ewê bi serê xwe qezenc bikin. Ya na, ewê jî nuha di nava vê tifaqê da bûna.
Ji bo ku namzedê BDPê qezenc neke, AKP jî dikane di bin ra piştgiriyê bide namzedê vê bloka faşîst.Yanî ji bo AKPê jî ya muhîm qezencnekirina namzedê BDPê ye.Ji ber ku mesele ji şer û reqbeta partiyan bêtir, mesela kurd û tirk e. Hemû partiyên tirkan li hemberî kurdan tim dibin yek û li vir jî ev yek îspat bû.
Ji xwe ev tifaqa partiyên tirk ya li hemberî kurdan bi dizî hertim heye, li Bedlîsê îcar eşkere bûye.

XXX
Li gorî malpera Avestakurdê dinivîse, telewîzyona TRT6ê ji ber şerê hukûmetê û Gulen programa xeberên soranî rawestandiye. Çend roj berê qala rawestandina programên kurmancî û zazakî jî hat kirin.
Xwedêgiravî bernameyên nûçeyan ji alî şîrketeke Cemaeta Gulen ve dihat çêkirin, loma TRT6ê peymana wan îptal kiriye.
Yanî programên kurdî tiştekî ne di cidî ye, tiştekî qeşmerî ye. Garantiya berdewamiyawan tuneye.
Heger cidî bûya program nedihat rakirin. Sibe dikanin bi bahaneyeke din programeke din û dû ra yeka din û dû ra TRT6ê bi tevayî bigrin.
Merivên Gulen di kanalên TRTê yên din da jî hene, li wir jî dawî dan karên wan, çima wan programan jî nadin rawestandin.
Ev jî nîşan dide ku garantiya berdewamiya TRT6ê tuneye, hertim dikanin ji bin da bigrin.

01 mars 2014

Kurdên ne kurd


Li Tirkiyê hin nîjadperest û faşîstên tirk, ew bi xwe kurdayetiyê nekin û nebêjin em kurd in jî, lê ji ber ku ji Kurdistanê ne û belkê hinên wan bi kurmancî jî dizanin, loma jî di nava civatê da wek kurd tên qebûlkirin. Û ew bi xwe jî carnan kurdbûna qebûl dikin û carnan jî bêdeng dimînin.

Xusûsiyeteke van kesan ya mişterek heye, hemû jî gelkî, gelkî neyarên kurdan e.
Ez bi xwe gelek carî fikirî me, min ji xwe ra gotiye, yaho heger van kesan bi rastî jî bi eslê xwe kurd bin, wê demê çima hewqasî neyartiya qewmê xwe dikin?

Lê gavali ser secereya wan lêkolînek baş tê kirin, meriv dibîne ku ew ne kurd in, bi piranî ermenî ne, ji bo ku koka xwe veşêrin xwe wek kurd nîşan didin.

Tê gotin li Kurdistanê û Tirkiyê bi sedhezaran ermeniyên ”Krîpto” yanî yên bi dizî, veşartî hene, lê newêrin xwe eşkere bikin. Mesle gelek dêrsimî jî bi eslê xwe ermenî ne lê xwe wek ”zaza” û ne kurd nîşan didin. Di rojnameya Agosê da li ser van ermeniyên dêrsimî nivîsek jî heye.

Serokê Komela ermeniyên dêrsimî Mîran Pirgîç, gotiye li Tirkiyê 550 hezar ermeniyên veşartî dijîn. Gava meriv hevpeyvîna bi Pirgîç ra dixwîne, meriv sebebê dêrsimiyên xwe kurd qebûl nakin jî fêr dibe.

Ez nuha li ser vê meselê li nivîseke Îbrahîm Aksoy rast hatim. Nivîseke pir balkêş e.
Di nivîsê da Aksoy dibêje, Sabiha Gokçen, diya Turgut Ozal Hafize Ozal, Recaî Kutan, Oguzhan Asîlturk, Devlet Bahçelî, Hasan Celal Guzel(keftarekî devbixwîn e, gelkî neyarê miletê kurd e), Mehmet Agar, Mehmet Keçecîler, Mesût Yilmaz, Murat Karayalçin û gelek kesên ku wek neyarên kurdan tên nasîn, ne kurd in, ermenî ne. Gava meriv viya fêr dibe, meriv fêm dike ku sebebê neyrtiyê van kesan ji bo çi ye.

Lê ev nayê wê maneyê hemû ermeniyên bûne tirk wiha ne, helbet yên nebûne nîjadperest û faşîst jî hene. Bes ev yek, vê rastiyê ji ortê ranake.
Fermo hûn jî vê nivîsa Îbrahîm Aksoy bixwînin.

XXX
Mucahît Bilîcî, kurdekî akademîsyen yê pir hêja ye, tespît û analîzên pir balkêş dike.
Ev nivîsa vî ya li ser hukûmeta AKPê û Cimaeta Gulen pir muhîm e. Min ji vê nivîsa Mucahît Bîlîcî çend pragrafên pir muhîm wergerand kurmancî.

"Cimaetê kurd ne weka xwediyê(ozneyeksubje, kirde) dewleta tirkek, wek tiştekî (nesneya) wê ya atomîze dît. Cimaetê bi çavê zarokên dibê bi perwerdê û bi şefqetê bibin mirov li kurdan dinêre.

Dîtina Cimaetê ewe ku dibê mesela kurd bêyî ku qalikê hêka tirkiyê were şikandin, di nava qalikê mewcûd da, bi fethkirina dilan û bi hemleyên demokratîkbûnê were çareserkirin.

Di mesela kurd da handîkapa Cimaetê ya herî mezin dîtina wê ya îmhakirina PKKê ye, ya jî bi kêmanî dibê wek aktor neyê muhatap girtin. Ev jî bi dîtina Cimaetê ya demokrasiyê ve li hev nake.

Heta ku kurd bi nasnameyeka kolektîf nebin xwediyê dewletê di warê ferdî da bi tirkan ra wekheviya wan tu maneyekê îfade nake."

Lê hin kurd hîn jî di telewîzyonan da dibêjin Gulen dixwaze mafê kurdan were dayin û pesnê telewîzyona wî didin....

XXX
Li gorî malpera Avestakurdê dinivîse, telewîzyona TRT6ê ji ber şerê hukûmetê û Gulen programa xeberên soranî rawestandiye. Çend roj berê qala rawestandina programên kurmancî û zazakî jî hat kirin. Xwedêgiravî bernameyên nûçeyan ji alî şîrketeke Cemaeta Gulen ve dihat çêkirin, loma TRT6ê peymana wan îptal kiriye.

Yanî programên kurdî tiştekî ne di cidî ye, tiştekî qeşmerî ye. Garantiya berdewamiyawan tuneye. Heger cidî bûya program nedihat rakirin. Sibe dikanin bi bahaneyeke din programeke din û dû ra yeka din û dû ra TRT6ê bi tevayî bigrin.
Merivên Gulen di kanalên TRTê yên din da jî hene, çima wan jî nadin rawestandin.
Ev jî nîşan dide ku garantiya berdewamiya TRT6ê tuneye, hertim dikanin ji bin da bigrin.

Çîroka dizên Medîneyê û şîereta Pêxember


Derew çavkaniya hemû xerabiyan e. Derew însên bêexlaq û bêheya dike. Lê îro li Tirkiyê derew bûye hunerek, meziyetek…
Li ser derew û virekan çîrokek pirr xweş heye. Dibêjin li bajrê Medîneyê sê diz miseletî malan bûbûn. Kesî nikanîbû deriyê xwe vekirî bihêle ya jî tiştekî deyne ber deriyê xwe.

Kîjan derî vekirî bidîtana tavilê diketin hundur û çi bi ber destên wan kata radikirin û dibirin.
Gav û saetê pezek yekî, mirîşkek yekî, devakî yekî, hespek yekî, manegeyek yekî ji ortê beta dibû.
Xelkê dizanîbû diz kî ne, lê nikanîbûn îspat bikin. Hercara ku xelkê li ba qadî li wan gilî dikir, bi sondan û şahidiya ji hev ra tim xelas dibûn.

Nav û dengê van hersê dizên bêar li herderê belav bû. Dawiya dawî rojekê milet li hev civiya û ji nava xwe heyetek hilbijartin û ji bo gilîkirinê şandin ba Pêxember.

Heyet derket huzûra Pêxember û rewş jê ra îzah kirin. Pêxember li heyetê guhdarî kir û dû ra jî rabû şand pey hersê dizan.
Diz derketin huzûra Pêxember. Pêxember, piştî xêrhatinê, silav û kilaman ji dizan ra got, li Medîneyê mala ji we ne bi gazin be nemaye, herkes giliyê we dike û ji tirsa we, kes malê xwe di ewlekariyê da nabîne. Û dû ra jî ji wan ra got:
-Ji bo çi hûn malê xelkê didizin? Tiştê hûn dikin him sûc e û him jî gune ye.

Pêxmber, ji bo ku diz dev ji dizekiya xwe berdin gelek şîret û nesîhetên din jî li dizan kir.
Dizan bi dor mafê peyvê girtin. Hersê jî merivên pir zîrek û zimandirêj bûn, di derewan da kesî nikanîbû bi wan ra kab biavêta. Hersiyan jî bi ahd îman û Quranê sond xwarin ku ew ne dizin û wan heta nuha diziya kesî nekirye.

Pêxember, fêm kir ku ew çi bike jî bêfeyde ye, bi şîretan diz ewê dev ji diziya xwe bernedin. Loma jî rabû pêşniyarek bir ji dizan ra. Ji wan ra got, ”derewa nekin !.”

Pêxember fikirî, ji dêlî ku ewê bi saetan bi wan da bikeve, lê dîsa jî nikanibe wan ji dizektiyê qut bike, baştir e ku ew wan îqnayê derewnekirinê, rastgotiyê bike. Loma jî ji wan soza derewnekirinê xwest.
Dizan jî tavilê soza dan Pêxember ku ewê derewan nekin.
Piştî vê sozê ji ba Pêxember rabûn û çûn.

Wan ji xwe ra got, ewê vê sozê bidin Pêxember lê dû ra dîsa diziya xwe bidomînin.
Roja din dîsa yekî medîneyî derket huzûra Pêxember û dîsa giliyê hersê dizan pê kir, got ketine mala min.
Pêxember şand pey hersê dizan. Hersê bi hev ra derketin huzûra Pêxember.

Pêxember, careke din li ser xerabiya derewan peyivî û soza wan rojek berê dabûn wî, bi bîra wan xist û ji wan xwest bêyî derew rastiyê bibêjin…

Dizan tiştekî wiha texmîn nedikirin.Hersê diz jî ji mecbûrî bi dor li xwe mukir hatin. Ji serî heta dawî, ta bi tê ve kirin, çawa ketine mala mêrik, çi dizîne, çima dizîne û çawa li hev par kirine, yek bi yek ji Pêxmber ra gotin.

Dizan, piştî wê rojê fêm kirine ku dizî bêyî derew nabe, yê diziyê bike dibê derewan jî bike, dibê virek be. Û loma jî hersê dizan bi hev ra dev ji dizektiyê berdan.

Ez bawer nakim dizên dewleta tirk wek van hersê dizên Medîneyê xwedî exlaq bin û ji bo ku derewan nekin dev ji diziyê berdin.
Belovacî wê, ji bo ku diziyên xwe veşêrin ew hîn bêtir derewan bikin.

Yanî wek Hz. Muhamed, em ji wan ra bibêjin derewan nekin jî weleh ewê bikin, ji ber ku êdî şerm nakin, êdî ne ji însên fedî dikin û ne jî ji Xwedê ditirsin.

Nuha li Tirkiyê li ba siyasetmedar û birêvebirên dewletê derew êdî bûye sinet. Derewa herî mezin kesê herî mezin, herî berpirsiyar dike.

Medya tirk ji xwe bûye makîna derewan. Piraniya rojname û telewîzyon bûne organên derewên berpirsiyaran. Serokwezîr û berdevkên hukûmetê çi derewê bikin, dibin manşetên xeberan.

Her roj bi derewan kasetên axaftinên serokwezîr û zarokên wî dibin Emerîkayê û bi pisporan didin tahlîlkirin û li ser navên pisporên xelayî raporên derewan belav dikin.
Derew koka hemû xerabî û nerindiyan e.